Bij een bevalling speelt het ervaren en beleven van pijn een grote rol. We zullen je tijdens het bevalproces hierin steunen en begeleiden en samen ontdekken wat voor jou de beste manier is om deze pijn goed op te kunnen vangen. Pijnbestrijding Wat zijn de mogelijkheden? terug naar bevalling Algemeen De geboorte van je baby is een belangrijke gebeurtenis, maar voelt vaak ook spannend. Bij een bevalling speelt het ervaren en beleven van pijn een grote rol. We zullen je tijdens het bevalproces hierin steunen en begeleiden en samen ontdekken wat voor jou de beste manier is om deze pijn goed op te kunnen vangen. Je lichaam reageert meteen op bevallingspijn door zelf pijnstillers (endorfines) aan te maken zodat je minder pijn voelt. Angst of spanning belemmert de aanmaak van deze endorfines. Je bevalt daarom het beste op de plek waar je je veilig voelt. Daarbij is het belangrijk dat je je zo ontspannen en comfortabel mogelijk voelt. Wat kan je zelf doen? Omstandigheden die hierbij een positieve invloed hebben zijn onder andere - Verschillende en comfortabele houdingen - Warmte zoals een bad of warme douche - Veilige en vertrouwde omgeving (sfeer/ licht/ muziek) - Ademhaling - Massage - Steun en coaching van je partner (en/of andere vertrouwde mensen) en van ons als verloskundigen - Afleiding zoeken - Gebruik maken van TENS apparaat (dit is een apparaatje waarbij via elektrodes, draadjes die op je rug zijn geplakt, stroomstootjes je lichaam binnen gaan. Je bedient dit apparaatje zelf, wat gevoel van controle geeft). Welke pijnbestrijding kan je kiezen? Mocht je tijdens het bevalproces behoefte hebben aan pijnbestrijding gaan we dit met je bespreken en voor je regelen. Onderstaande pijnbestrijding met medicatie wordt in de ziekenhuizen in onze regio aangeboden: - een ruggenprik (epidurale analgesie) - een infuus met remifentanil Deze vormen van pijnbestrijding hebben voor -en nadelen. Het is goed om je hier tijdens de zwangerschap al in te verdiepen en de afweging te maken of de voordelen van de pijnbestrijding opwegen tegen de mogelijke risico’s en nadelen. Je kan hiervoor met vragen en/of behoefte aan informatie altijd bij ons terecht. We verwijzen hiervoor tevens naar de links en folders op deze pagina. Handige linkjes Lichaamseigen pijnbestrijding Pijnbestrijding zonder medicatie Pijnbestrijding met medicatie Pijnbestrijding Hoe ga je om met pijn tijdens jouw bevalling 9 MB Openen Pijnbestrijding (EN) How to deal with pain (English version) 0.5 MB Openen Pijnbestrijding (AR) How to deal with pain (Arabic version) 0.5 MB Openen Ondersteunend materiaal

Zorg verlenen doen we met elkaar! We staan met ons team van verloskundigen, assistentes en een coach dag en nacht voor je klaar. Maak kennis met ieder van ons en we zien je graag in de praktijk! Zorg verlenen doen we met elkaar! We staan met ons team van verloskundigen, assistentes en een coach dag en nacht voor je klaar. En dat is letterlijk dag en nacht: we zijn altijd bereikbaar en nooit “gesloten”. Maak kennis met ieder van ons en we zien je graag in de praktijk! In karakter zijn wij allemaal verschillend, maar wij delen dezelfde visie als het gaat om geboortezorg We stellen ons graag aan je voor! Verloskundige en mede-eigenaar Meer over Lubien... Lubien de Kool Verloskundige en mede-eigenaar Meer over Charlotte... Charlotte Jacques Verloskundige Meer over Desiree... Desiree Reijnders Verloskundige Meer over Barbara... Barbara Witsiers Verloskundige Meer over Kayleigh... Kayleigh Beerthuizen Praktijkassistente Meer over Marlijn... Marlijn Bénistant Coach Meer over Simone... Simone Bleumink

Geboortehuis in Bussum en Loenen aan de Vecht is een verloskundigenpraktijk voor het echt persoonlijk begeleiden van zwangeren tijdens zwangerschap, bevalling en kraambed. Meer over ons Geboortehuis Team Welkom op onze site! Een plek waar je ons kan leren kennen, de liefde voor ons vak zal voelen en je kan ontdekken of het Geboortehuis de plek is waar jij en jouw partner zich thuis zullen voelen. Wij bieden met ons team zorg rondom zwangerschap, bevalling en kraamtijd. We vinden het belangrijk om onze zorg af te stemmen op jouw wensen. Elke vrouw heeft zo haar eigen verhaal, eigen verleden en eigen heden. We gaan samen op zoek naar wat jij nodig hebt en zorgen dat je je veilig, gehoord en vertrouwd voelt. Daarnaast kun je bij ons terecht voor leuke pretecho’s, een heerlijke ontspannende massage, ondersteuning van onze coach of de gezelligheid van onze Centering Pregnancy bijeenkomsten. Zelfs voor en na je zwangerschap kun je bij ons terecht voor preconceptiezorg en anticonceptiezorg! Lees op deze site alles over wie we zijn, wat we doen en waar ons hart naar uit gaat. De stories bieden je de mogelijkheid om ervaringen te lezen, onze blogs geven een hoop diepte informatie of blader gerust eens door ons eigen Geboortehuis magazine! Kortom, voel je welkom bij team Geboortehuis! Meld je hieronder aan bij het Geboortehuis. Aanmelden verloopt via de site van het zwangerenportaal. Je kan uiteraard ook telefonisch contact met ons opnemen op 035-6915458 , optie 2. Direct aanmelden Jouw zwangerschap Voor de zorg tijdens jouw zwangerschap ben je bij ons in goede handen. Onze begeleiding is persoonlijk, afgestemd op jouw behoeften en we hebben vertrouwen in het natuurlijke proces. Samen kijken we wat jij nodig hebt om deze bijzondere maar soms ook spannende tijd positief te beleven. Alles over jouw zwangerschap Jouw bevalling In deze periode zullen we samen met jou toeleven naar het moment van bevallen. De wensen van jou en jouw partner staan centraal zodat wij in onze begeleiding daar goed op aan kunnen sluiten. Medisch goede zorg en jouw wensen gaan samen. Ons uitgangspunt is het vertrouwen in het natuurlijke proces en jouw kracht! Alles over jouw bevalling Jouw Kraambed Ook in deze periode zijn wij als Geboortehuis intensief betrokken bij jouw gezin. We komen meerdere keren bij jou thuis langs, zijn jouw eerste aanspreekpunt en bespreken onder andere de bevalling na. Verder hebben we oog voor alles wat aandacht en zorg nodig heeft. Alles over jouw kraambed Al jouw zorg onder één dak Jij staat centraal! Als Geboortehuis bieden wij jou en jouw partner heel graag alle zorg die je in de komende periode nodig hebt. In de periode dat we elkaar leren kennen verdien je onze persoonlijke zorg. Jouw wensen staan voor ons centraal. Deze persoonlijke zorg zul je dan ook tijdens alle contact momenten ervaren. Welke momenten voor jou nodig en goed zijn is voor iedereen verschillend. Voor de een is dat informatie omtrent anticonceptie of ondersteuning van onze coach. Voor de ander is dat mooie 3D plaatsjes laten maken of een fijne massage. Alle zorg die jij nodig hebt en/of fijn vindt, is te vinden onder ons veilige en vertrouwde Geboortehuis-dak. Persoonlijke begeleiding Centering Pregnancy Pretecho Massage Coaching Begeleiding bij verlies Preconceptioneel advies Anticonceptie Contact Telefoon: +31 (0)35 - 6915458 Kies optie 1 voor het spreken van de verloskundige Kies optie 2 voor het spreken van de praktijkassistente Praktijk Bussum Huizerweg 24a 1402 AB in Bussum Praktijk Loenen aan de Vecht Molendijk 8 3632 EN in Loenen aan de Vecht Email: info@geboortehuis.nl Instagram

In deze kalender lees je van week tot week alle relevante informatie over de groei en ontwikkeling van jouw baby. Tevens geven we je tips over praktische zaken die tijdens jouw zwangerschap geregeld kunnen worden. Zwangerschaps kalender De groei van jouw baby van week tot week terug naar zwangerschap Jullie staan centraal! Verwonderen van week tot week In deze kalender lees je van week tot week alle relevante informatie over de groei en ontwikkeling van jouw baby. Tevens geven we je tips over praktische zaken die tijdens jouw zwangerschap geregeld kunnen worden. Lees van week tot week en verbaas en verwonder je over alle ontwikkelingen en veranderingen. 1e trimester 2e trimester 3e trimester Week 1 Week 2 Week 3 Week 4 Week 5 Week 6 Week 7 Week 8 Week 9 Week 10 Week 11 Week 12 The Sustainability Summit Add your own text here. To customize it select Edit Text. You can upload custom fonts, scale text, change heading tags and more. Get Tickets Week 13 Week 14 Week 15 Week 16 Week 17 Week 18 Week 19 Week 20 Week 21 Week 22 Week 23 Week 24 Week 25 Week 26 Week 27 Week 28 Week 29 Week 30 Week 31 Week 32 Week 33 Week 34 Week 35 Week 36 Week 37 Week 38 Week 39 Week 40 Week 41 Week 42 Filter op Termijn: Alle 1e Trimester 2e Trimester 3e Trimester Week 1 Week 2 Week 3 Week 4 Week 5 Week 6 Week 7 Week 8 Week 9 Week 10 Week 11 Week 12 Week 13 Week 14 Week 15 Week 16 Week 17 Week 18 Week 19 Week 20 Week 21 Week 22 Week 23 Week 24 Week 25 Week 26 Week 27 Week 28 Week 29 Week 30 Week 31 Week 32 Week 33 Week 34 Week 35 Week 36 Week 37 Week 38 Week 39 Week 40

Binnen 3 dagen na de bevalling moet de baby aangegeven zijn bij de burgerlijke stand van de gemeente in de plaats waar je bent bevallen. Aangifte Hoe en wanneer? terug naar kraambed Algemeen Binnen 3 werkdagen na de bevalling moet de baby aangegeven zijn bij de Burgelijke Stand van de gemeente waar de baby geboren is. Dit kan in Hilversum zijn (Tergooi) maar ook Amersfoort (Meander) of Utrecht (Diakonessenhuis of het WKZ). Ben je thuisbevallen dan moet de baby aangegeven worden in het gemeentehuis van je woonplaats. Tegenwoordig kun je met je DIGID de aangifte online doen bij de betreffende gemeente. Je krijgt dan van ons een geboorteverklaring. Ga je bij het gemeentehuis zelf aangifte doen, vergeet dan niet de erkennings-papieren of trouwboekje en jullie paspoorten mee te nemen. Hielprik en gehoortest Na de aangifte, geeft de gemeente aan de GGD door dat jullie baby geboren is. De GGD zal tussen de 4de en 8ste dag na de geboorte bij jullie thuis langskomen voor de hielprik en gehoortest. Vanwege het moment waarop de hielprik moet plaatsvinden, is het van belang de baby zo spoedig mogelijk aan te geven! Zie voor meer informatie de button hielprik en gehoortest op de kraambed pagina. Zorgverzekering en erkenning Nadat je van de gemeente een BSN nummer hebt gekregen voor jullie baby, is het belangrijk de baby in te schrijven bij 1 van jullie zorgverzekeringen. Kies hiervoor de zorgverzekering van jou of je partner die het meest uitgebreid is. Een kind tot 18 jaar is kosteloos meeverzekerd. Heeft jouw partner in de zwangerschap de baby erkend bij het Gemeentehuis? Dan is daarmee het ouderlijk gezag voor je partner direct geregeld. Hebben jullie geen erkenning gedaan? Dan zal de moeder fysiek aanwezig moeten zijn bij de aangifte van de baby om dit alsnog te regelen (tenzij jullie bewust afzien van erkenning). Handige linkjes Gemeente Gooise Meren - Aangifte Gemeente Stichtse Vecht- Aangifte

Persoonlijk bevallingsverhaal van Lotte: De geboorte van Juna... 7 maart 2023: Ik ben zwanger!! En nu? Moet ik bellen met een verloskundige? Oei, dat vond ik best spannend. Aan de telefoon kreeg ik Lubien, die me als eerste feliciteerde. Het voelde alsof ik in een warm bad stapte: de manier van praten, uitleg en vooral het geduld dat ze met me had. Lotte's Story De geboorte van Juna... D e eerste echo's waren spannend. Ben ik echt zwanger? En jawel, we zagen dat het hartje klopte, wat ons het teken gaf om het aan familie en vrienden te vertellen. Ze bewoog goed en zag er prachtig uit; we zaten meteen op een roze wolk! Als kapster had ik voor mijn vaste klanten een klein ooievaartje gekocht om het op een leuke manier te vertellen. Iedereen reageerde zo enthousiast! Voor de familie hadden we samen echt iets leuks geknutseld. Om zeker te weten dat we een gezond kindje zouden krijgen, lieten we een NIPT-test doen om eventuele chromosomale afwijkingen te detecteren. Binnen twee weken zouden we de uitslag ontvangen. Wij zijn twee gezonde mensen, dus waren we niet echt zenuwachtig. We hadden ook de 13-wekenecho om te controleren of alles lichamelijk goed was. Ze zag geen rare dingen: nekplooi was netjes, geen kort neusbodje, 10 vingertjes en 10 teentjes, twee longen, kortom, alles zag er goed uit. De dame die de echo uitvoerde vroeg ons of we al de uitslag hadden van de NIPT-test. Nee, helaas nog niets gehoord. Toen zei ze, "Je kunt er bijna wel vanuit gaan dat alles goed zit, want het ziet er zo mooi uit!" Dit stelde me enorm gerust, want het was inmiddels al bijna twee weken geleden dat we de NIPT-test hadden gedaan, maar we hadden nog niets gehoord. We dachten, dit gaan we een beetje vieren (ook omdat we nog moesten lunchen, haha). We hadden ons nog ingehouden om niet voor alle uitslagen (NIPT-test, 13-wekenecho en de 20-wekenecho) spulletjes voor de baby te kopen, maar nu wilden we wel het eerste rompertje samen kopen. Net toen we een hap van ons broodje namen, werd ik door een anoniem nummer gebeld. Ik dacht dat het misschien een klant was en had daar op dat moment even geen zin in. Dus nam ik niet op. Twee minuten later werd ik weer gebeld, dus besloot ik toch op te nemen. "Hallo, u spreekt met Dokter Tan van het AMC Amsterdam, spreek ik met mevrouw Stomphorst?" De dokter vertelde ons dat ze de uitslagen van de NIPT-test binnen hadden van het laboratorium. Er was een chromosoomafwijking te zien, namelijk monosomie van chromosoom 18. We moesten de volgende dag langskomen om dit verder te bespreken. Als kapster had ik voor mijn vaste klanten een klein ooievaartje gekocht om het op een leuke manier te vertellen. Iedereen reageerde zo enthousiast! De volgende dag gingen we naar het ziekenhuis, waar ze ons vertelden wat monosomie van chromosoom 18 betekende. De kans dat het bij het kindje zit is 50/50, want het zou ook alleen in de placenta kunnen zitten. Als het in de placenta zit en niet bij het kindje, is er niets aan de hand en moeten we alleen wat meer groei echo's laten maken om in de gaten te houden of de placenta genoeg voeding blijft geven tot de 42e week. Als de chromosoomafwijking bij het kindje te zien is, heeft het eigenlijk geen levensverwachting en kan het hartje tijdens de bevalling of in het eerste levensjaar stoppen met kloppen. We besloten een vruchtwaterpunctie te doen, maar we waren pas 13 weken zwanger en je kunt een vruchtwaterpunctie pas doen als je 17 weken zwanger bent. Dus moesten we helaas wachten en hopen dat ik in de tussentijd geen miskraam zou krijgen. We hadden veel telefonisch contact met het geboortehuis en mochten altijd bellen als we een echo wilden laten maken of even naar het hartje wilden luisteren. Dit voelde enorm geruststellend. Ik begon steeds meer een buikje te krijgen, en dan is het zo lastig om je mond te houden tegen mijn vaste klanten. Ik droeg ook extra wijde shirts zodat het zo min mogelijk opviel. Uiteindelijk, toen ik 17 weken zwanger was, gingen we naar het AMC. We voelden ons best gespannen, maar wilden weten hoe het met ons kindje was en of ze gezond was. We werden heel vriendelijk geholpen door twee dames. We maakten nog wat grapjes voordat we met het serieuze deel begonnen, en dat voelde goed. Na afloop moesten we twee weken wachten op de uitslag. Ik zou gebeld worden door het ziekenhuis, dus mijn mobiel was vastgeplakt aan mijn broekzak. We werden gebeld! Gelukkig 's avonds, zodat Sven, mijn vriend, er ook bij was. Ze vertelden dat er in het laboratorium een fout was gemaakt en dat ze van het beetje vruchtwater dat over was opnieuw uitslagen moesten bekijken. Pfff, dan ben je al op van de spanning en dan moet je ook nog wachten. Gelukkig was het vrijdag en wilden ze ons na het weekend bellen met de uitslag. Na het weekend werden we weer gebeld: alles is goed met jullie kindje! Er zijn geen sporen van het chromosoom 18-tekort aangetroffen. Maar omdat de placenta die afwijking heeft, weten we niet of er genoeg voeding in zit tot 42 weken. Daarom adviseren we elke twee weken een groei echo te laten maken om haar groei goed in de gaten te houden, en we adviseren ook om het kindje voor de 42ste week geboren te laten worden. Oh, wat zijn we blij! Meteen hebben we de verloskundige en onze ouders gebeld met het goede nieuws! De bijna wekelijkse echo's en controles zijn altijd enorm goed gegaan, en het Geboortehuis neemt echt de tijd om al je vragen te beantwoorden. Ik was uitgerekend op 15 november, maar onze kleine meid zat veel te fijn in mijn warme buik. Toen hebben we met Tergooi een afspraak gemaakt voor de inleiding. We hadden op woensdag 22 november een afspraak om een ballonnetje te laten plaatsen, en als we de volgende dag terug zouden komen, konden ze kijken of ik door zo'n ballonnetje meer ontsluiting had gekregen. Omdat ik ingeleid werd, word je automatisch naar het ziekenhuis gestuurd omdat je dan als medisch wordt beschouwd. Ik vond het wel enorm jammer, want dan heb je in die negen maanden zo'n band opgebouwd en dan word je overgedragen aan het ziekenhuis. Lubien had die dag dienst en daar heb ik steeds contact mee gehad. Hoe ik me erbij voelde en of zij nog iets kon doen voor me. Zo lief! Ik wist wel dat ik in enorm goede handen was, onder andere door Joyce, die al heel lang bij me in de kapsalon komt en die ik ook van vroeger ken (ik heb met haar zoon in de klas gezeten), dus dat zit wel goed. Op 23 november 2023 gingen Sven en ik vroeg in de ochtend naar het ziekenhuis. We kregen een mooie kamer en werden geholpen door de verloskundige van de nachtdienst. Na een half uur aan de monitor te hebben gezeten, vertelde zij dat er helaas slechts 2 tot 3 cm ontsluiting was. Dit was te weinig om met de inleiding te beginnen, dus moesten we opnieuw een ballonnetje laten plaatsen. Dit was een flinke tegenvaller, maar na anderhalf uur wachten stapte Joyce met haar collega binnen. Ze zei: 'Lotte, ik wil voor de zekerheid zelf even inspecteren, maar om er beter bij te kunnen, wil ik jouw benen in de bed beugels zetten.' Ze constateerde 3 cm ontsluiting en vertelde ons dat ik vandaag zou gaan bevallen. Sven en ik waren dolblij! Het was een raar gevoel toen mijn vliezen werden gebroken. Alles voelde goed en ik had superlieve mensen om me heen. Lubien kwam ook steeds om het hoekje kijken om te kijken hoe het met me ging. Ik kreeg een infuus voor de weeënopwekkers en kleedde me nog even snel om (in het T-shirt waarin ik wilde bevallen). We hadden een ontspannend muziekje opgezet om zo in mijn eigen bubbel te komen. Ik voelde de harde buiken langzaam pijnlijker en regelmatiger worden. Ik vond het fijn om te bewegen, alleen kwam er toen een zuster binnen met de vraag of ik wilde liggen op mijn linkerzij, want de hartslag van Juna werd minder als ik stond. We hebben ook nog de TENS uitgeprobeerd. Mijn steeds pijnlijker wordende weeën werden hierdoor makkelijker op te vangen. Sven heeft me geholpen door de intensiteit van de TENS te verhogen. Na een tijdje vond ik de pijngolven steeds scherper worden en steeds sneller achter elkaar komen. We besloten het bad in te gaan en merkten al snel dat mijn lichaam meer kon ontspannen. Helaas, na 5 minuten was mijn lichaam gewend aan het bad en kwamen de weeën weer sterk opzetten. Ik merkte dat ik niet zo goed wist hoe ik die pijn moest omarmen. Alle emoties kwamen los op de piek van de wee: ik moest huilen, kotsen, lachen en poepen tegelijkertijd. Ik vroeg aan Joyce om een pijnstilling. Dit zou ze doorgeven aan de OK. We gingen uit bad om me om te kleden en klaar te maken voor de ruggenprik. We zijn al snel naar huis gegaan zodra ik zelf kon plassen en wat gegeten had. En nu zijn we enorm aan het genieten van ons gezinnetje... En dan voel je een warm huidje, twee armpjes die naar je uitsteken en een prachtig mooi klein meisje dat haar eerste hap lucht neemt. Ik probeerde mee te gaan in die weeën, maar merkte dat ik een beetje paniekerig werd. Ik wist niet hoe ik ermee om moest gaan. Maar toen kwam Lubien binnen, in mijn ogen de reddende engel! Zij heeft constant naast me gestaan en met me mee gepuft, en door haar durfde ik weer met die golven mee te gaan waardoor ik ze minder voelde. Ook al was haar dienst bijna afgelopen, heb ik gevraagd of ze bij me kon blijven, want ik voelde me door haar zo sterk worden. Dit deed ze zonder twijfel, en daar was ik natuurlijk enorm blij mee! Ik had een mega klamme hand, maar Lubien liet me niet los. Het was enorm druk in het ziekenhuis en op de OK, waardoor ik even moest wachten. Uiteindelijk mocht ik na een uur de ruggenprik. Toen het begon te werken, werd ik weer wat meer mezelf en kon ik weer een babbeltje maken. Aangekomen weer terug op mijn kamer mocht ik rustig mijn weeën opvangen, en dit was prima te doen. Ze waren niet zo scherp meer. Ik merkte dat mijn lichaam in een andere fase terechtkwam. Mijn buik en onderlichaam wilden persen; het voelde erg raar maar wel fijn. Joyce en Lubien en nog twee andere medisch verloskundigen vertelden dat ik me moest focussen op mijn ademhaling en mijn lichaam zijn ding moest laten doen. Ik voelde tijdens het ademhalen dat het hoofdje van Juna steeds lager kwam te zitten. Sven kwam toen naast me zitten om het laatste stukje te helpen. De laatste persdrang mocht ik zelf ook mee persen. Twee keer persen en haar hoofdje stak half uit, en toen moest ik van Joyce en Lubien rustig ademen en op mijn rug liggen voor de beste draai voor Juna. Joyce vroeg of we Juna wilden aanpakken, en dat wilde ik wel halverwege. En dan voel je een warm huidje, twee armpjes die naar je uitsteken, en een prachtig mooi klein meisje dat haar eerste hap lucht neemt. Ik zag Sven met enorme grote ogen naast me zitten, en hij moest het even beseffen allemaal. Het laatste stukje ging zo snel! We kregen allemaal doeken om ons heen zodat Juna niet zo snel afkoelde. Zo heeft ze ongeveer een half uur of langer bij me gelegen. Sven had haar eerste kleertjes bij haar aangedaan en al snel kwam het bezoek (familie die in de wachtkamer stonden te wachten).

Persoonlijk bevallingsverhaal van Cecile: De geboorte van Chloë... Gedurende mijn zwangerschap heb ik een duidelijk beeld van hoe ik mijn bevalling zie, maar begrijp ook goed dat het anders kan lopen. Verschillende beval-scenario’s heb ik in mijn hoofd. Gevoelsmatig is alles oké. Tegelijkertijd houd ik absoluut geen rekening met het feit dat ik zou kunnen gaan bevallen met een keizersnede... Cecile's Story De geboorte van Chloë... M ijn ultieme wens is om zo natuurlijk mogelijk te bevallen. Liever geen interventie, tenzij het beter is voor de gezondheid van onze dochter en mijzelf. Bij voorkeur dus ook geen ruggenprik, hier sta ik alleen voor open als de pijn transformeert naar lijden. Ik koop een zoutlamp voor zacht licht, een beval-bal, mineralen voor mentale kracht en maak een playlist met fijne muziek. Ik volg een cursus Mindful Bevallen. Ik voel gedurende de zwangerschap heel veel vertrouwen in mijn lichaam, de bevalling en het Geboortehuis. Op zondag 29 augustus, een week na mijn uitgerekende datum, word ik vroeg wakker. Ik voel krampjes in mijn buik. Een ander soort krampjes dan voorheen. Ook merk ik al snel dat er een bepaalde regelmaat in zit. Ik durf het bijna niet te geloven maar de bevalling is begonnen. Dit moeten wel weeën zijn. De weeën zijn zeker aanwezig maar doen geen pijn. Ik voel me energiek en sterk. Mijn vriend en ik ontbijten uitgebreid en gaan lekker wandelen met de hond. Aan het einde van de ochtend wordt het allemaal wat intenser. Ik besluit de Sex & The City film aan te zetten. Ik weet dat die film lang duurt. Een goede afleiding. Kop thee erbij, snackjes voor mijn neus en de weeën-timer aan. Ik merk tijdens de film dat ik de weeën wat meer moet wegpuffen. De tijd tussen de weeën wordt ook steeds korter. Aan het einde van de film besluit ik in bad te gaan. Ik heb behoefte aan het warme water. Mijn vriend gaat nog even snel last minute boodschappen doen (die we natuurlijk niet nodig hebben, maar dat voelt op dat moment logisch). Mijn vriend komt rond 14h30 thuis van de boodschapjes. Op dat moment ben ik het bad uit, en sta ik tegen de badrand aangeleund. Het doet nu echt wel pijn denk ik. Ik trek mijn “bevaloutfit” aan, een zwangerschapslegging en groot shirt. Ik verplaats me naar de slaapkamer. De zoutlamp gaat aan, de playlist met rustgevende muziek start en de bevalbal wordt de kamer ingerold. Ik heb allemaal houdingen in mijn hoofd en probeer ze 1 voor 1 uit. Handen en knieën, hangend aan een laken, op de bal, wandelen, dansen. Maar al vrij snel merk ik dat geen enkele houding echt fijn voelt. De zoutlamp moet weer uit, de muziek moet ook uit en die stomme bal werkt niet. De weeën zijn intens, volgen elkaar snel op en trekken door naar mijn rug en benen. “Bel het Geboortehuis maar”, zeg ik. Op dat moment heb ik het gevoel al flink wat ontsluiting te hebben. Ik loop naar de hal en ga staand leunen tegen het traphek. Mijn vriend vraag ik bij iedere wee heel hard met beide handen op mijn onderrug te duwen. Dit verlicht iets. De weeën worden met de minuten intenser, volgen elkaar snel op en ik merk dat ik het bijna niet meer kan opvangen met mijn adem. Rond 17h is Charlotte er. Ze ziet me en ziet ook hoe ik toch wel echt aan het vechten ben met de weeën. Allerlei gedachten gaan door mijn hoofd: “ik moet dit toch kunnen” tot “ik houd dit niet lang vol” tot “ik wil een ruggenprik”. Alle positieve affirmaties en ademhalingsoefeningen die ik paraat had voor de bevalling, zijn even weg. De ontsluiting wordt gecheckt en ik heb pas 2 centimeter ontsluiting. Charlotte vraagt wat ik wil. Ik zeg direct: ziekenhuis. Het voelt niet goed om langer thuis te blijven. Mijn vriend haalt de auto. Ik voel gedurende de zwangerschap heel veel vertrouwen in mijn lichaam, de bevalling en het Geboortehuis. Op handen en knieën, met een emmer naast me, op de achterbank, word ik naar het ziekenhuis gereden. Ik kan en wil niet zitten. Een techno nummer van Joris Voorn aan als afleiding, dat precies is afgelopen als we bij het ziekenhuis aankomen. De rolstoel in het ziekenhuis laat ik voor wat het is. Ik loop, met kleine pauzes om de weeën op te vangen, naar de bevalafdeling. In de bevalkamer neem ik meteen weer dezelfde houding aan als thuis. Staand en met mijn handen leunend tegen de rand van het ziekenhuisbed. Charlotte laat het bad vollopen. Op het moment dat het bad vol is, vraagt ze of ik in bad wil. Dat wil ik niet. Mijn vriend pakt een mineraal uit de tas wat me zou moeten herinneren aan hoe sterk ik ben. De mineraal gooi ik op de grond. Ik wil een ruggenprik. Charlotte reageert direct op mijn wens. Zo ontzettend fijn. Ze roept de klinisch verloskundige op. En tijdens het wachten op haar komst, bevestigt Charlotte alvast de CTG om de hartslag van de baby te checken. Op het moment dat de klinisch verloskundige er is, wordt weer mijn ontsluiting gemeten, 3 cm. Het schiet niet op. De pijn krijg ik niet weggepuft en de ontsluiting schiet niet op. Een ideale casus dus voor een ruggenprik. Mits het hartje van ons dochtertje stabiel is. En dit blijkt niet het geval te zijn. Tijdens de CTG ziet iedereen hoe haar hartslag daalt bij een wee en niet voldoende herstelt. De weeën blijken te intens voor haar. Ik krijg dit allemaal niet bewust mee en ben alleen maar bezig met het opvangen van de pijn. Volledig in mijn eigen wereld. Ik word uiteindelijk toch op het bed gelegd, op mijn zij. De klinisch verloskundige hurkt naast me neer en kijkt me aan: “Vrouw, je krijgt geen ruggenprik”. Mijn wereld stort even in. Ik kan niet meer. Rustig legt ze uit waarom niet. De hartslag van ons kindje is niet stabiel. De ontsluiting is helaas nog minimaal en ons dochtertje moet snel komen. De zoutlamp moet weer uit, de muziek moet ook uit en die stomme bal werkt niet. De oplossing is een keizersnede. Rustig vraagt ze wat ik hiervan vind. Ik roep meteen: “Ja, doen. Haal haar eruit.” Direct staat er een heel team op mijn kamer. Ik word aan een infuus gehangen en krijg een middeltje in het infuus wat de weeën iets afremt, dit om ons kindje iets te stabiliseren voor de keizersnede. Wat een verlichting en wat een opluchting. We rijden met het bed naar de operatiekamer. Een heel team staat al klaar. Zo indrukwekkend. Ik krijg een ruggenprik en vraag nog 10 keer of ik wel echt verdoofd ben. “Mevrouw, we hebben net heel hard in uw buik geknepen, heeft u dit gevoeld”? Dat heb ik niet. En ineens, een paar minuten later, zie ik door het scherm heen, dat de gynaecoloog ons dochtertje uit mijn buik haalt. Daar is ze, onze dochter, Chloë. Wat een prachtig en onwerkelijk moment. Tranen van geluk. Robert loopt met de kinderarts mee die Chloë direct onderzoekt. Alles is goed. Ze is wel wat klein voor het aantal weken dat ze in de buik heeft gezeten namelijk 2,8 kilo. Dit kan verklaren waarom ze de intensiteit van de weeën niet aan kon. Ik word in de tussentijd weer netjes dicht genaaid. En voor ik het weet ligt Chloë op mijn borst. Wat een wonder. Mooi, lief, sterk meisje! Ik kijk heel erg positief terug op mijn bevalling. Het is natuurlijk anders gelopen dan gehoopt en ook anders dan verwacht. Ik hoopte op een natuurlijke bevalling en had nooit verwacht dat ik een keizersnede zou krijgen. Maar het is oké, en ook gedurende de bevalling was het oké. Ik voelde me ontzettend gehoord in al mijn wensen. Ik voelde me veilig. En voelde dat beslissingen werden genomen voor mijn welzijn en dat van Chloë. De keizersnede voelde als de juiste keuze op het juiste moment. Ik ben zo ontzettend blij met het Geboortehuis. Een fijnere verloskundigen praktijk had ik me niet kunnen wensen. Heel veel dank!

Praktische informatie en handige tips over voeding en lifestyle tijdens jouw zwangerschap Voeding & Lifestyle Praktische informatie en handige tips terug naar zwangerschap Voeding De eerste weken van de zwangerschap zijn cruciaal voor een succesvolle ontwikkeling van de organen van je kind en daarmee een gezonde toekomst. Echter op het moment waarop wij jou voor het eerst zien in de praktijk, zit je al middenin deze belangrijke fase. We treffen vaak vrouwen die zich niet lekker voelen in deze periode, misselijk zijn of moeten spugen. Als jij veel last hebt van spugen en je bent niet in staat voldoende gezonde voedingsstoffen binnen te houden, is het heel belangrijk dat je dit meldt bij ons of bij je huisarts. Er zijn medicijnen die de misselijkheid en het spugen doen verminderen en dat is dus van groot belang! Bij het hebben van geen of sterk verminderde eetlust, is het lastig om toch te eten en de verleiding om dat niet te doen of ongezond te doen is groot. Vaak zien wij dat zwangeren in de eerste fase van de zwangerschap veel moeite hebben met de warme avondmaaltijd en vooral met warme groente. Probeer creatief naar oplossingen te zoeken zoals warm eten tussen de middag of de warme groente te vervangen voor een salade en rauwkost. Het eten van een stukje komkommer of snacktomaatjes en kleine worteltjes etc. gaat vaak een stuk beter en daarmee krijg je toch je groente binnen. Maak een lekkere verse groentesoep bijvoorbeeld en neem elke dag een kopje. Verdiep je in wat gezonde voeding is en wat je dagelijks binnen zou moeten krijgen. Voorbeeld van belangrijke voedingsstoffen zijn: IJzer zit in groenten, vlees, volkoren-producten, muesli, peulvruchten en appelstroop. IJzer is belangrijk voor de vorming van extra bloed bij jezelf en voor het bloed van de baby. Het is daarom aan te raden bij elke maaltijd zeker één van deze producten te gebruiken. IJzer wordt het beste opgenomen in combinatie met vitamine C, gebruik dus bij je maaltijden producten met vitamine C (zoals kiwi, mandarijn, sinaasappel, grapefruit of vers geperst sap van deze vruchten, maar ook bijvoorbeeld rauwkost: paprika en tomaat). Calcium concurreert met het ijzer en zal eerder opgenomen worden dan ijzer. Het is daarom aan te raden om calciumproducten niet tijdens je maaltijd, maar één uur voor of één uur na de maaltijd te gebruiken. Calcium zit onder andere in melk, yoghurt, kaas. Neem dus als lunch geen boterham met appelstroop met een glaasje melk, maar met een glas sinaasappelsap en drink de melk een uur na de maaltijd als tussendoortje. Foliumzuur is een belangrijke vitamine die de kans op een open ruggetje en gespleten verhemelte bij de baby verkleind. Het wordt aangeraden om foliumzuur te slikken van 8 weken voor de conceptie totdat je 10 weken zwanger bent. Dan is namelijk het centraal zenuwstelsel aangelegd. De gezondheidsraad adviseert om als zwangere en bij het geven van borstvoeding 25 microgram vitamine D per dag in te nemen. Je kan dit apart innemen, het is te koop bij apotheken en drogisten zonder recept. Gebruik je speciale zwangerschapsvitaminen dan zit daar vitamine D in, controleer op het potje of het in de juiste dosering is (en neem er zo nodig nog wat extra los bij). Verder zijn er uiteraard een aantal voedingsmiddelen die je als zwangere niet of beperkt zou moeten eten. Op de website van het voedingscentrum vind je veel nuttige informatie en tips. Ze hebben bijvoorbeeld een handige app: ZwangerHap om je verder te helpen. Lukt het jou niet om tot een goed voedingspatroon te komen, maak het bespreekbaar bij ons, je huisarts of een diëtiste! Beweging Tijdens de zwangerschap is het goed om te bewegen, zoals wandelen en fietsen. Wanneer je een sport beoefent is het belangrijk dat je tijdens en na het sporten een goed gevoel hebt. Je merkt zelf goed wanneer het niet meer prettig voelt, je krijgt harde buiken en bent erg moe. Dan is het verstandig minder intensief te sporten of te stoppen. Over het algemeen is het zo dat je je eigen sport gerust kunt voortzetten zolang als het gaat en prettig is. Het is niet verstandig om ineens fanatiek met een nieuwe sport te beginnen. Er is natuurlijk een groot verschil tussen alle sporten, mocht je specifieke vragen hebben dan kan je die stellen bij je controle of telefonisch. Zon Het is in zwangerschap belangrijk om terughoudend te zijn met zonlicht vanwege de kans op een zwangerschapsmasker. Een zwangerschapsmasker geeft donkere vlekken op je huid die ontstaan door de verhoogde hoeveelheid pigment in de huid ten gevolge van de hormonen. Het wordt afgeraden om onder een zonnebank te gaan. Mocht je veel buiten in de zon zijn, gebruik dan een zonnebrandcrème met een hoge beschermingsfactor. Sauna Het is in de zwangerschap raadzaam om voorzichtig te zijn met sauna bezoeken. Het advies is om voor 16 weken niet naar de sauna te gaan wegens de hoge temperaturen. Een oplopende lichaamstemperatuur kan schadelijke gevolgen hebben voor de ontwikkeling van de baby. Wellicht is het beter om niet voor het eerst naar de sauna te gaan als je zwanger bent. Door de warmte kan je in de zwangerschap snel duizelig worden met gevaar voor vallen. Voor geoefende sauna bezoekers is het makkelijker om te herkennen of je in de zwangerschap anders reageert dan niet-zwanger. Zolang een saunabezoek prettig en ontspannend is, is er na de 16e week voor geoefende sauna bezoekers geen bezwaar. Bubbelbaden, kruidenbaden e.d. kunnen veilig worden gebruikt. Roken Zoals iedereen wel weet is roken slecht voor jezelf, je omgeving en het ongeboren kind. Het is daarom van belang dat je al voor de zwangerschap stopt met roken. Mocht je pas later weten dat je zwanger bent, stop dan op het moment dat je dit weet. Het is moeilijk om te stoppen met een dergelijke verslaving, maar het is erg belangrijk. Wil je stoppen met roken dan kun je veel informatie vinden in de handige linkjes. Mocht het stoppen met roken voor jou lastig zijn, bespreek dit dan met ons dan gaan wij samen op zoek naar de juiste ondersteuning. Alcohol Alcohol gebruik is schadelijk voor de foetus. Het advies van de Gezondheidsraad is om geen alcohol te nuttigen in de zwangerschap. Mocht je overmatig alcohol gebruiken of gebruikt hebben in de zwangerschap dan is het belangrijk dit aan ons te melden zodat wij jou en de baby goede zorg kunnen geven. Als je meer wilt lezen over de gevolgen van alcohol tijdens je zwangerschap kijk dan bij de handige linkjes. Mocht het stoppen met alcohol voor jou lastig zijn, bespreek dit dan met ons dan gaan wij samen op zoek naar de juiste ondersteuning. Drugs Het gebruik van soft- en hard drugs is voor jou en de baby schadelijk. Het is erg belangrijk dat je gebruik van deze middelen bij ons meldt, zodat wij jou en de baby goede zorg kunnen geven. Als je meer wilt lezen over de gevolgen van drugs tijdens je zwangerschap kijk dan bij de handige linkjes. Handige linkjes Voedingscentrum Gezond leven Zwangerschap en roken Zwangerschap en alcohol Zwangerschap en drugs Voedingadviezen Zo eet je veilig en gezond tijdens jouw zwangerschap 25MB Openen Roken Rookvrij zwanger. Dat bevalt beter! 25MB Openen Ondersteunend materiaal

Persoonlijk bevallingsverhaal van Charlotte: De geboorte van Lieke... Mijn eerste bevalling was een geplande keizersnede waar ik met een goed gevoel op terugkijk. Mijn placenta lag voor het geboortekanaal, dus ik had geen andere optie. Toen ik opnieuw zwanger raakte wist ik dat ik volgens protocol ‘medisch’ was en in het ziekenhuis zou moeten bevallen... Charlotte's Story De geboorte van Lieke... D at ik volgens protocol "medisch"was en in het ziekenhuis zou moeten bevallen vond ik moeilijk om te accepteren. Want buiten het litteken om, ben ik verder gezond en zag ik mijzelf niet als ‘hoog risico’-zwangere. Een natuurlijke thuisbevalling in bad was mijn grootste wens... Halverwege mijn zwangerschap is Barbara W. bij ons thuis langs geweest om onze opties te bespreken. Samen met mijn man hebben we onze wensen voor de bevalling en de risico’s die horen bij een VBAC (vaginal birth after cesarean) besproken. We kwamen erachter dat onze percepties van de risico’s nogal uiteenliepen en de beste manier om het samen eens te worden over het geboorteplan was op zoek te gaan naar meer informatie. Zogezegd, zo gedaan. Ik haalde veel kennis en informatie uit boeken (Vrije Geboorte, Mijn reis naar binnen en MAMA’en) en online door het volgen van geboorteprofessionals op Instagram (@vrijegeboorte, @niravandijk, @vroedvouwmargot, @doulatribe.nl, @ninapierson, @volvertrouwen, @mijnvbac). Zij delen wetenschappelijk onderbouwde informatie over het geboorteproces en de geboortezorg. Ook heb ik via ZOOM een gratis VBAC- webinar gevolg van Doula Tribe. Om een beeld te krijgen van hoe een VBAC in het ziekenhuis zou verlopen heb ik online de protocollen opgezocht en gelezen. Onze conclusie: we moeten niks en in overleg met onze zorgverleners kan en mag héél véél. Je hebt veel rechten en keuzes die je mag en kúnt maken tijdens je bevalling. Hierdoor voelde we ons gesterkt om ons eigen plan te trekken. Thuis bevallen vonden we uiteindelijk een te groot risico, maar ik wilde pas overgaan op een medische bevalling als daar echt aanleiding voor zou zijn. Dus ik besloot de mogelijkheid voor een poliklinische bevalling onder leiding van het Geboortehuis te gaan onderzoeken. Met dit plan weken wij af van het protocol en daar moet in eerste instantie de verloskundige wel achterstaan. Mijn geboorteplan is besproken in het praktijkoverleg en gelukkig iedereen kon zich vinden in ons plan. Dat was een enorme opluchting. De volgende stap was om het ziekenhuis te overtuigen, maar dat was niet zo eenvoudig. We hebben meerdere gesprekken gevoerd met de gynaecoloog van TerGooi Blaricum en het Meander Medisch Centrum in Amersfoort. Na goed overleg met de ziekenhuizen en het Geboortehuis hebben we uiteindelijk afgesproken dat ik (volgens protocol) een draadloze CTG om zou doen, maar dat de begeleiding van mijn bevalling bij het Geboortehuis zou blijven (afwijking van protocol). Op 27 juni 2022 begonnen rond 21:30 de weeën en de volgende ochtend om 6:30 heb ik het Geboortehuis gebeld. Barbara to B. kwam langs en met 2cm ontsluiting heeft zij TerGooi en het Meander gebeld. In beide ziekenhuizen was geen plek dus we besloten wat langer thuis te blijven in plaats meteen uit te wijken naar een ander ziekenhuis. Ik ben onder de douche gaan staan en om 8:30 heeft Lubien (die Barbara inmiddels had afgelost) nogmaals gebeld naar de ziekenhuizen. Onze conclusie: we moeten niks en in overleg met onze zorgverleners kan en mag héél véél. Je hebt veel rechten en keuzes die je mag en kúnt maken tijdens je bevalling. Hierdoor voelde we ons gesterkt om ons eigen plan te trekken. TerGooi had een kamer vrij! Helaas zonder bad, dus eenmaal daar ben ik weer onder de douche gaan staan. Het warme water hielp de rugweeën wat te verzachten, maar rond 11:00 heb ik om pijnstilling gevraagd. Ik kon geen houding of manier meer vinden die mij door de pijnlijke en intense rugweeën heen kon helpen. Na het meten van mijn ontsluiting (4cm) en overleg met mijn man en Lubien heb ik gekozen voor een ruggenprik. Door onze uitgebreide voorbereiding wist ik wat er zou gebeuren en wat de consequenties waren. Daardoor bleef ik rustig en kon ik mij goed blijven concentreren op de weeën. Ik durfde aan te geven wat ik wel en niet wilde. Ik heb een paar keer tegen de verloskundige van het ziekenhuis gezegd dat ze rustig aan moest doen of even moest stoppen, want ze handelde veel te snel. Mijn vliezen werden gebroken en er werd een schedelelektrode in het hoofdje van de baby geplaatst. Alles ging op mijn tempo, ook toen mijn bevalling medisch werd. De anesthesist was aanwezig en ik kon vrijwel direct naar beneden, wat een opluchting! Ik had verwacht dat Lubien weg zou (moeten) gaan, maar ze bleef en ging samen met mij en mijn man mee naar beneden. Dat was zo ontzettend fijn! Eenmaal terug op de kamer nam Barbara het weer van Lubien over. De uren verstreken, maar mijn weeën werden niet sterker. Het ziekenhuis gaf mij twee opties: weeënopwekkers inzetten of overgaan op een keizersnede. Wij besloten zelf voor een derde optie: afwachten. Dit was een risico voor mijn litteken, maar het ging goed met mij en de baby. Toen er om 14:30 nog geen vooruitgang was in mijn weeën en ontsluiting hebben mijn man en ik besloten over te gaan tot een keizersnede. Ik voelde mij niet comfortabel bij de inzet van weeënopwekkers en de daar bijhorende risico’s voor mijn litteken. Ik heb met de gynaecoloog de tijd genomen om mijn wensen voor de gentle sectio te bespreken (navelstreng laten uitkloppen en zelf doorknippen, direct huid-op-huid) en om 15:16 is onze dochter Lieke in alle rust geboren. Ik wist dat ik het verloop van mijn bevalling niet kon plannen en heb altijd rekening gehouden met scenario’s als pijnstilling en een tweede keizersnede. Door mij goed voor te bereiden had ik de regie en dat was voor mij het allerbelangrijkste. Ik wist wat mijn rechten en opties waren en bepaalde zelf het tempo... In het hele proces van de voorbereiding tot aan de geboorte van onze dochter hebben wij heel veel steun, begrip, liefde en begeleiding gekregen van alle verloskundigen van het Geboortehuis. Daar zijn wij hen eeuwig dankbaar voor.

Persoonlijk bevallingsverhaal van Laura: De geboorte van Noortje... Na 2 keer super tevreden zijn geholpen bij het Geboortehuis kozen wij uiteraard bij de 3e zwangerschap ook weer voor het Geboortehuis in Bussum! Koningsdag Story De geboorte van Mason... B ij mijn oudste zoon (Kian nu 5 jaar) was ik medisch geworden voor de bevalling aangezien ik de dag voor de bevalling een hoge bloeddruk had. Ze hadden me gecontroleerd op zwangerschapsvergiftiging, wat het gelukkig niet was. De bevalling kwam spontaan opgang maar was onder leiding van het ziekenhuis. Charlotte kwam toen nog gelukkig net op tijd binnen toen ik aan het persen was dus het was heel fijn dat ze toch nog bij de geboorte van onze eerste zoon kon zijn. Bij mijn dochter (Davina nu bijna 4 jaar) hadden wij het thuis geprobeerd, wij hadden toen ook een bevalbad thuis staan en heb het eerst een hele tijd thuis geprobeerd. De verloskundige had ook mijn vliezen gebroken maar het kwam niet goed op gang en toen ging mijn bloeddruk ook nog omhoog waardoor ik naar het ziekenhuis moest. Eenmaal in het ziekenhuis was mijn bloeddruk wel weer gedaald maar mijn ontsluiting bleef op 2-3cm hangen dus besloten ze mij weer wee-opwekkers te geven net zoals bij mijn eerste bevalling. Gelukkig kon ik toen wel in het bad in het ziekenhuis bevallen want dat wilde ik dit keer heel graag. Mijn zoon werd met 39 weken geboren en mijn dochter met 39 weken en 1 dag.. Ik was inmiddels al 40 weken en 3 dagen zwanger van de 3de dus voor mijn gevoel al heel erg overtijd, haha. Ik liep wel al zo’n 2 weken met voorweeën en was al een keer gestript en een paar keer gedacht had dat de bevalling zou beginnen (mijn man had al 2 keer het bevalbad gevuld…) Eerder die week zeiden mijn man en ik nog tegen elkaar "hij zal toch niet op Koningsdag geboren worden…” Ik werd die Koningsdag 's ochtends wakker met weeën. Ze kwamen best wel regelmatig en het voelde echt wel wat krachtiger dan daarvoor. Na 1,5 uur weeën leken ze ineens weer beetje af te zakken waardoor ik dacht "oh nee, het zal toch niet weer valse hoop zijn”. Maar vanaf 09:30 uur bleven de weeën toch regelmatig komen. Mijn man en 2 kinderen kwamen bij mij op het bed zitten en ik merkte dat het wel weer regelmatig kwam. We gingen daarna naar beneden om iets te ontbijten. Eenmaal aan tafel merkte ik dat de weeën elke 3 minuten kwamen en dat ik echt even beetje moest zuchten en concentreren. Na ongeveer een uurtje zo te hebben gezeten, zei ik toch tegen mijn man dat het wel tijd was om de verloskundige te bellen. Na Lubien en Desiree al paar keer te hebben gezien was het nu Charlotte die dienst had en ze zou er zo snel mogelijk aankomen. (De verloskundigen hadden het al met elkaar over mij gehad wanneer ik nou zou gaan bevallen. Toen het zo ver was, had Charlotte het grapje gemaakt dat het bij haar wel zou gaan gebeuren). Intussen hadden we ook mijn moeder gebeld zodat zij op onze zoon en dochter kon passen. Mijn man ging het bevalbad maar weer vullen. Mijn moeder kwam ook zo snel mogelijk naar ons toe. Na een aantal minuten kwam Charlotte bij ons, ze kwam even bij mij aan tafel zitten en vroeg wat ik wilde. Ze kon de ontsluiting checken en of ik dat wel of niet wilde. Ik wilde dit wel daar het bij de vorige bevalling niet goed opgang kwam. Ze vroeg me eerst nog even naar de wc te gaan en dan zou ze het controleren. Terwijl ik naar de wc liep, had ik alweer weeën. Toen Charlotte mij zo zag zei ze "nou, ik hoef helemaal niets te controleren, ik zie genoeg en je gaat vandaag gewoon bevallen! Dus ga maar lekker het bad in". Mijn man had het bad dit keer wat heter gevuld aangezien hij dacht dat het nog wel even zou duren! Maar nu niet dus haha. Deze bevallig was echt de kers op de taart, eindelijk de thuisbevalling die ik zo graag wilde! En dan in het bevalbad en ook nog eens in het bijzijn van onze 2 andere kindjes en mijn moeder! Ik ben heerlijk in mijn bevalbad gestapt en heb ik daar mijn weeën goed in kunnen opvangen. Intussen bleef mijn moeder met onze 2 kindjes gewoon nog steeds aan tafel zitten, ze zaten gewoon rustig wat te spelen, lekker een oranjetompouce te eten en naar de TV te kijken waar de Koning en zijn familie door Rotterdam liepen. Mijn kids kunnen normaal gesproken nooit zo lang stil zitten maar ze voelden blijkbaar aan dat ze nu rustig moesten blijven zitten. Op een gegeven moment dacht Charlotte dat het tijd was om te persen dus ging ik op mijn knieën zitten om te persen maar helaas was het toch nog iets te vroeg. Even uit bad gekomen om de ontsluiting te checken. Ik bleek op dat moment 7cm ontsluiting te hebben. Wel goed op weg maar helaas nog even te gaan. Daarna ben ik nog even snel naar de wc gegaan en toen toch maar weer zo snel mogelijk het bad ingestapt. Dit keer liggend op mijn zij waar het ruggetje van mijn zoontje vaak te voelen was, om het proces te versnellen naar persweeeën. Zo heb ik even gelegen en toen kwamen inderdaad de persweeën! Ik ben weer op mijn knieën gaan zitten, ik begon te persen en na een paar keer persen kwam zijn hoofdje! Toen moest ik even wachten op de volgende wee totdat ik weer kon verder persen. Daarna werd de rest van zijn lijfje geboren en kon ik hem zelf uit het water pakken. Wat een super mooi moment was dat! Niet heel lang daarna werd ook de placenta geboren en toen het helemaal uitgeklopt was kon mijn man de navelstreng doorknippen. In mijn hoofd had ik tijdens de weeën in gedachte dat mijn zoontje rond half 3 zou worden geboren. Hij is op 27-04-2023 om 14:27 uur geboren thuis in bad, onze zoon Mason Jake! Het meest bijzondere en mooie van mijn thuisbevalling was dat mijn moeder en onze 2 andere kindjes gewoon bij de bevalling hebben kunnen zijn! Ze keken naar me als ze dat wilde en als ze iets niet wilde zien dan keken ze gewoon niet. Mijn oudste zoon was helemaal door het dolle heen toen zijn broertje geboren was! Hij stond letterlijk te stuiteren. Mijn dochter moest eerst echt even wennen aan de nieuwe baby. Maar op de 2e dag, toen ze eenmaal 1 kusje had gegeven, was ze niet meer bij hem weg te slaan! Mijn oudste zoon was helemaal door het dolle heen toen zijn broertje geboren was! Hij stond letterlijk te stuiteren. Deze bevallig was echt de kers op de taart, eindelijk de thuisbevalling die ik zo graag wilde! En dan in het bevalbad en ook nog eens in het bijzijn van onze 2 andere kindjes en mijn moeder! Charlotte die mij zo goed begeleid heeft tijdens de bevalling ook! Echt het was zo bijzonder en zo mooi! Ik kijk er nog steeds zo op terug! Mocht je twijfelen of je jouw andere kindjes bij de bevalling wilt hebben? Het kan dus echt en het kan zo mooi en bijzonder zijn! Ze voelen aan dat er iets gebeurt waardoor ze zich hier op aanpassen! Dus ik zou zeggen "zeker doen"! Nu zijn wij precies een jaar een gezinnetje van 5 en het is Mason zijn allereerste verjaardag! Dat gaan we even goed vieren! Mason is een echt cadeautje om erbij te hebben, een heel vrolijk mannetje en we zijn allemaal heel gek op hem! Mijn 2 andere kindjes beginnen soms nog te vertellen over de bevalling, op een hele leuke manier, een beetje te grappen over mijn gezicht tijdens het persen, haha! Het was zo fijn om met mijn zwangerschappen bij het Geboortehuis te lopen! Charlotte vertelde me nog dat ze met het team van het Geboortehuis hadden afgesproken dat als mijn bevalling zou beginnen, ze mijn bloeddruk niet meer zouden meten omdat hij steeds zo mooi bleef. Ze geloofden dat ik mijn droom van een thuisbevalling in bad ook echt kon krijgen. Het team heeft mij zo goed begeleid! En dankjewel nog een keer Charlotte, voor je begeleiding tijdens mijn thuisbevalling. Je deed het zo fijn en we voelden ons er heel goed bij! Dat jij bij de eerste bevalling in het ziekenhuis was voor de geboorte van onze eerste zoon en nu ons helemaal kon begeleiden bij de thuisbevalling van ons 3e kindje (2e zoon) waren wij echt super blij mee! Het is gewoon echt een geweldig team dat 24/7 voor je klaar staat en je heel goed begeleid!

Wat zeggen onze clienten? Een plek waar anderen vertellen wie en hoe wij zijn. ​ Welkom bij Geboortehuis reviews. De plek waar onze cliënten vertellen wie en hoe wij zijn. Onze reviews Meer reviews... Door onze voorbereiding en de hulp van het Geboortehuis hebben wij de bevalling van onze dromen gehad. Nog altijd loop ik met een warm gevoel langs de praktijk, altijd kijk ik even naar binnen. Inmiddels zonder emotioneel te worden, haha. Als wij ooit een tweede kindje mogen krijgen verheug ik mij nu alweer om terug te komen bij deze fijne praktijk. Bron: Nina's story Wat zeggen onze cliënten? Als je bekend staat als een écht persoonlijke verloskundigenpraktijk, dan krijg je ook dezelfde persoonlijke benadering terug van cliënten. Lees hier de vele handgeschreven lieve berichtjes, kaartjes, briefjes die wij mogen ontvangen...

Waar staan wij voor en wat hebben wij jou te bieden? Ontdek hier of wij voor jou de juiste plek zijn en of jij je bij ons thuis gaat voelen... Voel je welkom! Waar staan wij voor en wat hebben wij jou te bieden? Ontdek hier of wij voor jou de juiste plek zijn en of jij je bij ons thuis gaat voelen... Voel je welkom! Onze visie Jij staat centraal! Wij staan voor persoonlijke zorg! Wij staan als team Geboortehuis voor persoonlijke zorg en gaan uit van het natuurlijke proces van zwangerschap en bevallen. Jouw lichaam weet heel goed wat het beste is en wij sluiten onze ondersteuning en begeleiding hier dan ook graag op aan. Jouw lichaam, wensen en beleving zijn ons uitgangspunt. We geven jou de informatie, denken met je mee. Hierbij vinden we het belangrijk dat jij de keuzes maakt en de regie in eigen hand hebt. We zoeken graag samen naar wat voor jou de juiste zorg is, ook als dit niet volgens de standaardprotocollen loopt. Tijdens het gehele proces van zwangerschap, bevallen en de periode daarna verdien je onze persoonlijke begeleiding. Wat wij verstaan onder persoonlijke begeleiding kun je hier lezen op onze persoonlijke begeleidingspagina. Meer over onze visie Wil je wat meer lezen over onze visie, wie wij zijn en hoe we werken? Blader dan gerust eens door ons Geboortehuis wintermagazine! Lees over de Kerst- en Sinterklaaskindjes, loop 48 uur mee met een dienst of lees over de coaching in onze praktijk. In de blogs komen verschillende thema's aan bod: van onze manier van werken binnen de Geboortehuisvisie tot aan weetjes over thuis- en badbevallingen en hoe we omgaan met zorgvragen buiten de richtlijnen. Tenslotte delen we graag de stories van onze cliënten met je. Onze cliënten kunnen je als geen ander vertellen hoe wij onze zorg inzetten en hoe zij dat hebben ervaren. Winter editie 2022 Nieuw! Winter editie 2023 Lees onze blogs Lees onze stories Toen een vriendin mij halverwege de zwangerschap vroeg: ‘Heb je voorkeur voor een verloskundige?’, kon ik oprecht geen naam noemen. 'Allemaal geweldig', zei ik, omdat ze allemaal dezelfde taal praten en echt liefde hebben voor hun vak. Daarnaast zijn het ook gewoon hele gezellige mensen. Bron: Florine's story