Search this site

Bij een bevalling speelt het ervaren en beleven van pijn een grote rol. We zullen je tijdens het bevalproces hierin steunen en begeleiden en samen ontdekken wat voor jou de beste manier is om deze pijn goed op te kunnen vangen. Pijnbestrijding Wat zijn de mogelijkheden? terug naar bevalling Algemeen De geboorte van je baby is een belangrijke gebeurtenis, maar voelt vaak ook spannend. Bij een bevalling speelt het ervaren en beleven van pijn een grote rol. We zullen je tijdens het bevalproces hierin steunen en begeleiden en samen ontdekken wat voor jou de beste manier is om deze pijn goed op te kunnen vangen. Je lichaam reageert meteen op bevallingspijn door zelf pijnstillers (endorfines) aan te maken zodat je minder pijn voelt. Angst of spanning belemmert de aanmaak van deze endorfines. Je bevalt daarom het beste op de plek waar je je veilig voelt. Daarbij is het belangrijk dat je je zo ontspannen en comfortabel mogelijk voelt. Wat kan je zelf doen? Omstandigheden die hierbij een positieve invloed hebben zijn onder andere - Verschillende en comfortabele houdingen - Warmte zoals een bad of warme douche - Veilige en vertrouwde omgeving (sfeer/ licht/ muziek) - Ademhaling - Massage - Steun en coaching van je partner (en/of andere vertrouwde mensen) en van ons als verloskundigen - Afleiding zoeken - Gebruik maken van TENS apparaat (dit is een apparaatje waarbij via elektrodes, draadjes die op je rug zijn geplakt, stroomstootjes je lichaam binnen gaan. Je bedient dit apparaatje zelf, wat gevoel van controle geeft). Welke pijnbestrijding kan je kiezen? Mocht je tijdens het bevalproces behoefte hebben aan pijnbestrijding gaan we dit met je bespreken en voor je regelen. Onderstaande pijnbestrijding met medicatie wordt in de ziekenhuizen in onze regio aangeboden: - een ruggenprik (epidurale analgesie) - een infuus met remifentanil Deze vormen van pijnbestrijding hebben voor -en nadelen. Het is goed om je hier tijdens de zwangerschap al in te verdiepen en de afweging te maken of de voordelen van de pijnbestrijding opwegen tegen de mogelijke risico’s en nadelen. Je kan hiervoor met vragen en/of behoefte aan informatie altijd bij ons terecht. We verwijzen hiervoor tevens naar de links en folders op deze pagina. Handige linkjes Lichaamseigen pijnbestrijding Pijnbestrijding zonder medicatie Pijnbestrijding met medicatie Pijnbestrijding Hoe ga je om met pijn tijdens jouw bevalling 9 MB Openen Pijnbestrijding (EN) How to deal with pain (English version) 0.5 MB Openen Pijnbestrijding (AR) How to deal with pain (Arabic version) 0.5 MB Openen Ondersteunend materiaal

Persoonlijk bevallingsverhaal van Adelyne: De geboorte van Boris... Een bevalling thuis bij een brandende open haard terwijl het buiten heel hard sneeuwde. Hieronder deelt Adelyne haar verhaal... Adelyne's Story De geboorte van Boris... Z es weken voor mijn uitgerekende datum verhuisden wij van Amsterdam richting Bussum en kwam ik terecht bij het Geboortehuis. In een vogelvlucht leerde ik alle verloskundigen kennen van de praktijk, bij alle vrouwen had ik direct een ontzettend fijn gevoel. Gezien mijn vorige bevalling van mijn dochter, wist ik dat mijn bevalling snel zou gaan verlopen. Zodra ik iets zou voelen, zou ik contact op moeten nemen met de praktijk. Het was zondag 7 februari, er lag buiten zo’n 15 cm sneeuw. In jaren had het niet zo heftig gesneeuwd als nu. Code rood was er gemeld door het KNMI. Mijn dochter was uit logeren bij haar opa en oma, ik had de dag ervoor al zo’n voorgevoel. Stel de bevalling begint en het is code rood, dan wil ik er zeker van zijn dat ik thuis in alle rust kan bevallen. Na een hele fijne nacht en zelfs uitslapen met ontbijt op bed (komt nauwelijks voor door onze dochter die vaak om 7 naast ons bed staat) kreeg ik die dag wat lichte rugpijn. Ik werd in de middag wat onrustig en ben maar een bananencake gaan bakken. Iets wat ik normaal nooit doe. Tegen het avondeten zette de rugpijn door in lichte rugweeën. Ik besloot om rond 19:00 de verloskundige te bellen. Ik kreeg Charlotte aan de telefoon. Stiekem was ik daar heel blij mee, want ik voelde direct een klik met haar. De weeën waren nog onregelmatig en duurde zo’n 30 seconden. Na overleg met Charlotte moest ik terugbellen als de weeën iets intensiever en heftiger werden. Het was ijskoud buiten en het sneeuwde flink. Mijn man stak de open haard aan, wat sfeerkaarsjes en zette de afspeellijst op met muziek die ik speciaal had samengesteld voor mijn bevalling. Ik ging liggen op de bank en vond een klein speelballetje van mijn dochter, die ik mooi kon gebruiken om heel hard in te knijpen als ik de weeën moest weg puffen. Rond 21:00 besloot ik Charlotte, de verloskundige weer te bellen want ik kon de weeën inmiddels niet heel makkelijk meer weg puffen. Bij aankomst zag Charlotte direct aan me dat het serieus aan de gang was. Ze stalde rustig al haar spulletjes uit en vroeg aan mijn man om de bank af te dekken. Ik was verbaasd want ik had gedacht dat we richting de (koude) slaapkamer moesten om de bevalling voort te zetten. Deze setting met open haard, sfeermuziek en kaarsjes vroeg om een mooie thuis bevalling zei ze. Direct straalde ze heel veel rust en vertrouwen richting mij uit. Charlotte vond deze setting prachtig en vond het geen probleem om de bevalling in de woonkamer te begeleiden. Deze setting met open haard, sfeermuziek en kaarsjes vroeg om een mooie thuis bevalling zei ze. Direct straalde ze heel veel rust en vertrouwen richting mij uit. Het gaf mij veel zelfvertrouwen. Ze benoemde dat ze zag aan mij dat ik al in een ver stadium zat aan de heftigheid van de weeën te zien. Tijdens mijn eerdere controles had ik met de verloskundigen afgesproken om mij aan zet te laten tijdens mijn bevalling. Ik wilde de regie houden, de hele bevalling. Charlotte gaf mij direct de regie en steunde en begeleide mij op de juiste momenten. Door naar me te kijken, gaf ze mij de benodigde support. Op momenten dat ik het zwaar kreeg, gaf zij mij het vertrouwen om het los te laten, de pijn en het gevoel van de baby die naar buiten wilde te laten zijn. Een prachtig, natuurlijk proces vond plaats waarbij een oerkracht mij overviel en ik deze oerkracht durfde toe te laten door de steun van Charlotte. Mijn zoon kwam met een flinke snelheid ter wereld en ik kon Charlotte wel zoenen van geluk. We hebben het samen geflikt dacht ik; mijn man, de verloskundige en ik. Onze prachtige zoon Boris, werd om 1:01 geboren. Met op de achtergrond een knetterende haard vuur en mijn man naast me vol tranen van geluk lagen de baby en ik bij te komen van de bevalling. Charlotte was super trots en zei dat ik het super goed gedaan had. Al snel voelde ik dat de placenta ook zijn weg naar buiten moest vinden. Ik kreeg weer persdrang. Terwijl mijn zoon inmiddels bij zijn vader lag, sleepte Charlotte mij nog door de bevalling van de placenta heen. Tot het einde was ze er. De uren na de bevalling kletste we nog wat na met een stukje versgebakken bananencake en liepen we alle zaken door. We haalde een matras naar beneden voor mijn man en sliepen die nacht op de bank met het haardvuurtje op de achtergrond. De dagen na de bevalling kwam Charlotte nog langs voor controles. We kletsen wat na en bespraken de prachtige bevalling die door ons beide als bijzonder was ervaren. Alleen al voor deze ervaring zou ik het zo nog een keer overdoen, alhoewel bevallen uit oerkracht bestaat en het heel hard werken is, durf ik toch wel te zeggen dat ik dit keer een droombevalling heb gehad. In hoeverre een bevalling een droom kan zijn natuurlijk... ;)

De Nuvaring is een zachte siliconenring die hormonen bevat (net als de pil). Deze ring breng je zelf vaginaal in en is een betrouwbare bron van anticonceptie. Nuvaring terug naar anticonceptie Algemeen De Nuvaring is een zachte siliconenring die 2 soorten hormoon bevat; oestrogeen en progestageen (net als de pil). Deze ring breng je zelf vaginaal in (net zoals je een tampon inbrengt) en deze blijft dan 3 weken zitten. Na 3 weken verwijder je de Nuvaring en gooi je deze weg. Je hebt nu een stopweek waarin je ongesteld zal worden. Na deze stopweek breng je weer een nieuwe ring in die dan weer 3 weken blijft zitten. De veiligheid van de Nuvaring is bij goed gebruik 99,7% maar in werkelijkheid ligt de betrouwbaarheid tussen de 93 en 99,7%. Dit heeft te maken met onjuist gebruik van de Nuvaring. Voordelen De voordelen van de Nuvaring zijn dat het handig in gebruik is, je hoeft er maar 2 keer per maand aan te denken. Het geeft de hormonen geleidelijk af waardoor je geen grote hormoonschommelingen hebt. Nadelen De nadelen zijn dat de Nuvaring een grotere kans op trombose geeft. Je kan klachten ervaren als hoofdpijn, somberheid, gespannen borsten of minder zin in seks. De Nuvaring wordt afgeraden tijdens het geven van borstvoeding. De Nuvaring wordt ook afgeraden aan vrouwen boven de 35 jaar, zeker in combinatie met roken, vrouwen met meer kans op trombose en hart en-vaatziekten, vrouwen met diabetes, of vrouwen met migraine met aura. De Nuvaring is alleen verkrijgbaar via een recept van de huisarts of verloskundige. De kosten zijn ongeveer €45 voor 3 maanden. Vanaf 21 jaar betaal je zelf voor de nuvaring. Tussen 18 en 21 jaar vergoed de zorgverzekeraar de kosten maar deze gaan eerst van je eigen risico af. Onder de 18 jaar worden de kosten volledig vergoed. Handige linkjes Anticonceptie Keuzehulp anticonceptie Ondersteunend materiaal Nuvaring Informatie en adviezen over de nuvaring 1.4 MB Openen

Ook met een medische indicatie ben je welkom voor zorg bij het Geboortehuis bijvoorbeeld door shared care of door het bijwonen van CP bijeenkomsten Medische Indicatie Specialistische zorg in het ziekenhuis terug naar zwangerschap Algemeen Het kan zijn dat je door een bepaalde ziekte of aandoening een medische indicatie vooraf hebt, bijvoorbeeld als je epilepsie hebt of suikerziekte. Ook kan je door een eerdere bevalling al vooraf een medische indicatie hebben, bijvoorbeeld als je eerder bent bevallen middels een keizersnee. Het is echter ook mogelijk dat je gedurende de zwangerschap een medische indicatie krijgt, bijvoorbeeld als de baby onvoldoende groeit of je een te hoge bloeddruk hebt. Bij een medische indicatie zal de bevalling plaatsvinden in het ziekenhuis, onder supervisie van de gynaecoloog. Bij een medische indicatie vooraf zal je mogelijk wel een gedeelte van de zwangerschap bij ons in de praktijk kunnen worden gecontroleerd. Afhankelijk van de reden dragen we je dan op een zeker moment over aan de gynaecoloog. Er zijn tevens situaties waarbij je bij een medische indicatie zowel de zorg van ons kan ontvangen als in het ziekenhuis. Dit noemen we shared care. Als dit voor jou wenselijk is zullen we dit individueel bespreken en jouw wensen als uitgangspunt nemen. De ziekenhuizen waar wij als Geboortehuis veel mee samenwerken: Antonius ziekenhuis Leidscherijn Tergooi Hilversum Meander Amersfoort Diakonessenhuis Utrecht Iedere zwangere met een medische indicatie is bij een verloskundigenpraktijk aangesloten voor de begeleiding tijdens de kraamtijd. Uiteraard ben je hiervoor welkom bij het Geboortehuis. Daarnaast bieden we altijd de mogelijkheid aan om mee te doen met onze Centering Pregnancy (CP) bijeenkomsten. Veel zwangeren die in een medisch traject zitten vinden deze bijeenkomsten heel waardevol en persoonlijk. Naast de medische omgeving van het ziekenhuis heb je de mogelijkheid om laagdrempelig met ons als verloskundigen contact te hebben en ook de contacten met andere zwangeren tijdens de CP worden als heel prettig ervaren. Handige linkjes Antonius ziekenhuis Leidscherijn Tergooi Hilversum Meander Amersfoort Diakonessenhuis Utrecht

Hier vind je alle voor jou interessante onderwerpen die te maken hebben met jouw kraambed. Tevens vind je hier ook alle zorg en ondersteuning die wij jou als Geboortehuis bieden tijdens jouw kraambed periode... Alles over het kraambed Hier vind je alle voor jou interessante onderwerpen die te maken hebben met jouw kraambed. Tevens vind je hier alle zorg en ondersteuning die wij jou als Geboortehuis bieden tijdens jouw kraambed periode. Jouw kraambed De kraamweek is voor elke pas bevallen vrouw (en partner) een enerverende tijd op meerdere vlakken! Denk hierbij aan lichamelijk herstel, de emotionele impact van de zojuist ervaren bevalling, de verzorging en voeding van de nieuwe baby, de ervaring en rol van je partner en mogelijk nog andere kinderen in je gezin. Gelukkig sta je hierin niet alleen! Jij staat centraal! In een normale situatie neem je met een week of twee afscheid van je verloskundige, maar gelukkig heeft het Geboortehuis mij niet alleen gelaten. Bron: Anne's story Goed om te weten In deze hele (ruime) week staan wij nog steeds voor je klaar. We zijn je aanspreekpunt (dag en nacht) en komen geregeld bij je langs. Tevens heb je deze week ondersteuning van je kraamverzorgende in huis. Lees hieronder waar je aan kan denken in de kraamweek. Beladvies Aangifte Borst en kunstvoeding Hielprik en gehoortest Al jouw zorg onder één dak We begeleiden je in deze periode nog intensief. Je hebt zojuist een baby gekregen en dat heeft grote impact, zowel lichamelijk als mentaal. Er komt veel op je af en het is ontzettend belangrijk hier tijd en aandacht voor te hebben. We stemmen onze begeleiding en en eventuele extra ondersteuning persoonlijk je af. Persoonlijke begeleiding Massage Coaching

Afwisselen van houdingen bij de bevalling bevordert het proces en vermindert de kans op complicaties. Lees hier meer. Barings houding Je bevalproces positief beïnvloeden terug naar bevalling Algemeen Wist je dat het afwisselen van houdingen ervoor zorgt dat je tijdens je ontsluiting een 3u kortere bevalling hebt bij je eerste kindje. En dat je 30% minder kans op een keizersnee hebt en 20% minder kans op een ruggenprik? Verschillende houdingen aannemen tijdens het persen zorgt voor 20% minder kans op een knip, 50% minder kans op een lage hartslag bij de baby, iets korter persen en 50% minder kans op urine-incontinentie 3 maanden na de bevalling. Maar het allerbelangrijkste is dat vrouwen die zelf kiezen voor de houding die ze willen aannemen, hun bevalling als positiever zullen ervaren. Bij verschillende baringshoudingen denken we aan staan, lopen, leunen, zitten, liggen (zie PDF onderaan deze pagina voor meer informatie) Een bevalling is geen statisch proces, het is vaak fijn om bewegingen af te wisselen en samen te zoeken naar wat voor jou de beste houding is. Verschillende houdingen aannemen, is ook mogelijk als je in het ziekenhuis gaat bevallen. Mocht je een infuus en/of CTG hebben, kan je nog steeds uit bed komen en van houding wisselen. Dit is ook mogelijk in een bad en/of douche. In een thuissituatie kun je een bevalbad huren of eventueel je eigen bad gebruiken. Er zijn ook verschillende ziekenhuizen waar (beval) baden zijn. Lees voor meer informatie onze blog over de badbevalling . Wil je op een baarkruk bevallen, geef dit dan aan bij ons, dan kunnen wij deze voor je meenemen. In het ziekenhuis is ook een baarkruk aanwezig. Mocht je gebruik willen maken van een skippybal, dan moet je deze zelf regelen. Meer informatie over verschillende houdingen tijdens je bevalling vind je in de handige linkjes. Handige linkjes Bevalhoudingen Bevalhoudingen Welke bevalhouding past bij jou? 0.2 MB Openen Ondersteunend materiaal

Persoonlijk bevallingsverhaal van Michelle: de geboorte van Ole “Zou je jouw verhaal willen opschrijven en met ons delen voor op de website, want hij is zo bijzonder”, zei Charlotte aan het eind van mijn kraamweek tegen mij. Ik had mij dit helemaal niet zo beseft... Michelle's Story De geboorte van Ole S inds kort zijn wij een gezin van vijf; Martijn en ik zijn nu veertien jaar samen en hebben samen Guus (2018), Jip (2020) en Ole (2023) mogen krijgen. Guus en Jip zijn beiden via medische bevallingen geboren, Ole is thuis geboren. Guus werd met 32 weken, spontaan en veel te vroeg geboren. Er is nooit een medische oorzaak gevonden voor zijn vroeggeboorte, hij was er “gewoon” plotseling. Met 32 weken geboren worden, betekende voor ons 6 weken in het ziekenhuis leven, om vervolgens (gelukkig) met een kerngezonde baby naar huis te kunnen gaan. Mijn bevalling van Guus was prima, maar mega hectisch. Natuurlijk ging niets zoals ik had gehoopt en werden alle beslissingen voor mij gemaakt, ten gunste van Guus. Dit moest voor zijn gezondheid, maar het verkleurde mijn beeld van een bevalling. Toen werd ik zwanger van Jip. Dat ik direct medisch werd verklaard, vond ik heel heftig. Misschien naïef, maar die had ik niet gelijk aan zien komen. De begeleiding bij deze zwangerschap in zowel de eerste- als de tweedelijn gekregen en met 30 weken zwangerschap moest ik verplicht met verlof. Week 32 was een kleine hel, omdat we veel angst voelden dat ook Jip te vroeg zou komen. Maar die week ging voorbij en ook de weken daarna bleef hij fijn in mijn buik zitten. Jip is uiteindelijk met een inleiding met 41 weken geboren. Ook weer medisch, maar nu veel minder hectisch en rustiger voor ons drieën. Toch merkte ik zelf na verloop van tijd na de bevalling dat er ook nu weer beslissingen tijdens deze bevalling werden gemaakt, waar ik eigenlijk meer regie over had willen hebben. Wij hebben altijd de wens gehad voor drie kinderen, dus de hoop was er dat dit met een derde zwangerschap anders zou gaan. Voor mijn derde zwangerschap kwam ik bij het Geboortehuis terecht en vertelden Martijn en ik ons verhaal aan Charlotte. Op onze vraag “moeten we dan nu weer naar het ziekenhuis?” werd ons voor de eerste keer het vertrouwen van een mogelijke thuisbevalling gegeven. Mits het wenselijk zou zijn voor de baby (uiteraard) en er geen complicaties zouden optreden. Wij beiden zijn er nog steeds van onder de indruk hoeveel verschil het kan maken als je zelf de regie in handen mag hebben, over een gebeurtenis die zoveel impact op je leven heeft. Met wat extra controles in het ziekenhuis, gingen Martijn en ik vol vertrouwen door deze zwangerschap en ging ik met 36 weken met verlof. Ondertussen had ik met de verschillende verloskundigen van het Geboortehuis mijn wensen voor een thuisbevalling in bad uitgesproken en gaven zij mij alle vier het vertrouwen dat dit zeker een mogelijkheid zou kunnen zijn. Ole werd op zijn uitgerekende datum, 3 december, thuis in bad geboren. Het was een droom bevalling. Ik mocht het helemaal zelf doen. Het was Charlotte haar dienst en zij was samen met onze fantastische kraamverzorgster Barbara erbij om ons door de bevalling heen te begeleiden. Het bevallen in bad zou ik aan iedereen aanraden, wat is dat heerlijk. Het opvangen van mijn weeën ging heel rustig en toen Ole er eenmaal was, kwam hij in alle rust, in het warme water, op deze wereld. Wat wij zo bijzonder vinden, is het vertrouwen dat wij kregen vanuit het Geboortehuis, dat een thuisbevalling na twee medische bevallingen nog een optie zou zijn. Tijdens mijn derde bevalling heb ik zelf mogen aangeven wat ik wel en niet wilde en waar ik behoefte aan had. Het vertrouwen dat Charlotte mij daarin gaf en de rust die daarbij ontstond, maakten dat zowel Martijn als ik deze bevalling als heel bijzonder hebben ervaren. Wij beiden zijn er nog steeds van onder de indruk hoeveel verschil het kan maken als je zelf de regie in handen mag hebben, over een gebeurtenis die zoveel impact op je leven heeft. En natuurlijk: in het geval van Guus en Jip moesten wij voor hun gezondheid in het ziekenhuis zijn en heeft het ons twee kerngezonde jongens opgeleverd. Maar het vertrouwen, de rust en liefdevolle begeleiding bij de zwangerschap en bevalling voor Ole is iets wat wij nooit zullen vergeten en waar we altijd dankbaar voor zullen zijn.

Persoonlijk bevallingsverhaal van Kelly: De geboorte van Mosa... 41 Weken zwanger. Ik heb met de verloskundige gebeld en afgesproken dat als Mosa er voor het einde van deze week nog niet is, ik mij graag zaterdag einde dag zou willen laten strippen. Op goed geluk, en in de hoop dat ze dan 19 maart op mijn verjaardag geboren wordt... Kelly's Story De geboorte van Mosa... Z aterdag 18-03-2023 Zenuwachtig sta ik op. Hopelijk gaat het strippen vanmiddag helpen en hebben wij Mosa snel in onze armen. 17:00 - 2,5 cm ontsluiting!!! Dit is een goed teken, we kunnen strippen. De verloskundige is klaar en nu is het eigenlijk afwachten tot er iets gaat gebeuren. Met wat lichte kramp kom ik de avond door en ga ik rond 22:00 naar bed. Zondag 19-03-2023 Dit is voor korte duur want rond 01:00 wordt ik wakker met kramp waardoor ik geen oog meer dicht kan doen. No ligt ondertussen ook in bed en ik tik hem zachtjes aan. Ik denk dat het gaat beginnen zeg ik.. Hij mompelt wat en slaapt weer verder. Maar dan om 04:52 maak ik No weer wakker, en heb ik het gevoel dat we de verloskundige moeten bellen. Zo snel als ze is staat ze nog geen 15 min later voor onze deur. Om 5:45 besluit ik in bad te gaan, terwijl Lubien en Noah beneden koffie zitten te drinken. Ik zit heerlijk in mijn eigen bubbel. Om 7:00 zit ik nog steeds in bad terwijl de weeën beginnen toe te nemen. Ondertussen is No langs geweest met taart (redvelvet) die ik tussen de weeën door op eet, want jaaaa het is mijn verjaardag! Om 08:00 is het bad genoeg voor me geweest en verhuis ik naar de slaapkamer. Hier worden de weeën weer een stukje heftiger en vang ik deze op, op een yoga bal. Ondertussen masseert Lubien (verloskundige) mijn rugweeën weg en ondertussen kan ik ook No zijn hand af en toe even fijn knijpen. Tussen de weeën door kunnen we nog grapjes met elkaar maken maar om 10:00 wil ik toch wel even weten hoe we er voor staan.. 5 a 6 cm ontsluiting.. Met de gedachte dat ik het niet voor niks doe, we zijn op de goede weg, ga ik door. Om 10:15 wordt Shem wakker (vraag me niet waarom hij pas om 10:15 wakker wordt haha), No neemt hem mee naar beneden waar hij super lief gaat spelen, daarna komt hij weer naar boven. Ondertussen ga ik nog even naar de wc, want ja ik denk dat elke vrouw die natuurlijk bevallen is dit wel herkend.. Je lichaam wilt zijn ontlasting kwijt.. Dit om meer ruimte voor je baby te creëeren om geboren te kunnen worden. 10:50 Op het toilet voel ik ineens een enorme druk, en hoor ik een plons. Mijn vliezen zijn gebroken. Ik voel eigenlijk gelijk Mosa der hoofdje naar beneden drukken. En op de terugweg naar de slaapkamer voel ik persdrang. Ik dacht nog dit kan niet waar zijn we zitten toch pas op 5 a 6 cm ontsluiting? Naast het bed probeer ik de weeën nog op te houden maar het lukt niet, op mijn zij ga ik in bed liggen. En vanaf het moment dat mijn vliezen braken is Mosa nog geen 15 min later geboren om 11:05 . No heeft haar kunnen aanpakken wat ik heel bijzonder vond en Shem was gewoon lief aan het spelen beneden die had echt geen flauw benul van wat er boven allemaal gebeurde, ik vond het fijn dat we hem er gelijk bij konden halen toen Mosa geboren was. Wel vond ik het tijdens de bevalling even spannend omdat Mosa haar hoofdje eerst werd geboren, ik hoorde haar niet huilen en dacht huh!? Maar dit kwam gelukkig bij de volgende wee toen haar lichaampje ook mee kwam. No ligt ondertussen ook in bed en ik tik hem zachtjes aan. Ik denk dat het gaat beginnen zeg ik.. Hij mompelt wat en slaapt weer verder. Echt precies zoals ik het wilde was dit in alle rust en ons eigen huis mijn droombevalling, en delen Mosa en ik nu dezelfde verjaardag! Het moest zo zijn en ik zou dit zo nog 100x doen!

Bij een gezonde zwangerschap is het mogelijk om thuis, poliklinisch of in een bevalcentrum te bevallen. Wij bespreken graag met jullie waar jullie wensen liggen. Plaats bevalling Thuis, ziekenhuis of bevalcentrum terug naar bevalling Algemeen De plaats van de bevalling kan in Nederland in geval van een zwangerschap zonder medische indicatie door de ouders zelf gekozen worden. Bij een gezonde zwangerschap en ongestoorde voorgeschiedenis is het mogelijk om thuis, poliklinisch in het ziekenhuis of in een bevalcentrum te bevallen. Is er sprake van een medische indicatie dan is het advies om in het ziekenhuis bevallen. Bij de thuisbevalling, bij de poliklinische bevalling in het ziekenhuis of in een bevalcentrum, wordt de bevalling begeleid door de dienstdoende verloskundige van het Geboortehuis. Bij een medische indicatie wordt de bevalling begeleid door een klinisch verloskundige onder supervisie van de gynaecoloog. Het kan voorkomen dat de bevalling pas tijdens de bevalling medisch wordt (bijvoorbeeld als de bevalling niet wil vorderen, er sprake is van niet helder vruchtwater of wanneer het kindje het moeilijk heeft). Je wordt dan overgedragen aan de klinisch verloskundige en de gynaecoloog. Afhankelijk van de fase van de bevalling waarin dit gebeurt, kan het zijn dat de eigen verloskundige wel bij de bevalling blijft totdat het kindje geboren is. Thuisbevalling In Nederland is het mogelijk om thuis te bevallen. Wanneer er geen medische indicatie is, kan en mag je thuis bevallen. De keuze is aan jullie zelf. Het is belangrijk om te bevallen op de plek waar jullie je allebei op je gemak voelen. Een thuisbevalling mag van 37 tot 42 weken zwangerschap, dus 3 weken voor de uitgerekende datum en 2 weken na de uitgerekende datum. Bij een thuisbevalling komen we als je belt bij je kijken. We voelen aan je buik, luisteren naar de harttonen van de baby en doen zo nodig inwendig onderzoek. Afhankelijk van de bevindingen blijven we of spreken we een tijd af dat we terugkomen. Tijdens dit proces hebben wij een ondersteunende en coachende rol. We bewaken de vordering van het proces en houden moeder en kind (medisch) in de gaten. Wij zullen op een gegeven moment aangeven dat de kraamzorg gebeld mag worden. Zij assisteert ons tijdens de bevalling. Het is mogelijk om op verschillende manieren te bevallen, we bekijken gaande weg wat je een prettige houding vindt. Wanneer de baby geboren is mag hij of zij lekker bij je liggen. De kraamverzorgende maakt beschuitjes en wat te drinken klaar zodat jullie kunnen bijkomen. Na de bevalling helpt de kraamverzorgende je onder de douche, verschoont je bed en helpt met het voeden van de baby. Wil je meer lezen over thuisbevallen, lees dan onze blog . Poliklinische bevalling Bij een poliklinische bevalling komen we als je belt eerst thuis bij je kijken. We doen dan controles, we voelen aan je buik, luisteren naar de harttonen van baby en doen zo nodig inwendig onderzoek. Wanneer je goede weeën en ontsluiting hebt ga je naar het ziekenhuis. Soms komen we eerst een paar keer thuis kijken voordat je naar het ziekenhuis gaat. Als je naar het ziekenhuis gaat, gaan wij in principe direct met jullie mee. De bevalling wordt door ons begeleid. Tijdens dit proces hebben wij een ondersteunende en coachende rol. We bewaken de vordering van het proces en houden moeder en kind (medisch) in de gaten. Wanneer de baby geboren is mag hij of zij lekker bij je liggen. De verpleegkundige maakt beschuitjes en wat te drinken klaar zodat jullie kunnen bijkomen. Voordat je naar huis gaat helpt de verpleegkundige je onder de douche en helpt met het voeden van de baby. In principe mag je na een ongecompliceerde bevalling naar huis. Na de bevalling moet je wel minimaal 3 uur op de verloskamer blijven, dit vliegt echter voorbij. Bevalcentrum Een bevalcentrum biedt een huiselijke sfeer en is een alternatief voor een poli klinische bevalling. In onze regio hebben we een bevalcentrum en deze bevind zich in het Diakonessenhuis in Utrecht. Bevallen met een medische indicatie Bij een medische indicatie (vooraf) is het advies om in het ziekenhuis bevallen. Het kan zijn dat alle controles in de zwangerschap in het ziekenhuis plaatsvinden, maar het kan ook zo zijn dat je pas aan het einde van de zwangerschap de laatste controles in het ziekenhuis bij de klinisch verloskundige of gyneacoloog hebt. Als je gaat bevallen is het advies de klinisch verloskundige te bellen, je zult het telefoonnummer waarop je moet bellen krijgen bij je controles. Het hangt van de medische indicatie af hoe de bevalling verloopt. Vaak is het te vergelijken met een poliklinische bevalling. Het kan zijn dat je na de bevalling wat langer moet blijven, dit hangt van de medische indicatie af. Je wordt dan opgenomen op de kraamafdeling, je partner en baby verblijven gewoon bij jou op de kamer. Voor de controles in het kraambed nadat jullie naar huis mogen, komt de dienstdoende verloskundige van het Geboortehuis weer bij jullie thuis. Handige linkjes Waar bevallen? Tergooi Hilversum Antonius ziekenhuis Leidscherijn Meander Amersfoort Diakonessenhuis Utrecht Geboortehuis Utrecht (bevalcentrum)

Helaas kan een zwangerschap ook misgaan (miskraam) of zijn er redenen om de zwangerschap te beëindigen. In deze periode van verdriet en gemis willen wij jullie steunen en begeleiding bieden. Soms loopt het anders dan gewenst of verwacht....ook in deze periode willen we jou steunen en begeleiden! Lees hieronder meer informatie en voel je gesteund door de verhalen van anderen. Begeleiding bij verlies Begeleiding bij verlies Voel je gesteund! Helaas kan een zwangerschap ook misgaan (miskraam) of zijn er redenen voor ouders om de zwangerschap te beëindigen. Soms is er verlies van een kindje tijdens de zwangerschap, rondom de bevalling of net na de bevalling. Dit is een periode van (groot) verdriet en gemis waarbij we jouw en jullie willen steunen en begeleiden. Afhankelijk van jullie situatie zullen we informatie delen die voor jullie van toepassing is en samen door deze periode gaan. We hebben regelmatig contact en bieden steun voor zolang jullie daar behoeften aan hebben. Op deze pagina vind je informatie omtrent een miskraam en kan je ervaringen van anderen lezen. Tevens laten we zien wat slecht nieuws voor ons als verloskundige kan betekenen en geven we je informatie over rouwverwerking. We beseffen dat het verlies van een kindje een gevoelig en kwetsbaar onderwerp in. Neem gerust contact met ons op! Bron: Wendy's story In dat stukje voelde ik me zo eenzaam, ik was moeder geworden, maar voelde me daarin niet erkend. Dankbaar ben ik deze fantastische dames van het Geboortehuis voor deze erkenning, tijd en aandacht. Dit was meer waard dan ze zich waarschijnlijk zullen beseffen Informatie miskraam Interview Desiree Interview Simone Laura's Story Anna's Story Rowena's Story Wendy's Story

Persoonlijk bevallingsverhaal van Anne: De geboorte van Floor... Gelukkig had ik me niet vastgepind op één plan, want je hebt het gewoon niet altijd voor het zeggen. Als dit het pad was dat mijn lichaam was ingeslagen, dan gingen we hem bewandelen ook... Anne's Story De geboorte van Floor... I n februari 2021 beval ik met een keizersnede van onze eerste dochter Pien. We zitten op dat moment middenin de COVID-pandemie, leven van lockdown naar lockdown en in ons leven heerst complete rust; geen drukke agenda’s, geen verplichtingen, geen haast. Dat moet ze gevoeld hebben, want Pien heeft nooit ingedaald gelegen; zij had nog geen zin, maar vanwege een langzaam oplopende bloeddruk hebben we (na 3 weken inleiden met een ballonnetje, 28 Misoprostol-tabletten, 5 nachten ziekenhuis en 0 centimeter ontsluiting) met 41.2 besloten om haar via een keizersnede (en vacuümpomp) de wereld op te helpen. Het was tijd! We hadden met Pien een heerlijke start. Ik keek al snel goed terug op de keizersnede, maar minder goed op het traject ‘’inleiden’’. Die wekenlang op en neer pendelen tussen thuis en het AMC waren mentaal zwaar geweest. Veertien keer dachten mijn man en ik dat we onze dochter mee naar huis zouden nemen, maar dat bleek telkens anders. Ik raakte het vertrouwen in mijn lichaam kwijt. Waarom kon ik dit niet? Toen er drie artsen tegelijkertijd rondom mijn bed stonden en zeiden dat zij het ook even niet meer wisten, ben ik naar huis gegaan om de volgende dag terug te komen voor een keizersnede. Een ding wist ik tóen al zeker: bij een volgende zwangerschap gaan we álles proberen, behalve inleiden. Toen ik tijdens mijn tweede zwangerschap voor de eerste keer bij het Geboortehuis kwam deelde ik bovenstaande met Desiree. Ik vond het fijn om samen terug te blikken op de bevalling van Pien en na te denken over de geboorte van ons tweede kindje. Ik had de wens om vaginaal te bevallen, maar wist inmiddels ook dat je kan wensen tot je een ons weegt… Omdat ik niet negatief naar een keizersnede keek, plande we die in, aan het einde van de 39e week. Zo gaf ik Floor de kans om zélf te komen, maar creëerde ik tegelijkertijd zekerheid voor mezelf. Met dit plan voorkwam ik namelijk mijn worst-case-scenario (opnieuw inleiden en met 41+ alsnog een keizersnede). Dit plan gaf me vanaf het begin rust en ik voelde me sterk en gesteund door Lubien, Charlotte, Barbara en Desiree. ‘We zouden wel zien wat het ging worden…’. Dat dit misschien wel haar laatste avond in mijn buik was en dat we daar maar samen van moesten genieten. En of ze nu misschien kon ophouden met schoppen. Mijn moeder kreeg zwangerschapsvergiftiging toen ze zwanger was van mij. Omdat ik daarmee dus een verhoogde kans had, hielden we daar in de zwangerschap van Pien al rekening mee. Ook in de zwangerschap van Floor werd mijn bloeddruk regelmatig gecontroleerd en waren we extra scherp op ‘’een (te) hoge bloeddruk’’. 7 maanden lang schommelde mijn bovendruk tussen de 125/145; stabiel hoog, maar (nog) niet alarmerend. Toen ik met 36 weken door het Geboortehuis werd overgedragen aan het AMC en dus medisch werd, stond de keizersnede gepland, maar had ik nog steeds de wens om poliklinisch te bevallen mét het Geboortehuis, ín het AMC. Ik zwaaide mijn laptop dicht, ging met verlof, op controle in het AMC en ging vervolgens met een bloeddruk van 130/80 en een weekje op vakantie naar Friesland. Daar kreeg ik voorweeën en díe had ik nog nooit gehad; ik vond het fantastisch! Eindelijk liet mijn lichaam zien dat ze het kon! Helaas ebde de weeën weg en ging ik vocht vasthouden, veel vocht. Toen ik maandag terug kwam van vakantie belde ik het AMC. Ik moest op controle komen. Ik appte mijn man dat ik 12 minuten had gedaan over het waggelen van dat kleine stukje van de parkeergarage naar de poli; ik voelde me niet fit. Mijn bloeddruk werd gemeten: 190/110. Ik brak in tranen uit. Waar we bij Pien bang voor waren, maar gelukkig uitbleef, gebeurde nu in de zwangerschap van Floor wel: pre-eclampsie. Ik werd in een rolstoel gezet en reed door de gangen van het AMC naar H3: Verloskunde. Ik belde mijn man. Vluchttasjes verder inpakken, Pien naar mijn ouders brengen en naar het AMC komen: ik werd opgenomen en zou daar niet meer vertrekken zonder Floor in mijn armen. Ik belde Lubien en zei dat Floor geboren zou worden, dat ik heel erg rustig was en blij dat ik een soort van de regie had in een medische situatie. Ik was even verdrietig dat dit zo ineens gebeurde, maar kon me ook snel bij de situatie neerleggen. Gelukkig had ik me niet vastgepind op één plan, want je hebt het gewoon niet altijd voor het zeggen. Als dit het pad was dat mijn lichaam was ingeslagen, dan gingen we hem bewandelen ook. Het gaf rust dat ik de 37 weken had gehaald; Floor was af. Op de afdeling Verloskunde werd ik naar een bed gereden dat tegenover het bed stond waar ik lag te wachten voor ik naar de OK werd gebracht om te bevallen van Pien. Ik moest toch even lachen, ‘daar zijn we weer’, dacht ik. Ik ging direct aan de CTG, kreeg bloeddrukverlagende medicatie en er werd bloed en urine afgenomen. Waar de artsen en ik verbaast over waren was dat mijn lichaam in alle controles liet zien dat het dealde met een snel oprukkende zwangerschapsvergiftiging, maar ik níet de bijbehorende klachten had: ik was niet misselijk, zag geen sterretjes, had geen band-gevoel om mijn buik. Ik was niet fit, wel moe, hield vocht vast, maar ik voelde me niet ziek. Toen ik ’s avonds ging slapen was mijn bloeddruk 160/80. Nog steeds te hoog... Ik aaide over mijn buik en praatte tegen Floor. Ik zei dat ik blij en dankbaar was dat ze al 37 weken en 1 dag gezond in mijn buik zat… Dat deze zwangerschap me wel zwaarder viel dan die van Pien… Dat ik haar heus nog wel een tijdje wilde dragen, maar ook blij was als mijn bekken weer wat rust zouden krijgen… Je kunt van alles wensen, nuchter en sterk beslissingen nemen die bij je passen, maar in the end heeft elk bevalling z’n rauwe randjes en leveren wij vrouwen een prestatie waar je lichaam de tijd voor mag nemen om van te herstellen. Met die acceptatie hebben Barbara, Charlotte en Lubien me enorm geholpen Dat ik niet kon wachten om haar te zien… Dat dit misschien wel haar laatste avond in mijn buik was en dat we daar maar samen van moesten genieten. En of ze nu misschien kon ophouden met schoppen. We hadden een goede nacht, Floor en ik. Het werd dinsdag 2 mei en nadat ik ’s ochtends met mijn moeder koffie had gedronken, beneden bij de Starbucks, ging ik douchen en lezen in de twee tijdschriften die ik had gekocht bij de kiosk. Mijn bloeddruk bleef schommelen rond de 160/80. Te hoog en niet stabiel. De dokter kwam naast mijn bed zitten. Er moest wat gebeuren, want ik zou alleen maar zieker worden; gelukkig was Floor ‘’af’’. Samen bespraken we de opties: inleiden of een keizersnede. ‘’Als je geen nare geschiedenis had gehad met inleiden had ik je dat nu geadviseerd, maar ik begrijp dat je dat niet wil’’, zei de arts die ik voor het eerst zag. Ik was blij dat ze mijn dossier had gelezen. Ik voelde me gezien en besloot vol vertrouwen dat een keizersnede de juiste beslissing was. Ik belde Lubien en zei dat Floor geboren zou worden, dat ik heel erg rustig was en blij dat ik een soort van de regie had in een medische situatie. Daarna belde ik mijn man en zei: ‘Kom maar naar het AMC, je krijgt vandaag je tweede dochter!’. De super leuke, lieve en geestige arts die mij op 1 mei binnenhaalde op H3 Verloskunde, was ook de arts die op 2 mei om 18.18 uur – bij een zwangerschap van 37.2 – onze dochter Floor via een keizersnede op de wereld hielp. Dat we deze bizarre 24 uur met haar begonnen waren en zij uiteindelijk ook degene was die Floor uit mijn buik haalde hebben we alle drie heel leuk gevonden. Bevallen is bij een zwangerschapsvergiftiging het enige medicijn, maar niet bij iedereen zijn de klachten daarmee direct verdwenen. Ik heb – op het vasthouden van vocht na – niet de typische klachten gehad die horen bij zwangerschapsvergiftiging. Bij mij kwamen de klachten nádat ik was bevallen. En dat had ik niet meer verwacht. Niemand niet, eigenlijk. Ik vond de keizersnede wederom geen vervelende gebeurtenis, ook het herstel daarvan viel voor mij in het niet bij wat de blijvende hoge bloeddruk en zwangerschapsvergiftiging heeft gedaan met mijn lijf. Ik heb me de eerste weken na mijn bevalling echt ontzettend slecht gevoeld. Ik moest terug naar het AMC om mijn bloeddruk te stabiliseren met meer medicatie, heb me loom gevoeld, had een drukkende hoofdpijn, weinig energie, een band-gevoel om mijn buik, geen eetlust, ik verloor 17 kilo in 2 weken tijd, mijn borstvoeding was niet van kwaliteit, ik slikte meerdere bloeddrukverlagende pillen per dag en voelde me alles behalve mezelf. Ik kon heel goed scheiden wat paste bij de gevoelens van een hormonale kraamvrouw en wat paste bij iemand met een hoge bloeddruk. Mijn lijf was totaal van slag en dus ik ook. In een normale situatie neem je met een week of twee afscheid van je verloskundige, maar gelukkig heeft het Geboortehuis mij niet alleen gelaten. Wekenlang kwam Lubien mijn bloeddruk opmeten en hadden we het over meer dan alleen de medische kant van een zwangerschapsvergiftiging. Pien vond het zo interessant wat ‘’Lielebientje’’ elke keer kwam doen, dat we haar zélf maar een bloeddrukmeter hebben gegeven om te helpen. Het was telkens weer even spannend wat de meter zou laten zien, maar door de lieve en goudeerlijke woorden van Lubien kan ik goed terugkijken op een intense periode. Nu, een paar maanden later, gaat het veel beter, maar slik ik nog steeds bloeddrukverlagers en verdwijnen de klachten langzaam. Elke dag voel ik me met kleine stapjes ietsjes beter. Ik heb zin in de dag, maar ik moet ook nog steeds, élke dag weer, erkennen dat ik nog niet de oude ben. Ik voel dat mijn lijf de weg terug aan het zoeken is. En dat is iets wat ik heb moeten accepteren; je kunt van alles wensen, nuchter en sterk beslissingen nemen die bij je passen, maar in the end heeft elk bevalling z’n rauwe randjes en leveren wij vrouwen een prestatie waar je lichaam de tijd voor mag nemen om van te herstellen. Met die acceptatie hebben Barbara, Charlotte en Lubien me enorm geholpen. Ik verloor tijdens mijn eerste zwangerschap het vertrouwen in mijn lichaam, maar kreeg die tijdens mijn tweede terug. Ondanks het feit dat ik geen klachten had die horen bij een zwangerschapsvergiftiging, voelde ik kennelijk toch goed aan op welke momenten ik aan de bel moest trekken. Ik heb geluisterd naar mijn lijf en daar ben ik reuze trots op! Dank je wel lieve Desiree, Barbara, Charlotte en in het bijzonder lieve Lubien, dat jullie ook naar mij geluisterd hebben. En dat het een prachtig samenspel was van vallen en weer opstaan! Paul, Pien, Floor en ik zijn jullie eeuwig dankbaar...

Hoe gaat het Geboortehuis om met klachten en waar kun je terecht KLACHTENREGELING Als cliënt in onze praktijk heb je hoogstwaarschijnlijk verwachtingen van ons als zorgverleners en van het verloop van je zwangerschap, bevalling en kraambed. Het kan voorkomen dat deze verwachtingen niet uitkomen of dat wij als zorgverlener niet kunnen voldoen aan deze verwachting. Tevens kan er gedurende je zorgtraject bij ons iets gebeuren waar je niet tevreden over bent. Wij gaan hier graag met je over in gesprek om samen tot een oplossing te komen. We zullen naar je luisteren, willen van onze fouten leren en jou als cliënt een fijne tijd bieden in onze praktijk. Mochten we er samen niet uitkomen, heb je als cliënt het recht gebruik te maken van een klachtenfunctionaris. Het Geboortehuis is aangesloten bij het CBKZ, https://cbkz.nl/ Zij kunnen advies en ondersteuning geven in het afhandelen van de klacht en gezamenlijk met jou en je zorgverlener tot een oplossing te komen. Dit is een onafhankelijk persoon die beide kanten van het verhaal zal bekijken. Als dit tevens geen tevredenheid brengt, mag je een klachtenformulier indienen bij de geschilleninstantie. Zij zullen via een zitting uitspraak doen over de gegrondheid van de klacht en de oplossing ervan. Uiteraard wordt de afhandeling van een klacht in volledige privacy verwerkt.