Waar staan wij voor en wat hebben wij jou te bieden? Ontdek hier of wij voor jou de juiste plek zijn en of jij je bij ons thuis gaat voelen... Voel je welkom! Waar staan wij voor en wat hebben wij jou te bieden? Ontdek hier of wij voor jou de juiste plek zijn en of jij je bij ons thuis gaat voelen... Voel je welkom! Onze visie Jij staat centraal! Wij staan voor persoonlijke zorg! Wij staan als team Geboortehuis voor persoonlijke zorg en gaan uit van het natuurlijke proces van zwangerschap en bevallen. Jouw lichaam weet heel goed wat het beste is en wij sluiten onze ondersteuning en begeleiding hier dan ook graag op aan. Jouw lichaam, wensen en beleving zijn ons uitgangspunt. We geven jou de informatie, denken met je mee. Hierbij vinden we het belangrijk dat jij de keuzes maakt en de regie in eigen hand hebt. We zoeken graag samen naar wat voor jou de juiste zorg is, ook als dit niet volgens de standaardprotocollen loopt. Tijdens het gehele proces van zwangerschap, bevallen en de periode daarna verdien je onze persoonlijke begeleiding. Wat wij verstaan onder persoonlijke begeleiding kun je hier lezen op onze persoonlijke begeleidingspagina. Meer over onze visie Wil je wat meer lezen over onze visie, wie wij zijn en hoe we werken? Blader dan gerust eens door ons Geboortehuis wintermagazine! Lees over de Kerst- en Sinterklaaskindjes, loop 48 uur mee met een dienst of lees over de coaching in onze praktijk. In de blogs komen verschillende thema's aan bod: van onze manier van werken binnen de Geboortehuisvisie tot aan weetjes over thuis- en badbevallingen en hoe we omgaan met zorgvragen buiten de richtlijnen. Tenslotte delen we graag de stories van onze cliënten met je. Onze cliënten kunnen je als geen ander vertellen hoe wij onze zorg inzetten en hoe zij dat hebben ervaren. Winter editie 2022 Nieuw! Winter editie 2023 Lees onze blogs Lees onze stories Toen een vriendin mij halverwege de zwangerschap vroeg: ‘Heb je voorkeur voor een verloskundige?’, kon ik oprecht geen naam noemen. 'Allemaal geweldig', zei ik, omdat ze allemaal dezelfde taal praten en echt liefde hebben voor hun vak. Daarnaast zijn het ook gewoon hele gezellige mensen. Bron: Florine's story

Ben jij op zoek naar meer informatie over het zwanger zijn, de bevalling en wat te verwachten van de kraamtijd? Hou je van gezelligheid en lekker kletsen? Kom je graag in contact met mede zwangeren? Neem dan deel aan onze Centering Pregnancy avonden!! Centering Pregnancy Ben jij op zoek naar meer informatie over het zwanger zijn, de bevalling en wat te verwachten van de kraamtijd? Hou je van gezelligheid en lekker kletsen? Kom je graag in contact met mede zwangeren? Lees dan hier alles over onze Centering Pregnancy avonden!! Centering Pregancy Voel je welkom! In onze praktijk wordt al sinds jaren Centering Pregnancy gegeven. Centering Pregnancy zijn groepsbijeenkomsten met andere zwangere vrouwen die ongeveer net zover zwanger zijn als jij. Gedurende de zwangerschap kom je met deze groep meerdere keren bijeen op de praktijk. De groepen worden begeleid door onze eigen verloskundigen. De bijeenkomsten zijn altijd in de avond en bij elke bijeenkomst bespreken we verschillende onderwerpen die van belang zijn voor de zwangerschap, de bevalling en de kraamtijd. Er zijn twee avonden waar we jullie (beval) partners ook uitnodigen en met jullie ingaan op de bevalling. In de bijeenkomsten krijgen jullie veel informatie van ons als verloskundige maar maken we ook graag gebruik van de kennis en ervaring die aanwezig is in de groep. Er is veel ruimte voor het stellen van vragen en het delen van je zorgen. Met elkaar zoeken we naar tips en oplossingen. De avonden zijn gezellig en interactief! De Centering Pregnancy wordt door onze cliënten en hun partners als zeer positief ervaren en er ontstaan vaak leuke contacten en vriendschappen. Als afsluiting van de Centering Pregnancy komen we met de groep nog één keer samen als alle baby’s geboren zijn! Wie? beschikbaar voor alle cliënten van het Geboortehuis ook beschikbaar voor cliënten die een medische indicatie hebben en hun zorg in het ziekenhuis hebben (wel de kraamperiode bij het Geboortehuis) begeleiding door 1 van onze verloskundigen en soms door onze praktijkcoach Waar? in onze praktijk in Bussum en in Loenen in de wachtkamer met een kop thee en wat lekkers altijd in de avond van 19.00-21.00 van tevoren krijg je alle data per mail er zijn geen kosten aan verbonden Wat is het? interactieve groepsbegeleiding contact met andere zwangeren een bron van informatie meer en uitgebreider contact met je zorgverlener herkenning en steun ruimte voor al je vragen heel erg leuk en gezellig De Centuring Pregnancy avonden, die het Geboortehuis organiseert, hebben zowel mij als mijn partner enorm geholpen. De avonden waarbij ook de (toekomstige) vaders aanwezig waren, leverde bruikbare tips op. Bron: Menno's story

Het is fijn en belangrijk om te weten wat jou en jullie ideeën en wensen zijn voor de bevalling. Deze beschrijf je in een bevalplan en bespreken we samen op het spreekuur. Bevalplan Jouw wensen als uitgangspunt terug naar bevalling Algemeen In een bevalplan beschrijf je jouw wensen rondom de bevalling. Sommige vrouwen vinden het fijn om zich zo alvast voor te bereiden op de bevalling. Het is bedoeld om de verloskundige en andere zorgverleners te laten weten wat jij belangrijk vindt; wat jouw ideeën en wensen zijn en hoe jij graag wil dat mensen met je omgaan. Tegelijk is het een manier om met je partner te bespreken wat jullie verwachtingen zijn van de bevalling en van elkaar. Door een bevalplan blijf je betrokken bij de dingen die tijdens de bevalling gebeuren en de beslissingen die genomen worden. Ook op momenten dat je zelf niet goed kunt vertellen wat je wil. Bevalplan bespreken Wanneer je een bevalplan hebt geschreven, dan kun je dat met ons bespreken. We plannen dan extra tijd in tijdens de zwangerschapscontrole rond 30-35 weken. Samen kunnen we dan bepalen of je wensen haalbaar zijn. Misschien zijn er medische of praktische bezwaren. Vaak zijn er dan alternatieven. Na dit gesprek kun je het bevalplan aanvullen of aanpassen als dat nodig is. Niets in het plan staat vast. Je kunt zelf op elk moment van gedachten veranderen. Ook kan de bevalling anders lopen dan je had verwacht of gewild. Hierdoor kunnen misschien niet al jouw wensen meer uitgevoerd worden. De verloskundige kan je bijvoorbeeld verwijzen naar de gynaecoloog in het ziekenhuis. Er kunnen ingrepen nodig zijn. Of je kind kan opgenomen worden op de kinderafdeling. Je kunt in het bevalplan schrijven wat je in die situaties belangrijk vindt. Er zijn verschillende bevalplannen beschikbaar, onderstaande PDF is een bevalplan van het Geboortehuis. In de handige linkjes vind je een bevalplan van onze beroepsvereniging. Wil je meer weten over het bevalplan? Lees dan onze blog over het geboorteplan of bevalplan . Heb jij wensen rondom jouw bevalling die mogelijk anders zijn dan de “standaard” gegeven zorg? Lees dan meer in onze blogs over zorgvraag buiten de richtlijn of een hands-off bevalling . Handige linkjes Bevalplan Bevalplan Een lege template van een bevalplan. 25MB Openen Ondersteunend materiaal

Het mag in deze bijzondere periode echt om jou (en je partner) gaan! Je verdient een plek waar je je veilig en vertrouwd voelt. Het mag in deze bijzondere periode echt om jou (en je partner) gaan! Je verdient een plek waar je je veilig en vertrouwd voelt. Lees hieronder of wij deze plek voor jou zijn... Persoonlijke begeleiding Persoonlijke begeleiding Voel je welkom! Welkom in ons Geboortehuis! Wij zijn een verloskundigenpraktijk waar je alle zorg onder ons eigen dak vindt. Het mag in deze bijzondere periode echt om jou (en je partner) gaan! We zoeken graag samen naar welke begeleiding jij nodig hebt tijdens de zwangerschap, in voorbereiding op de bevalling en je kraamtijd. Zwangerschap Afhankelijk van je medische situatie, zorgen of vragen, stemmen we het aantal contactmomenten met je af. De controles vinden plaats tijdens het spreekuur. Daar kunnen we ook wat meer tijd inplannen als dat wenselijk is. Soms komen we thuis bij je langs en bespreken dan bij een kop thee of koffie wat er voor jou fijn en/of nodig is in jouw situatie. Al jouw wensen zijn ons vertrekpunt. We bespreken welke medische adviezen of protocollen er zijn en zoeken samen naar het bewandelen van de beste weg voor jouw zwangerschap, bevalling en/of kraamtijd. Jij staat hierin voor ons altijd centraal! Bevalling Iedere bevalling is een unieke gebeurtenis. We gaan dit proces samen stap voor stap aan. We geven je steeds alle informatie over het proces en welke mogelijkheden en keuzes er zijn. We zullen jou tijdens de bevalling vanuit het vertrouwen in de fysiologie (natuurlijke proces van bevallen) steunen en begeleiden. Wij weten dat elke vrouw in staat is tot grote dingen en wij laten je dit graag ervaren! Kraambed In de periode na de bevalling, de eerste 1-2 weken, zullen wij regelmatig bij je langskomen. We bespreken jouw bevalverhaal en zorgen samen dat dit emotioneel gezien een plekje kan gaan krijgen. We stemmen onze zorg ook hier af op jouw behoefte en ronden onze zorg pas af als we zien dat het goed met je gaat. In deze hele periode van zwanger zijn, bevallen en herstellen zullen er veel gevoelens en emoties zijn. We zijn er voor je om te steunen, coachen en mee te genieten van de mooie momenten, maar ook bij zorgen of verdrietige momenten verdien je onze steun en zoeken we samen naar wat jij nodig hebt. We vinden het ongelofelijk belangrijk dat je gehoord wordt, je wensen gerespecteerd en jij de regie van het proces in eigen hand hebt. In dit hele proces staan we als team Geboortehuis graag voor je klaar! Voel je welkom bij het Geboortehuis! Je kunt van alles wensen, nuchter en sterk beslissingen nemen die bij je passen, maar in the end heeft elk bevalling z’n rauwe randjes en leveren wij vrouwen een prestatie waar je lichaam de tijd voor mag nemen om van te herstellen. Met die acceptatie hebben Barbara, Charlotte en Lubien me enorm geholpen. Bron: Anne's story

Persoonlijk bevallingsverhaal van Laura: De geboorte van Noortje... Pats.. daar klapte mijn vliezen, een gevoel van blijdschap ging door me heen. ‘s Middags was ik in het ziekenhuis geweest voor een ctg-scan en een echo, alles was goed. Inmiddels was ik 41+3 en was ik wel klaar voor de bevalling maar de kleine meid dacht daar blijkbaar anders over. Laura's Story De geboorte van Noortje... A lthans tot die avond toen om 19 uur ik een stroompje voelde terwijl ik op de bank tv lag te kijken. Mijn man pakte snel handdoeken en wonder boven wonder is niets vies geworden. (Dat je je daar nog druk over kan maken op zo’n moment haha) Tot die avond had ik al drie keer voor weeën gehad, regelmatige serieuze weeën, maar ze stopte steeds als ik ging liggen. Mentaal vond ik dat heel zwaar. Elke keer de knop omzetten van ‘Yes, de kleine meid gaat komen, het gaat eindelijk beginnen’ naar ‘weer geen baby en wie weet wel een inleiding in het ziekenhuis.’ (Die ik echt niet wilde.) Dus ik was zo opgelucht toen mijn vliezen braken. Het eerste wat ik dacht was: ‘ik heb binnen 24uur mijn baby in mijn armen’ en als het sneller gaat dan mijn eerste bevalling dan is het nog véél eerder. Ik ben snel onder de douche gestapt en zag al snel dat het ‘foute boel’ was; meconium, de kleine had in het vruchtwater gepoept. Daar ging mijn plan om thuis in bad te bevallen en zag mezelf al op een ziekenhuisbed aan de banden liggen. Nee nee nee dit ging me niet gebeuren.. Van mijn eerste bevalling wist ik dat ik door het warme water van het bad de weeën veel beter op kon vangen. Ik wil niet naar het ziekenhuis en al helemaal niet bevallen op bed met een wildvreemde aan mijn zij... Barbara W., de verloskundige, kwam langs om even te kijken hoe het met me ging. De weeën waren al snel intenser geworden maar ik kon er nog een beetje doorheen praten. Lubien zou de dienst bijna van haar overnemen en zat nog in een online Centering Pregnancy meeting dus de vraag was of ik het tot die tijd nog vol kon houden. Ik stond onder de warme douche en de weeën waren nog goed op te vangen dus prima. En anders konden we bellen en zou ze er met 5 minuten zijn, dat gaf een geruststellend gevoel. Drie kwartier later verscheen Lubien achter de douchewand met stagiaire Kayleigh. Ik moest een beetje lachen want precies twee weken geleden stonden ze hier ook tijdens mijn eerste serieuze weeën (waarvan ik toen natuurlijk nog niet wist dat het voorweeën waren). Door de meconium moest Lubien mijn zorg overdragen aan het ziekenhuis maar ze wist dat ik dat echt niet wilde. Dus samen zochten we naar een veilige (!) tussenoplossing. Lubien belde de verloskundige in het ziekenhuis en besprak twee opties: 1. We komen naar het ziekenhuis maar we gebruiken de kamer dus de zorg blijft bij mij 2. We blijven thuis, maar met meconium willen we dat natuurlijk liever niet. Ik hoorde dit natuurlijk pas achteraf en vond dit best een brutale zet maar O wat ben ik haar dankbaar dat ze het zo heeft aangepakt! Zo fijn dat Lubien mijn wensen voorop zette en deze oplossing aanbood. Zo was de extra zorg, mocht die nodig zijn, dichtbij maar kon ik wel bevallen zoals ik had gehoopt; helaas niet thuis maar wel in bad. Zo fijn! Lubien kwam met goed nieuws de badkamer in: het bevalbad in Tergooi was nog beschikbaar, wat een opluchting! En Lubien kreeg toestemming van de verloskundige van het ziekenhuis (en dus buiten het standaard protocol om) om de verloskamer te gebruiken en dus de zorg niet over te dragen. Wat was ik daar dankbaar voor! Zo fijn dat Lubien mijn wensen voorop zette en deze oplossing aanbood. Zo was de extra zorg, mocht die nodig zijn, dichtbij maar kon ik wel bevallen zoals ik had gehoopt; helaas niet thuis maar wel in bad. Zo fijn! Mijn moeder was inmiddels aangekomen bij ons thuis om voor onze oudste dochter te zorgen. We zijn direct de auto in gestapt. Oe die weeën opvangen in de auto was echt geen pretje, gelukkig wonen we op maar 5min afstand van het ziekenhuis. In een rolstoel naar de verloskamer (toch een beetje ongemakkelijk met gebroken vliezen haha), direct het bad gevuld en om 21 uur kon ik erin. O wat voelt dat warme water fijn! Elke nieuwe wee was weer zoveel sterker, pff hard werken zeg. Op de buikweeën had ik een beetje invloed, dat gaf me wel een goed gevoel. En bij de rugweeën hielp een beetje duwen en masseren. De weeën voelden zo anders dan tijdens mijn eerste bevalling. Vreemd hoe je lichaam zo anders kan reageren. Ineens voelde ik me licht misselijk. ‘Yes’, ging er door mijn hoofd, ‘dan ben ik al een heel eind gevorderd!’. Vol ongeloof vroeg ik Lubien of dat al mogelijk was. Ik lag voor mijn gevoel nèt in bad. Maar ze bevestigde dat het heel snel ging en dat ik het goed deed. Zo fijn die lieve mensen aan de rand van het bad. Ik heb me zo gesteund en gedragen gevoeld tijdens mijn zwangerschap en bevalling. Niets was te gek en ik was altijd welkom met alles. Mijn lieve man bleef me knuffelen en aaien over mijn schouder. Ik voelde me zo gesteund. ‘Ik voel al persdrang, kan dat wel?!’ Lubien: ‘Zucht weg wat je weg kan zuchten en pers zachtjes mee als dat niet meer lukt’. Wat een kracht kwam er vanuit mijn binnenste. En een gevoel van herkenning kwam terug, oja zo voelde dat. Een paar minuten later kon ik de persdrang niet meer wegpuffen. Ze moet eruit schreeuwde alles van binnen! Ik perste mee en na een paar keer verscheen het hoofdje. Nee nee nee, ik voelde haar weer terug mijn buik in verdwijnen. Zo gemeen! Maar met de volgende wee werd het hoofdje geboren en de wee daarna was ze er al. Wow wat ging dat snel! Wat een opluchting, zo’n intens gevoel. De navelstreng zat om haar nekje maar ze lag nog onderwater dus geen paniek. Kayleigh draaide haar rond om het van haar nekje te bevrijden. Samen tilden we haar uit het water, wat is ze mooi! Zo puur en klein! Onze kleine Noortje, wat ben jij welkom! Het duurde even voordat ze ging huilen, Lubien stelde me gerust en vertelde dat dat veel vaker gebeurd met kinderen die de zachte landing van een badbevalling ervaren. Yes, ze huilde en keek ons aan maar werd al snel weer rustig. Dit lieve kleine meisjes mocht ik 9 maanden bij me dragen en nu gaan we je echt leren kennen. Wat zie ik daar naar uit! Lieve Lubien, Kayleigh en alle andere lieve dames van het geboortehuis, dank jullie wel voor alle goede zorgen en jullie liefde! Ik heb me zo gesteund en gedragen gevoeld tijdens mijn zwangerschap en bevalling. Niets was te gek en ik was altijd welkom met alles. Dank jullie wel en ik hoop dat jullie nog heel veel andere mama’s dit gevoel mogen geven!

Bij een bevalling speelt het ervaren en beleven van pijn een grote rol. We zullen je tijdens het bevalproces hierin steunen en begeleiden en samen ontdekken wat voor jou de beste manier is om deze pijn goed op te kunnen vangen. Pijnbestrijding Wat zijn de mogelijkheden? terug naar bevalling Algemeen De geboorte van je baby is een belangrijke gebeurtenis, maar voelt vaak ook spannend. Bij een bevalling speelt het ervaren en beleven van pijn een grote rol. We zullen je tijdens het bevalproces hierin steunen en begeleiden en samen ontdekken wat voor jou de beste manier is om deze pijn goed op te kunnen vangen. Je lichaam reageert meteen op bevallingspijn door zelf pijnstillers (endorfines) aan te maken zodat je minder pijn voelt. Angst of spanning belemmert de aanmaak van deze endorfines. Je bevalt daarom het beste op de plek waar je je veilig voelt. Daarbij is het belangrijk dat je je zo ontspannen en comfortabel mogelijk voelt. Wat kan je zelf doen? Omstandigheden die hierbij een positieve invloed hebben zijn onder andere - Verschillende en comfortabele houdingen - Warmte zoals een bad of warme douche - Veilige en vertrouwde omgeving (sfeer/ licht/ muziek) - Ademhaling - Massage - Steun en coaching van je partner (en/of andere vertrouwde mensen) en van ons als verloskundigen - Afleiding zoeken - Gebruik maken van TENS apparaat (dit is een apparaatje waarbij via elektrodes, draadjes die op je rug zijn geplakt, stroomstootjes je lichaam binnen gaan. Je bedient dit apparaatje zelf, wat gevoel van controle geeft). Welke pijnbestrijding kan je kiezen? Mocht je tijdens het bevalproces behoefte hebben aan pijnbestrijding gaan we dit met je bespreken en voor je regelen. Onderstaande pijnbestrijding met medicatie wordt in de ziekenhuizen in onze regio aangeboden: - een ruggenprik (epidurale analgesie) - een infuus met remifentanil Deze vormen van pijnbestrijding hebben voor -en nadelen. Het is goed om je hier tijdens de zwangerschap al in te verdiepen en de afweging te maken of de voordelen van de pijnbestrijding opwegen tegen de mogelijke risico’s en nadelen. Je kan hiervoor met vragen en/of behoefte aan informatie altijd bij ons terecht. We verwijzen hiervoor tevens naar de links en folders op deze pagina. Handige linkjes Lichaamseigen pijnbestrijding Pijnbestrijding zonder medicatie Pijnbestrijding met medicatie Pijnbestrijding Hoe ga je om met pijn tijdens jouw bevalling 9 MB Openen Pijnbestrijding (EN) How to deal with pain (English version) 0.5 MB Openen Pijnbestrijding (AR) How to deal with pain (Arabic version) 0.5 MB Openen Ondersteunend materiaal

Bij een gezonde zwangerschap is het mogelijk om thuis, poliklinisch of in een bevalcentrum te bevallen. Wij bespreken graag met jullie waar jullie wensen liggen. Plaats bevalling Thuis, ziekenhuis of bevalcentrum terug naar bevalling Algemeen De plaats van de bevalling kan in Nederland in geval van een zwangerschap zonder medische indicatie door de ouders zelf gekozen worden. Bij een gezonde zwangerschap en ongestoorde voorgeschiedenis is het mogelijk om thuis, poliklinisch in het ziekenhuis of in een bevalcentrum te bevallen. Is er sprake van een medische indicatie dan is het advies om in het ziekenhuis bevallen. Bij de thuisbevalling, bij de poliklinische bevalling in het ziekenhuis of in een bevalcentrum, wordt de bevalling begeleid door de dienstdoende verloskundige van het Geboortehuis. Bij een medische indicatie wordt de bevalling begeleid door een klinisch verloskundige onder supervisie van de gynaecoloog. Het kan voorkomen dat de bevalling pas tijdens de bevalling medisch wordt (bijvoorbeeld als de bevalling niet wil vorderen, er sprake is van niet helder vruchtwater of wanneer het kindje het moeilijk heeft). Je wordt dan overgedragen aan de klinisch verloskundige en de gynaecoloog. Afhankelijk van de fase van de bevalling waarin dit gebeurt, kan het zijn dat de eigen verloskundige wel bij de bevalling blijft totdat het kindje geboren is. Thuisbevalling In Nederland is het mogelijk om thuis te bevallen. Wanneer er geen medische indicatie is, kan en mag je thuis bevallen. De keuze is aan jullie zelf. Het is belangrijk om te bevallen op de plek waar jullie je allebei op je gemak voelen. Een thuisbevalling mag van 37 tot 42 weken zwangerschap, dus 3 weken voor de uitgerekende datum en 2 weken na de uitgerekende datum. Bij een thuisbevalling komen we als je belt bij je kijken. We voelen aan je buik, luisteren naar de harttonen van de baby en doen zo nodig inwendig onderzoek. Afhankelijk van de bevindingen blijven we of spreken we een tijd af dat we terugkomen. Tijdens dit proces hebben wij een ondersteunende en coachende rol. We bewaken de vordering van het proces en houden moeder en kind (medisch) in de gaten. Wij zullen op een gegeven moment aangeven dat de kraamzorg gebeld mag worden. Zij assisteert ons tijdens de bevalling. Het is mogelijk om op verschillende manieren te bevallen, we bekijken gaande weg wat je een prettige houding vindt. Wanneer de baby geboren is mag hij of zij lekker bij je liggen. De kraamverzorgende maakt beschuitjes en wat te drinken klaar zodat jullie kunnen bijkomen. Na de bevalling helpt de kraamverzorgende je onder de douche, verschoont je bed en helpt met het voeden van de baby. Wil je meer lezen over thuisbevallen, lees dan onze blog . Poliklinische bevalling Bij een poliklinische bevalling komen we als je belt eerst thuis bij je kijken. We doen dan controles, we voelen aan je buik, luisteren naar de harttonen van baby en doen zo nodig inwendig onderzoek. Wanneer je goede weeën en ontsluiting hebt ga je naar het ziekenhuis. Soms komen we eerst een paar keer thuis kijken voordat je naar het ziekenhuis gaat. Als je naar het ziekenhuis gaat, gaan wij in principe direct met jullie mee. De bevalling wordt door ons begeleid. Tijdens dit proces hebben wij een ondersteunende en coachende rol. We bewaken de vordering van het proces en houden moeder en kind (medisch) in de gaten. Wanneer de baby geboren is mag hij of zij lekker bij je liggen. De verpleegkundige maakt beschuitjes en wat te drinken klaar zodat jullie kunnen bijkomen. Voordat je naar huis gaat helpt de verpleegkundige je onder de douche en helpt met het voeden van de baby. In principe mag je na een ongecompliceerde bevalling naar huis. Na de bevalling moet je wel minimaal 3 uur op de verloskamer blijven, dit vliegt echter voorbij. Bevalcentrum Een bevalcentrum biedt een huiselijke sfeer en is een alternatief voor een poli klinische bevalling. In onze regio hebben we een bevalcentrum en deze bevind zich in het Diakonessenhuis in Utrecht. Bevallen met een medische indicatie Bij een medische indicatie (vooraf) is het advies om in het ziekenhuis bevallen. Het kan zijn dat alle controles in de zwangerschap in het ziekenhuis plaatsvinden, maar het kan ook zo zijn dat je pas aan het einde van de zwangerschap de laatste controles in het ziekenhuis bij de klinisch verloskundige of gyneacoloog hebt. Als je gaat bevallen is het advies de klinisch verloskundige te bellen, je zult het telefoonnummer waarop je moet bellen krijgen bij je controles. Het hangt van de medische indicatie af hoe de bevalling verloopt. Vaak is het te vergelijken met een poliklinische bevalling. Het kan zijn dat je na de bevalling wat langer moet blijven, dit hangt van de medische indicatie af. Je wordt dan opgenomen op de kraamafdeling, je partner en baby verblijven gewoon bij jou op de kamer. Voor de controles in het kraambed nadat jullie naar huis mogen, komt de dienstdoende verloskundige van het Geboortehuis weer bij jullie thuis. Handige linkjes Waar bevallen? Tergooi Hilversum Antonius ziekenhuis Leidscherijn Meander Amersfoort Diakonessenhuis Utrecht Geboortehuis Utrecht (bevalcentrum)

Zorg verlenen doen we met elkaar! We staan met ons team van verloskundigen, assistentes en een coach dag en nacht voor je klaar. Maak kennis met ieder van ons en we zien je graag in de praktijk! Zorg verlenen doen we met elkaar! We staan met ons team van verloskundigen, assistentes en een coach dag en nacht voor je klaar. En dat is letterlijk dag en nacht: we zijn altijd bereikbaar en nooit “gesloten”. Maak kennis met ieder van ons en we zien je graag in de praktijk! In karakter zijn wij allemaal verschillend, maar wij delen dezelfde visie als het gaat om geboortezorg We stellen ons graag aan je voor! Verloskundige en mede-eigenaar Meer over Lubien... Lubien de Kool Verloskundige en mede-eigenaar Meer over Charlotte... Charlotte Jacques Verloskundige Meer over Desiree... Desiree Reijnders Verloskundige Meer over Barbara... Barbara Witsiers Verloskundige Meer over Kayleigh... Kayleigh Beerthuizen Praktijkassistente Meer over Yvonne... Yvonne van Bommel Praktijkassistente Meer over Marlijn... Marlijn Bénistant Coach Meer over Simone... Simone Bleumink

Wat betekent inleiden en wat zijn de voordelen en nadelen en op welke wijze maak jij de juiste keuze voor het opgang brengen van de bevalling. Inleiden Wat zijn de afwegingen terug naar bevalling Algemeen Met enige regelmaat wordt er in onze spreekkamer gesproken over “inleiden”. Wat houdt inleiden eigenlijk in en wanneer kiezen we daarvoor? Hoe zit het als je “over tijd” bent, waar ligt de grens en wat gebeurt er dan? Hieronder zullen we deze vragen beantwoorden zodat je meer informatie hierover hebt en wellicht betere keuzes kunt maken. Strippen Voordat je echt gaat praten over inleiden, hebben we een manier achter de hand waarmee je soms een bevalling kan laten starten, dit heet “strippen”. Wat houdt dit in en hoe werkt het dan? Strippen gebeurt door het doen van een inwendig onderzoek. Hierbij wordt er door de verloskundige met 2 vingers gevoeld naar de baarmoedermond. Eerst wordt deze beoordeeld op “rijpheid”. Net als bij een appeltje aan de boom moet ook een baarmoedermond rijpen. Deze is gedurende de zwangerschap gesloten, stevig van structuur en weggekanteld van de uitgang waardoor het een goede bescherming biedt aan de baby, het vruchtwater en de baarmoeder. Aan het eind van de zwangerschap gaat de baarmoedermond “rijpen”. Dit betekent dat de baarmoedermond richting de uitgang gaat kantelen, zachter/weker wordt van structuur en een beetje open gaat staan. Een rijpe baarmoedermond kan gestript worden. Dan masseer je met 2 vingers de randen van de baarmoedermond en woel je de vliezen los van de baarmoedermond die dan nog tegen elkaar aan geplakt zijn. Dit is dus niet de vliezen breken! Strippen kan gevoelig zijn maar is meestal niet pijnlijk. Er kan wat bloedverlies bij ontstaan (denk aan een hoeveelheid waar je een inlegkruisje voor zou dragen), dit is normaal. Het strippen kan de baarmoeder aanzetten tot weeën. Strippen werkt alleen als het lichaam er ook klaar voor is. Wetenschappelijk bewezen is dat strippen de bevalling met 1-2 dagen kan vervroegen. Te vroeg strippen zal dus ook niet werken. Wij gebruiken het in de praktijk in principe alleen vanaf 41 weken. Uiteraard is dit altijd in overleg met jou. Wat houdt inleiden in? Inleiden staat voor het kunstmatig op gang brengen van de bevalling daar waar het lichaam dat zelf nog niet gedaan heeft. Dit kan op verschillende manieren: het kunstmatig breken van de vliezen, een ballonkatheter of met een infuus met oxytocine. Het kunstmatig breken van de vliezen: het breken van de vliezen kan een manier zijn om de baarmoeder aan te zetten tot weeën maken. Tijdens een bevalling gebeurt dit regelmatig maar vóór een bevalling zijn we er altijd terughoudend mee. Dat heeft 2 redenen: Zodra je de vliezen breekt, ontstaat er een open verbinding tussen binnen en buiten de baarmoeder. Daardoor is er kans op infectie. Deze kans houden we graag zo klein mogelijk. Als we je vliezen gebroken hebben en er ontstaan geen weeën, moet je na 24 uur gaan inleiden omdat de kans op infectie dan toeneemt. Daarmee ontneem je jezelf de kans om “natuurlijk” te bevallen. Wanneer kiezen we dan wel voor vliezen breken zonder weeën? Dat doen we alleen de middag/avond voordat je ingeleid wordt. Je geeft je lichaam dan een aantal uren de tijd om te starten met de bevalling en de inleiding voor te blijven. Maar als de bevalling niet op gang komt, weet je dat je toch ingeleid gaat worden in de ochtend want dat stond al gepland. Ballonkatheter: dit wordt alleen in het ziekenhuis gebruikt (door een klinisch verloskundige) om een niet rijpe baarmoedermond te laten rijpen. Dit rijpen is een belangrijk proces. Als je een niet rijpe baarmoedermond hebt en je zou met een infuus weeën gaan opwekken, dan kan de baarmoedermond niet ontsluiten en kom je in een hele langdurige en ellendige bevalling terecht. Het rijpen van een baarmoedermond gaat vanzelf bij een bevalling die spontaan op gang komt. Als er een reden is om je bevalling in te leiden en dit rijpingsproces heeft nog niet plaatsgevonden, dan kun je door middel van een ballonnetje dit versnellen. Er wordt dan een katheter met aan het uiteinde een leeg ballonnetje in de baarmoedermond geplaatst. Deze wordt gevuld met wat (steriel) water. Dit “dwingt” de baarmoedermond om te rijpen. Als het ballonnetje vanzelf losraakt en naar buiten komt, is de baarmoedermond meestal goed gerijpt, 2 tot 3 centimeter open en klaar voor verdere actie. Een infuus met oxytocine: deze vorm van inleiden gebruik je alleen als hier een reden voor is en de baarmoedermond rijp is. Dit gebeurt altijd in het ziekenhuis onder leiding van de klinisch verloskundige. Middels een infuus krijg je het hormoon oxytocine toegediend waar je baarmoeder op reageert door weeën te maken. De hoeveelheid hormoon wordt geleidelijk opgevoerd tot er goede weeën zijn en dan stabiel gehouden. Hoe snel de weeën op gang komen of hoe lang de bevalling duurt, is niet te voorspellen. Bij iedereen verloopt het anders. Inleidingen kunnen heel snel verlopen maar ook langdurig zijn. Voor meer informatie over inleiden kun je in de handige linkjes kijken. Wanneer kiezen we voor inleiden? Inleiden doen we alleen als daar een medische reden voor is. Dit kunnen uiteenlopende dingen zijn als hoge bloeddruk, groeiachterstand van de baby of “over tijd” zijn. Hoe zit het als je over tijd bent? De definitie van over tijd zijn wordt door de WHO gesteld op een zwangerschapsduur van meer dan 42 weken. Hierbij gaan we ervan uit dat de zwangerschapsduur bepaald is met een termijnecho in het eerste trimester. Van de zwangere vrouwen bevalt 90% tussen 39 en 41 weken. Slechts 2-5% is nog niet bevallen bij 42 weken. Na een zwangerschapsduur van meer dan 42 weken ontstaat er een verhoogd risico op slechte conditie van de baby of babysterfte. Daarom worden vrouwen bij die termijn ingeleid en kiezen we ervoor niet langer af te wachten. In onze praktijk houden wij, bij voorkeur, het beleid van inleiden bij 42 weken aan. Tussen 41 en 42 weken zien we je wel regelmatiger zodat we je kunnen controleren en strippen als jij dat wilt. Rond 41+3 weken regelen we een afspraak in het ziekenhuis voor een hartfilmpje van de baby (CTG) en een echo om de hoeveelheid vruchtwater te bekijken. Indien deze controle goed is, wachten we dus af tot 42 weken. We kunnen dan naast het strippen met jou overwegen of we de middag/avond voor de inleiding je vliezen breken. Toch wordt er in het ziekenhuis wel eens eerder ingeleid dan 42 weken, ook al is er geen medische reden. Dit is dan op verzoek van de zwangere en heeft vaak te maken met moeheid (slecht slapen), een pijnlijk lichaam wat het gevoel geeft 'niet meer verder te kunnen' en ongeduld. Dit is een gevoel dat veel zwangeren hebben aan het eind van hun zwangerschap en de vraag is altijd 'is dit voldoende reden om de bevalling in te leiden?' Een inleiding is pittig. Je gaat een bevalling in gang zetten terwijl het lichaam zelf daar nog niet klaar voor is. Je “forceert” het op gang komen van de bevalling. Vaak wordt een inleiding door vrouwen als heftiger ervaren dan een spontane bevalling en we zien dan ook vaker dat vrouwen behoefte hebben aan pijnbestrijding. Lees voor meer informatie onze blog over inleiden . Het verdient in onze ogen absoluut de voorkeur om na 41 weken af te wachten en pas bij 42 weken “in te grijpen”middels een inleiding. Heb je het zwaar in die laatste week? Vraag hoe wij je kunnen ondersteunen om toch door die week heen te komen en hopelijk spontaan te gaan bevallen! Handige linkjes 42 weken Serotiniteit

Het hormoonstaafje, ook wel bekend als implanon, is een klein staafje dat geplaatst kan worden in je bovenarm en is een betrouwbare vorm van anticonceptie Hormoonstaafje terug naar anticonceptie Algemeen Ook wel bekend als Implanon NXT, dit is een klein hormoonstaafje dat geplaatst kan worden in je bovenarm. Het is een zeer betrouwbare (99%) vorm van anticonceptie die door een verloskundige, huisarts of gynaecoloog geplaatst kan worden. De werking van Implanon is 3 jaar. Het hormoon Progestageen wordt steeds geleidelijk afgegeven in je bloedbaan. Je menstruaties kunnen gedeeltelijk of geheel verdwijnen. De voordelen van Implanon zijn o.a. dat je er na het plaatsen geen omkijken meer naar hebt. Ook blijft Implanon betrouwbaar bij ziekte (koorts) of overgeven. Je menstruaties kunnen afzwakken of verdwijnen. De hoeveelheid hormoon is lager dan in de pil en Implanon kan tijdens de borstvoeding gebruikt worden. De nadelen zijn o.a. dat het plaatsen even kort vervelend kan zijn, je geen invloed kan uitoefenen op de menstruaties en dat het wat bijwerkingen kan geven als hoofdpijn, onrustige huid, gewichtstoename en sombere gevoelens. Na het verwijderen van Implanon, kan je snel (weer) zwanger worden. De kosten voor Implanon zijn ongeveer €115,00. Vanaf 21 jaar betaal je zelf voor een Implanon. Tussen 18 en 21 jaar vergoed de zorgverzekeraar de kosten maar deze gaan eerst van je eigen risico af. Onder de 18 jaar worden de kosten volledig vergoed. De plaatsing bij de verloskundige of huisarts wordt wel volledig vergoed. Je kan een adviesgesprek en recept aanvragen via ons of je huisarts. Handige linkjes Anticonceptie Keuzehulp anticonceptie Ondersteunend materiaal Hormoonstaafje Informatie en adviezen over het hormoonstaafje 1.1 MB Openen

Persoonlijk bevallingsverhaal van Anne: De geboorte van Floor... Gelukkig had ik me niet vastgepind op één plan, want je hebt het gewoon niet altijd voor het zeggen. Als dit het pad was dat mijn lichaam was ingeslagen, dan gingen we hem bewandelen ook... Anne's Story De geboorte van Floor... I n februari 2021 beval ik met een keizersnede van onze eerste dochter Pien. We zitten op dat moment middenin de COVID-pandemie, leven van lockdown naar lockdown en in ons leven heerst complete rust; geen drukke agenda’s, geen verplichtingen, geen haast. Dat moet ze gevoeld hebben, want Pien heeft nooit ingedaald gelegen; zij had nog geen zin, maar vanwege een langzaam oplopende bloeddruk hebben we (na 3 weken inleiden met een ballonnetje, 28 Misoprostol-tabletten, 5 nachten ziekenhuis en 0 centimeter ontsluiting) met 41.2 besloten om haar via een keizersnede (en vacuümpomp) de wereld op te helpen. Het was tijd! We hadden met Pien een heerlijke start. Ik keek al snel goed terug op de keizersnede, maar minder goed op het traject ‘’inleiden’’. Die wekenlang op en neer pendelen tussen thuis en het AMC waren mentaal zwaar geweest. Veertien keer dachten mijn man en ik dat we onze dochter mee naar huis zouden nemen, maar dat bleek telkens anders. Ik raakte het vertrouwen in mijn lichaam kwijt. Waarom kon ik dit niet? Toen er drie artsen tegelijkertijd rondom mijn bed stonden en zeiden dat zij het ook even niet meer wisten, ben ik naar huis gegaan om de volgende dag terug te komen voor een keizersnede. Een ding wist ik tóen al zeker: bij een volgende zwangerschap gaan we álles proberen, behalve inleiden. Toen ik tijdens mijn tweede zwangerschap voor de eerste keer bij het Geboortehuis kwam deelde ik bovenstaande met Desiree. Ik vond het fijn om samen terug te blikken op de bevalling van Pien en na te denken over de geboorte van ons tweede kindje. Ik had de wens om vaginaal te bevallen, maar wist inmiddels ook dat je kan wensen tot je een ons weegt… Omdat ik niet negatief naar een keizersnede keek, plande we die in, aan het einde van de 39e week. Zo gaf ik Floor de kans om zélf te komen, maar creëerde ik tegelijkertijd zekerheid voor mezelf. Met dit plan voorkwam ik namelijk mijn worst-case-scenario (opnieuw inleiden en met 41+ alsnog een keizersnede). Dit plan gaf me vanaf het begin rust en ik voelde me sterk en gesteund door Lubien, Charlotte, Barbara en Desiree. ‘We zouden wel zien wat het ging worden…’. Dat dit misschien wel haar laatste avond in mijn buik was en dat we daar maar samen van moesten genieten. En of ze nu misschien kon ophouden met schoppen. Mijn moeder kreeg zwangerschapsvergiftiging toen ze zwanger was van mij. Omdat ik daarmee dus een verhoogde kans had, hielden we daar in de zwangerschap van Pien al rekening mee. Ook in de zwangerschap van Floor werd mijn bloeddruk regelmatig gecontroleerd en waren we extra scherp op ‘’een (te) hoge bloeddruk’’. 7 maanden lang schommelde mijn bovendruk tussen de 125/145; stabiel hoog, maar (nog) niet alarmerend. Toen ik met 36 weken door het Geboortehuis werd overgedragen aan het AMC en dus medisch werd, stond de keizersnede gepland, maar had ik nog steeds de wens om poliklinisch te bevallen mét het Geboortehuis, ín het AMC. Ik zwaaide mijn laptop dicht, ging met verlof, op controle in het AMC en ging vervolgens met een bloeddruk van 130/80 en een weekje op vakantie naar Friesland. Daar kreeg ik voorweeën en díe had ik nog nooit gehad; ik vond het fantastisch! Eindelijk liet mijn lichaam zien dat ze het kon! Helaas ebde de weeën weg en ging ik vocht vasthouden, veel vocht. Toen ik maandag terug kwam van vakantie belde ik het AMC. Ik moest op controle komen. Ik appte mijn man dat ik 12 minuten had gedaan over het waggelen van dat kleine stukje van de parkeergarage naar de poli; ik voelde me niet fit. Mijn bloeddruk werd gemeten: 190/110. Ik brak in tranen uit. Waar we bij Pien bang voor waren, maar gelukkig uitbleef, gebeurde nu in de zwangerschap van Floor wel: pre-eclampsie. Ik werd in een rolstoel gezet en reed door de gangen van het AMC naar H3: Verloskunde. Ik belde mijn man. Vluchttasjes verder inpakken, Pien naar mijn ouders brengen en naar het AMC komen: ik werd opgenomen en zou daar niet meer vertrekken zonder Floor in mijn armen. Ik belde Lubien en zei dat Floor geboren zou worden, dat ik heel erg rustig was en blij dat ik een soort van de regie had in een medische situatie. Ik was even verdrietig dat dit zo ineens gebeurde, maar kon me ook snel bij de situatie neerleggen. Gelukkig had ik me niet vastgepind op één plan, want je hebt het gewoon niet altijd voor het zeggen. Als dit het pad was dat mijn lichaam was ingeslagen, dan gingen we hem bewandelen ook. Het gaf rust dat ik de 37 weken had gehaald; Floor was af. Op de afdeling Verloskunde werd ik naar een bed gereden dat tegenover het bed stond waar ik lag te wachten voor ik naar de OK werd gebracht om te bevallen van Pien. Ik moest toch even lachen, ‘daar zijn we weer’, dacht ik. Ik ging direct aan de CTG, kreeg bloeddrukverlagende medicatie en er werd bloed en urine afgenomen. Waar de artsen en ik verbaast over waren was dat mijn lichaam in alle controles liet zien dat het dealde met een snel oprukkende zwangerschapsvergiftiging, maar ik níet de bijbehorende klachten had: ik was niet misselijk, zag geen sterretjes, had geen band-gevoel om mijn buik. Ik was niet fit, wel moe, hield vocht vast, maar ik voelde me niet ziek. Toen ik ’s avonds ging slapen was mijn bloeddruk 160/80. Nog steeds te hoog... Ik aaide over mijn buik en praatte tegen Floor. Ik zei dat ik blij en dankbaar was dat ze al 37 weken en 1 dag gezond in mijn buik zat… Dat deze zwangerschap me wel zwaarder viel dan die van Pien… Dat ik haar heus nog wel een tijdje wilde dragen, maar ook blij was als mijn bekken weer wat rust zouden krijgen… Je kunt van alles wensen, nuchter en sterk beslissingen nemen die bij je passen, maar in the end heeft elk bevalling z’n rauwe randjes en leveren wij vrouwen een prestatie waar je lichaam de tijd voor mag nemen om van te herstellen. Met die acceptatie hebben Barbara, Charlotte en Lubien me enorm geholpen Dat ik niet kon wachten om haar te zien… Dat dit misschien wel haar laatste avond in mijn buik was en dat we daar maar samen van moesten genieten. En of ze nu misschien kon ophouden met schoppen. We hadden een goede nacht, Floor en ik. Het werd dinsdag 2 mei en nadat ik ’s ochtends met mijn moeder koffie had gedronken, beneden bij de Starbucks, ging ik douchen en lezen in de twee tijdschriften die ik had gekocht bij de kiosk. Mijn bloeddruk bleef schommelen rond de 160/80. Te hoog en niet stabiel. De dokter kwam naast mijn bed zitten. Er moest wat gebeuren, want ik zou alleen maar zieker worden; gelukkig was Floor ‘’af’’. Samen bespraken we de opties: inleiden of een keizersnede. ‘’Als je geen nare geschiedenis had gehad met inleiden had ik je dat nu geadviseerd, maar ik begrijp dat je dat niet wil’’, zei de arts die ik voor het eerst zag. Ik was blij dat ze mijn dossier had gelezen. Ik voelde me gezien en besloot vol vertrouwen dat een keizersnede de juiste beslissing was. Ik belde Lubien en zei dat Floor geboren zou worden, dat ik heel erg rustig was en blij dat ik een soort van de regie had in een medische situatie. Daarna belde ik mijn man en zei: ‘Kom maar naar het AMC, je krijgt vandaag je tweede dochter!’. De super leuke, lieve en geestige arts die mij op 1 mei binnenhaalde op H3 Verloskunde, was ook de arts die op 2 mei om 18.18 uur – bij een zwangerschap van 37.2 – onze dochter Floor via een keizersnede op de wereld hielp. Dat we deze bizarre 24 uur met haar begonnen waren en zij uiteindelijk ook degene was die Floor uit mijn buik haalde hebben we alle drie heel leuk gevonden. Bevallen is bij een zwangerschapsvergiftiging het enige medicijn, maar niet bij iedereen zijn de klachten daarmee direct verdwenen. Ik heb – op het vasthouden van vocht na – niet de typische klachten gehad die horen bij zwangerschapsvergiftiging. Bij mij kwamen de klachten nádat ik was bevallen. En dat had ik niet meer verwacht. Niemand niet, eigenlijk. Ik vond de keizersnede wederom geen vervelende gebeurtenis, ook het herstel daarvan viel voor mij in het niet bij wat de blijvende hoge bloeddruk en zwangerschapsvergiftiging heeft gedaan met mijn lijf. Ik heb me de eerste weken na mijn bevalling echt ontzettend slecht gevoeld. Ik moest terug naar het AMC om mijn bloeddruk te stabiliseren met meer medicatie, heb me loom gevoeld, had een drukkende hoofdpijn, weinig energie, een band-gevoel om mijn buik, geen eetlust, ik verloor 17 kilo in 2 weken tijd, mijn borstvoeding was niet van kwaliteit, ik slikte meerdere bloeddrukverlagende pillen per dag en voelde me alles behalve mezelf. Ik kon heel goed scheiden wat paste bij de gevoelens van een hormonale kraamvrouw en wat paste bij iemand met een hoge bloeddruk. Mijn lijf was totaal van slag en dus ik ook. In een normale situatie neem je met een week of twee afscheid van je verloskundige, maar gelukkig heeft het Geboortehuis mij niet alleen gelaten. Wekenlang kwam Lubien mijn bloeddruk opmeten en hadden we het over meer dan alleen de medische kant van een zwangerschapsvergiftiging. Pien vond het zo interessant wat ‘’Lielebientje’’ elke keer kwam doen, dat we haar zélf maar een bloeddrukmeter hebben gegeven om te helpen. Het was telkens weer even spannend wat de meter zou laten zien, maar door de lieve en goudeerlijke woorden van Lubien kan ik goed terugkijken op een intense periode. Nu, een paar maanden later, gaat het veel beter, maar slik ik nog steeds bloeddrukverlagers en verdwijnen de klachten langzaam. Elke dag voel ik me met kleine stapjes ietsjes beter. Ik heb zin in de dag, maar ik moet ook nog steeds, élke dag weer, erkennen dat ik nog niet de oude ben. Ik voel dat mijn lijf de weg terug aan het zoeken is. En dat is iets wat ik heb moeten accepteren; je kunt van alles wensen, nuchter en sterk beslissingen nemen die bij je passen, maar in the end heeft elk bevalling z’n rauwe randjes en leveren wij vrouwen een prestatie waar je lichaam de tijd voor mag nemen om van te herstellen. Met die acceptatie hebben Barbara, Charlotte en Lubien me enorm geholpen. Ik verloor tijdens mijn eerste zwangerschap het vertrouwen in mijn lichaam, maar kreeg die tijdens mijn tweede terug. Ondanks het feit dat ik geen klachten had die horen bij een zwangerschapsvergiftiging, voelde ik kennelijk toch goed aan op welke momenten ik aan de bel moest trekken. Ik heb geluisterd naar mijn lijf en daar ben ik reuze trots op! Dank je wel lieve Desiree, Barbara, Charlotte en in het bijzonder lieve Lubien, dat jullie ook naar mij geluisterd hebben. En dat het een prachtig samenspel was van vallen en weer opstaan! Paul, Pien, Floor en ik zijn jullie eeuwig dankbaar...

Persoonlijk bevallingsverhaal van Lisa: De geboorte van Benjamin... Een bevalling is een bijzondere kans om de regie te pakken als vrouw, te vertrouwen in jezelf en je kracht als vrouw. Omarm de magie. Lisa's Story De geboorte van Benjamin... De dag begint rustig... Mijn zoontje Elliot is op de opvang en ik ga even koffie drinken met Ineke van de CP groep. De afgelopen maanden heb ik echt genoten van de CP sessies onder begeleiding van Lubien. En het is nu ook zo fijn om aan het einde van onze zwangerschappen samen ons ongeduld te kunnen delen. Ik vertel Ineke dat ik de dag ervoor ‘stiekem’ een overtijd-massagebehandeling aan mezelf cadeau heb gegeven, ook al is de uitgerekende datum pas morgen. Ik ben er zo klaar voor (en klaar mee…de buik zit in de weg en heb nul energie). Ik ontdek als ik naar de wc ga dat ik de slijmprop ben verloren en moet Ineke vragen wat dat ook alweer betekent. Ineke is goed voorbereid en heeft de bel instructies als screenshot op haar telefoon. Ik hoef nog even niets… Thuis merk ik dat ik lichte menstruatiekrampen heb die – in tegenstelling tot vorige dagen – blijven hangen. Pas na het avondeten, als Elliot lekker in zijn bedje ligt, merk ik dat de krampen meer aanwezig zijn en regelmatiger worden. Ik herken het van mijn eerste bevalling: dit gaat doorzetten, maar het kan wel nog even duren. Ik zit op de yogabal en probeer mijn boek nog uit te lezen (want dat gaat natuurlijk niet meer lukken als de baby er eenmaal is). Ik kijk af en toe op mijn horloge en begin een beetje bij te houden hoe vaak de weeën komen en hoelang ze duren. Hoewel ze al om de 3-4 minuten komen zijn ze nog niet pijnlijk. Toch bel ik om 22h00 het Geboortehuis en krijg Lubien aan de lijn. Zo fijn om een bekende stem te horen. Lubien vraagt wat ik wil. Ik voel erg dat het nog niet nodig is dat ze komt: ik kan het nog prima opvangen. Richard en ik maken ons klaar om naar bed te gaan, wetende dat het nog even kan duren maar dat het ook snel kan gaan: het bad staat wel al (ongevuld) klaar in de huiskamer. Eenmaal in de donkere slaapkamer worden de weeën heftiger. Slapen lukt niet meer. Om 00h30 als ik mij omdraai om op handen en knieën de weeën op te vangen hoor ik een luide plop – alsof er een ballon knapt. Mijn vliezen zijn gebroken! Ik spring van het bed, pak het glas dat naast mijn bed staat en probeer het vruchtwater op te vangen. Ik vind het lastig in te schatten of het helder is en de weeën zijn nu zo heftig dat het toch wel tijd wordt om Lubien weer te bellen. Wat een fijne energie hangt er in de kamer. Ik verwonder me over de snelheid en tegelijkertijd de kalme sfeer. Dit was de magische bevalling waar ik bij mijn eerste bevalling nog niet over durfde te dromen. Dat doet Richard terwijl ik mij concentreer op de weeën die komen en gaan. Ik wil graag in het bevalbad wat Richard aan het vullen is, maar wil wachten tot Lubien er is. Zij kan dan bevestigen dat het vruchtwater helder is en we zeker weten lekker thuis kunnen blijven. Ik heb het koud, moet enorm rillen. Ik loop door het huis, ietwat ongeduldig, zit op de yoga bal en leun tegen de keukentafel aan. De weeën zijn nu zo heftig en snel achter elkaar dat ik ervan moet kotsen. Om 1h00 klopt Lubien aan, terwijl ik net een wee opvang op de yoga bal. Zo fijn om haar te zien. Als de wee voorbij is vraagt Lubien mij hoe mijn dag is verlopen en ze checkt de hartslag van de baby. Dan is er een moment van ja en nu? Lubien zit grijnzend naar me te kijken: het is tenslotte aan mij! Hoe fijn om te voelen dat ik de regie heb. Dat gaat goed en het voelt allemaal heel relaxed. Het is warm in huis, de kaarsen branden, de muziek staat zachtjes aan. Dan is er een moment van ja en nu? Lubien zit grijnzend naar me te kijken: het is tenslotte aan mij! Hoe fijn om te voelen dat ik de regie heb. Ik ben eigenlijk wel benieuwd naar hoeveel ontsluiting ik heb. Ik gok zelf even voordat Lubien gaat checken: 3-4 cm? En ja hoor, goed geraden en aangevoeld. Bij mijn eerste bevalling duurde het toen nog best even, dus ik ontspan en stap het bad in met de gedachte dat het allemaal nog even gaat duren. Het bad is heerlijk warm en Lubien en Richard zitten om me heen in het bad. Zo gezellig. De warmte van het water maken de weeën ook heftiger, en ik moet even zoeken naar de juiste houding in het enorme bad. Lubien vraagt hoe ze er voor me kan zijn, en checkt of ik de tegendruk op mijn rug fijn vindt. Zo fijn dat ze mij volgt en ook concreet hulp aanbiedt. Ik voel al snel veel druk naar beneden en kan de weeën niet echt meer wegpuffen. Herinneringen van mijn eerste bevalling komen terug: Oef, wat doet dit pijn en wat een kracht komt erbij kijken. Ik wil heel graag persen, maar waar ik bij mijn bevalling van Elliot steeds werd tegengehouden omdat ik nog geen volledige ontsluiting had, zegt Lubien al gauw de verlossende woorden: volg het maar! Bij de eerste perswee voel ik het hoofd al staan. Ik denk 1) huh nu al! En 2) oh ja die ‘ring of fire’, dat is echt zo’n scherpe pijn. De verbazing is op mijn gezicht af te lezen: Lubien deelt later dat mijn ogen helemaal open gingen op dat moment. Bij de 2 e perswee wordt het hoofdje geboren. Opluchting en alweer verbazing: wat gaat dit enorm snel. Waar ik bij mijn 1e bevalling ruim 1.5 uur geperst heb zonder enige vooruitgang, lijkt het hier allemaal zo vanzelf te gaan. Ik was er al voor gewaarschuwd tijdens de controles: bij de 2e gaat het vaak veel sneller…en toch durfde ik daar niet vanuit te gaan. En nu….Lubien moedigt mij aan even te wachten tot de volgende wee en gewoon even te voelen: ik voel het hoofdje van mijn bijna geboren zoon. Ik kan hem al een aai geven over zijn bol. Wat een magisch moment, een moment om nooit te vergeten. Dan volgt er weer een wee en om 1h48 is Benjamin geboren. Ik pak hem zelf aan en trek het heerlijke kleine lijfje uit het water en leg hem op mijn borst. Hoe snel is dit gegaan! Door de snelle bevalling moet Benjamin even bijkomen, en hoewel ik het even spannend vind omdat hij zo grijs is en nog niet huilt, geeft Lubien mij het vertrouwen dat het allemaal ok is. Na een warme handdoek en wat gewrijf horen we het eerste huiltje van de kleine Benjamin. Hij is er! Geboren op zijn uitgerekende datum. We blijven nog even heerlijk samen in het bad, en al snel volgt er nog een wee voor de placenta. Mijn buik is leeg, en ik voel echt de opluchting. Met Benjamin nog met de navelstreng aan de placenta stap ik uit bad. Een halve lotusbevalling, wow. Al gauw klopt de kraamzorg op de deur, ze heeft het feest gemist en is natuurlijk teleurgesteld. Ik heb nog veel naweeën, het is zo snel gegaan. In alle rust bewonderen we de kersverse baby, terwijl Elliot boven ligt te slapen en niets heeft meegekregen. Zo bijzonder. Wat een fijne energie hangt er in de kamer. Ik verwonder me over de snelheid en tegelijkertijd de kalme sfeer. Dit was de magische bevalling waar ik bij mijn eerste bevalling nog niet over durfde te dromen. En nu is het echt zo gegaan als ik hoopte: thuis, in alle rust, zonder onnodig ingrijpen of medisch gedoe en met een verloskundige die perfect aanvoelt hoe ze er voor je kan zijn. Ook de eerste dagen na de bevalling voelen we ons enorm gesteund door de fijne bezoekjes van Lubien, Charlotte en Barbara. Zo betrokken, warm en relaxed. Voor altijd dankbaar!