Informatie en tips over het geven van borstvoeding en kunstvoeding. Borst en kunstvoeding Wat past bij jou? terug naar kraambed Algemeen Voor veel vrouwen geldt dat ze al lang voor hun zwangerschap een gevoel hebben bij het voeden van hun baby. Voor de meerderheid is dit het geven van borstvoeding en voor een kleinere groep vrouwen is dit het geven van kunstvoeding. In de zwangerschap kom je vaak echt tot een keuze. Binnen onze praktijk zijn wij voorstanders van het geven van borstvoeding en we zullen ook ons best doen je hier zo goed mogelijk in te stimuleren en te begeleiden. We zullen hieronder de vele voordelen van borstvoeding benoemen. Echter, als jij na het lezen van al deze informatie besluit dat borstvoeding geven voor jou niet de beste keuze is, dan is de keuze voor kunstvoeding ook een goede keuze. Soms is er technisch een probleem waardoor borstvoeding niet mogelijk is (denk bijvoorbeeld aan een operatie aan de borst) en soms zijn er emotionele redenen om niet voor borstvoeding te kiezen (negatieve gevoelens of negatieve eerdere ervaringen). Wij zullen je altijd respecteren in jouw keuze! Borstvoeding Borstvoeding geven is het meest natuurlijke proces na de geboorte van je baby. Het biedt direct de juiste voedingstoffen voor je baby en een veilige geborgen plek. Dat betekent echter niet dat het altijd vanzelf gaat. Je moet het samen met je baby leren. Dat is niet altijd eenvoudig maar met de juiste voorbereiding en de juiste hulp in de eerste week/weken, leren jullie het samen vanzelf. Borstvoeding biedt vele voordelen. De borstvoeding is voorzien van de juiste voedingsstoffen in de juiste samenstelling en hoeveelheid en ook nog op de juiste temperatuur. Het is beter verteerbaar dan elke andere babyvoeding. Bovendien is het gratis! Direct na de geboorte zorgt het drinken aan de borst ervoor dat dezelfde hormonen (oxytocine) vrijkomen die weeën veroorzaken waardoor je baarmoeder goed samentrekt en het bloedverlies binnen de perken blijft. Dit hormoon helpt ook bij de natuurlijke hechting tussen jou en je baby. Elke baby heeft een natuurlijke behoefte aan lichaamscontact. Dit wordt met borstvoeding automatisch meerdere keren per dag gestimuleerd. Borstvoeding bevat vele antistoffen waardoor de baby beschermd wordt tegen ziektes en allergieën. Denk bij ziektes aan griep, longontsteking, oorontsteking, astma en eczeem maar ook ziektes als Crohn of diabetes. Bovendien helpt het de opbouw van het afweersysteem. Verder beschermt borstvoeding tegen het ontwikkelen van obesitas. Borstvoeding verkleint de kans op wiegendood. Het stimuleert een goede mondontwikkeling voor zowel de kaakspieren als de tanden en een betere spraakontwikkeling. Zowel de WHO (World Health Organization) als Unicef bevelen borstvoeding aan. De WHO adviseert om minimaal 6 maanden volledig borstvoeding te geven. Borstvoeding kun je ongelimiteerd geven, je geeft nooit teveel. Borstvoeding blijkt ook een beschermende werking te hebben voor jou als voedende moeder! Het beschermt tegen het ontwikkelen van borstkanker, baarmoederhalskanker en eierstokkanker. Wist je dat is aangetoond dat als je meer dan 24 maanden borstvoeding hebt gegeven in je leven, je 50% minder kans hebt op het krijgen van borstkanker? Zelfs voor meisjesbaby’s levert het krijgen van borstvoeding een lagere kans op borstkanker op latere leeftijd op. Prenataal kolven Als je voor het geven van borstvoeding kiest, is er de mogelijkheid om in de laatste weken van je zwangerschap te starten met kolven. We noemen dit prenataal kolven. Het voordeel hiervan is dat er vrijwel meteen na de bevalling moedermelk beschikbaar is voor de baby. Je kunt vanaf 37 weken zwangerschap beginnen met prenataal kolven. Je kan dit zelf doen met de hand en bij voorkeur als je borsten warm zijn, bijvoorbeeld na het douchen. Door je borsten te masseren en een kolvende beweging te maken komen er al kleine druppels met eerste moedermelk uit je borst. Als je deze opvangt met een lepeltje en daarna in een spuitje giet kan je deze eerste moedermelk invriezen. Op een later moment kun je deze eerste voeding dan geven aan je baby wat een voordeel kan geven in bepaalde situaties zoals na een keizersnee of als er bijvoeding gestart moet worden. Bij de meeste vrouwen kan dit afkolven vanaf 37 weken zwangerschap zonder problemen. Als verloskundigen kunnen we je informatie geven over de voordelen en de wijze waarop je zelf kunt afkolven. Lactatiekundige Als je borstvoeding niet zo goed gaat, kan de lactatiekundige ingeschakeld worden en, zo nodig, bij je thuis komen. Terwijl jij borstvoeding geeft, kijkt zij naar je houding en het drinkgedrag van de baby en geeft advies. Ook kan zij je adviseren over de verdeling van de voedingen in een etmaal en zo nodig over het afkolven van de moedermelk. Indien je zelf vragen hebt, dus ook in de periode na het kraambed, kan je gerust contact met ze opnemen. Zie onderstaande PDF om de namen en adressen te lezen van de lactatiekundigen waar wij veel mee samenwerken. Moedermelkbank Wat veel mensen niet weten is dat er tegenwoordig een Nederlandse Moedermelkbank bestaat. Hier kun je een overschot aan moedermelk doneren. Deze gedoneerde melk wordt gebruikt om prematuur geboren kindjes te voeden als er geen moedermelk van de eigen moeder beschikbaar is. Vooral voor de prematuren is borstvoeding erg belangrijk! Maar er bestaat ook een Moedermelk Netwerk waar je kunt doneren of donormelk kunt ontvangen. Kunstvoeding Kunstvoeding is het alternatief als borstvoeding geven niet gaat of je geen borstvoeding wilt geven. De kwaliteit van de Nederlandse kunstvoeding is goed en alle aangeboden merken zijn onder strenge eisen geproduceerd. Dus zowel de A merken als Hero, Nutricia en Nestlé als de eigen merken van bijvoorbeeld Albert Heijn, Kruidvat of Etos zijn goede babyvoedingen. Verschil zit vooral in je portemonnee. Als je gekozen hebt voor kunstvoeding, is het verstandig al iets in huis te halen en te zorgen dat je dit bij je hebt op de plek van de bevalling. Als je flesvoeding wilt geven en je bevalt in het ziekenhuis heeft het ziekenhuis kunstvoeding (Nutrilon). Mocht je een specifieke kunstvoeding willen geven dan kan je die het beste zelf meebrengen. Zeker als je kiest voor een hypoallergene voeding als er bijvoorbeeld veel allergieën voorkomen in je familie. De voordelen van kunstvoeding zijn o.a. dat het goed meetbaar is. Je ziet precies hoeveel je baby drinkt. Ook kunnen de voedingen makkelijker door een ander gegeven worden. Het is wel verstandig dit zeker in het begin niet door teveel verschillende mensen te laten doen. Geef de baby de mogelijkheid zich goed aan jou en je partner te hechten. Juist bij baby’s die geen borstvoeding krijgen kan het prettig zijn de baby af en toe tegen je blote huid te leggen (huid op huid contact) om de hechting te stimuleren. Ook is het slim de je baby in afwisselende houdingen de fles te geven. Bij borstvoeding gaat dit automatisch. Wij vinden het belangrijk dat je een weloverwogen keuze maakt waar jij en je partner achter staan. Wij zullen je daarin steunen. Handige linkjes Borstvoeding Prenataal kolven Moedermelkbank Samenwerking lactatiekundigen Overzicht van samenwerkingen van Lactatiekundigen met het Geboortehuis 3 MB Openen Ondersteunend materiaal

De prikpil is een betrouwbare vorm van anticonceptie waarbij je 1 keer in de 12 weken een injectie krijgt om de eisprong tegen te gaan. Prikpil terug naar anticonceptie Algemeen Bij deze vorm van anticonceptie krijg je 1x per 3 maanden (12 weken) een injectie met hormoon (Progestageen) om de eisprong tegen te gaan. Het heeft een hoge betrouwbaarheid (99,5%). De voordelen van de prikpil zijn o.a. dat de betrouwbaarheid goed blijft bij ziekte (koorts) of overgeven. Je hoeft er maar 1 keer per 3 maanden aan te denken. Ook ervaren veel vrouwen minder bloedverlies bij hun menstruaties of kan de menstruatie verdwijnen. De nadelen van de prikpil zijn o.a. dat je je steeds elke 12 weken moet laten injecteren, vergeten betekent onvoldoende bescherming! Het kan bijwerkingen geven als hoofdpijn, tussentijds bloedverlies, onrustige huid, gewichtstoename, sombere gevoelens. Het beschermt niet tegen SOA’s! Het duurt ook lang voordat je (weer) zwanger kan worden na het gebruik van de prikpil, wel 6-12 maanden. De kosten zijn ongeveer €15-20,00 per injectie. Boven de 21 jaar worden deze kosten niet vergoed. Tussen de 18 en 21 jaar gaan deze kosten van je eigen risico af. Onder de 18 jaar worden de kosten wel vergoed. De prikpil kan gezet worden door je huisarts. Handige linkjes Anticonceptie Keuzehulp anticonceptie

Informatie over alle controles en contactmomenten tijdens de zwangerschap bij het Geboortehuis Controle Schema Informatie over de controles tijdens je zwangerschap terug naar zwangerschap Algemeen In principe hanteren we het volgende schema als leidraad. Uiteraard stemmen we in onderling overleg af als er meer of andere momenten fijn zijn. Intakegesprek en eerste vroege echo bij 8 weken Een controle met termijnecho en eventueel counselingsgesprek rond de 11 weken. Vanaf de 11e week controle om de 4 weken Vanaf de 14e week de mogelijkheid om te kiezen voor geslachtsbepalende echo Vanaf de 24e week controle om de 3 weken Vanaf de 32e week controle om de 2 weken Vanaf de 35e week echo ligging Vanaf 36/37e week zien we je iedere week voor controle Vanaf 40 weken controle momenten in overleg (thuis of in de praktijk) Bij iedere zwangere wordt er bloed afgenomen, dit wordt gedaan bij of na je tweede controle. Je bloed wordt onderzocht op de bloedgroep, Rhesus factor (D en c), irregulaire antistoffen, lues (=syfilis: een geslachtsziekte), hepatitis B (=leverziekte), HIV, Hb (=ijzergehalte), soms glucose (=suiker) en vitamine D. Meer informatie over dit bloedonderzoek bij zwangeren kun je lezen op de website van het RIVM onder zwangerschapsscreeningen . Tevens geven wij je de folder ‘Zwanger’ mee waarin het bloedonderzoek nog extra wordt toegelicht. De bloedafname kan plaatsvinden bij ons op de praktijk. Wanneer je kiest voor de NIPT dan wordt de bloedafname in een laboratorium gedaan waar deze verwerkt kan worden (Tergooi/Saltro Maarssenbroek/Antonius). Elke vervolgcontrole wordt je bloeddruk gemeten en voelt de verloskundige aan je buik. Zo kan ze bepalen of je kind voldoende groeit en hoe de baby ligt. De laatste maand van de zwangerschap zal zij ook vaststellen of het hoofdje van je baby is ingedaald. Bij elk bezoek wordt er geluisterd naar de harttonen van je baby en is er ruimte voor het stellen van vragen. De assistente maakt een nieuwe afspraak met je. Een vervolgcontrole duurt zo’n 15 minuten. Iedere zwangere krijgt standaard vijf echo's aangeboden in de zwangerschap, afhankelijk van jouw persoonlijke situatie krijg je eventueel extra echo's. De echo's die standaard kunnen plaatsvinden zijn: Een vroege echo bij het intake gesprek Een termijnecho rond de 10 weken De 13 weken screeningsecho, deze echo wordt verricht in een gespecialiseerd echo centrum De 20 weken screeningsecho, deze echo wordt verricht in een gespecialiseerd echo centrum Een liggingsecho rond de 35-36 weken Aan deze echo's zijn geen kosten verbonden. Mocht je het leuk vinden om meer en andere aanvullende echo's te hebben, kijk dan op onze echopagina voor meer informatie. Handige linkjes Zwangerschaps screening RIVM Laboratorium Tergooi Laboratorium Saltro Maarssenbroek Laboratorium Antonius ziekenhuis Ondersteunend materiaal Brochure Zwanger Informatie en adviezen voor de zwangerschap 3.5 MB Openen Pregnant! National Brochure containing information and advice from midwives 0.3 MB Openen

Persoonlijk bevallingsverhaal van Stephanie: De geboorte van Sepp... Het is eerste kerstdag 2021 en 10 dagen na de uitgerekende datum. Ik ben in verwachting van ons tweede kindje en mijn geduld wordt op de proef gesteld. Na twee strippogingen en een bezoekje aan een acupuncturist laat ik een paar tranen... Ik hoop zó op een positieve bevalervaring nadat ik mijn eerste bevalling vies tegen vond vallen. Stephanie's Story De geboorte van Sepp... I k was destijds goed voorbereid. Ik wist dat ik me over moest geven aan de situatie en ving de weeën met een positieve mindset op. Maar wat ik ook deed, de ontsluiting vorderde amper. Het opmeten van de ontsluitingscentimeters demotiveerde enorm. Na 22 uur weeën opvangen, een morfinepompje en 1,5 uur persen zonder persweeën was daar eindelijk onze dochter. Ze was prachtig maar ik was boos, gesloopt en het vertrouwen in mijn lichaam verloren. Nu zit ik naast de kerstboom als de weeën aan het einde van de middag op gang komen. Gelukkig, het gaat beginnen! Als we ’s avonds contact opnemen met het Geboortehuis krijgen we bezoek van Desiree. Ze observeert en vraagt of we nog steeds de wens hebben om in het ziekenhuis te bevallen. Verbaasd vraag ik of ze de ontsluiting niet hoeft op te meten voordat we kunnen vertrekken. Ze vertelt ons dat ze er vertrouwen in heeft dat er voldoende voortgang is. En dat geeft ons weer vertrouwen. In het Tergooi staat een warm bad klaar. De weeën worden nu krachtig en als ik Desiree hoopvol aankijk is ze eerlijk en duidelijk; de weeën zijn nog niet effectief genoeg dus ik moet realistisch zijn en voorlopig door. Even lijkt de moed me in de schoenen te zakken; toch niet weer een eindeloze bevalling….? Dan wisselt Desiree haar dienst met Lubien. Lubien heeft haar eigen gezin achtergelaten bij het kerstdiner om ons nieuwe gezinslid op de wereld te zetten. Ze komt naast het bad zitten, praat rustig op ons in en na een paar minuten merk ik dat de baby zakt. Subtiel vraagt Lubien of ik van houding wil wisselen en op het bed voel ik ontsluitingsweeën overgaan in persweeën. Ook nu blijkt het opmeten van ontsluiting niet nodig. Ik kan het niet geloven als onze zoon Sepp nog op eerste kerstdag ter wereld komt. Ook nu blijkt het opmeten van ontsluiting niet nodig. Ik kan het niet geloven als onze zoon Sepp nog op Eerste Kerstdag ter wereld komt... Lieve Sepp, bedankt dat ik met jou in de herkansing mocht. Je bent precies als je geboorte: liefdevol, evenwichtig en sterk. Lieve verloskundigen van het Geboortehuis, bedankt voor jullie vakkundige begeleiding en vertrouwen in ons.

Centering Pregnancy vanuit het oog van een papa-to-be Centering Pregnancy vanuit het oog van een papa-to-be... Shiva's Story Zwanger zijn is teamwork... A ls man sta je tijdens een zwangerschap vaak in de schaduw van het grote wonder dat zich in de buik van je partner afspeelt. Je bent tijdens deze 9 maanden van alles zoals chauffeur, massagetherapeut en de emotionele klankbordhouder, maar écht begrijpen wat er gebeurt? Dat is een ander verhaal. Gelukkig was daar Centering Pregnancy bij verloskundigenpraktijk Geboortehuis - een ervaring die mij niet alleen inzichten gaf, maar ook een groep lotgenoten en hooplachbuien. De eerste keer: ongemakkelijk of meteen gezellig? De eerste sessie voelde een beetje als een blind date. Een kring van (enigszins gespannen) aanstaande ouders, elk met hun eigen verhalen en vragen. Ik scande de groep: andere vaders-to-be die, net als ik, waarschijnlijk nog nooit hadden nagedacht over dingen als bekkenbodemoefeningen of perstechnieken. We gaven elkaar een knikje dat universeel vertaald kon worden als: We zitten hier samen in, vriend. Af en toe kwam er een ongemakkelijk lachje van ergens uit de groep. Ik was er in ieder geval als de kippen bij als er een kans was voor lol. Echt ongemakkelijk is het nooit geworden want we kwamen als snel in een modus van een veilige omgeving waar we allemaal ons verhaal konden delen en elkaar konden inspireren en informeren. Onze begeleidster in de groep Lubien wist meteen de toon te zetten: laagdrempelig, informatief, maar vooral heel gezellig. Ze heeft een gave om alles – van hormoonschommelingen tot het persen tijdens de bevalling – zo uit te leggen dat zelfs wij, de partners, het snapten. En dat met een flinke dosis humor. Ik had thuis wat boeken liggen waar ik de informatie bij elkaar kon sprokkelen maar zo’n onderonsje maakt de theorie wat levendiger. Ik heb geleerd dat er na de overgangsfase een uitdrijvingsfase bestaat. Mijn enige associatie met het woord ‘uitdrijving’ is een horrorfilm uit de jaren ‘70 van William Friedkin die ik niet kon verenigen met dit mooie gebeuren. Al snel werd duidelijk tijdens een interactief spelletje dat dit de persfase is. Zo leer je wat! Leren van elkaar (en veel lachen) Elke sessie had een thema: voeding, bevallen, de instrumenten van een verloskundige, verdoving, maar ook hoe wij als partners een steentje konden bijdragen. De mooiste momenten? Wanneer we elkaars verhalen hoorden. Sommige vaders waren al ervaren, anderen (zoals ik) liepen nog steeds te stoeien met het idee dat er écht een baby kwam. Het kwam ook steeds dichterbij. Door middel van deze bijeenkomsten had ik het gevoel dat we als groep goed en gezamenlijk elk mijlpaaltje konden delen. We gaven elkaar een knikje dat universeel vertaald kon worden als: We zitten hier samen in, vriend. Er waren hilarische misverstanden zoals toen er een kiwi in mijn handen werd gedrukt en deze moest koppelen aan de zwangerschap. “Heeft dit te maken met babyhaar omdat deze kiwi op een baby met weinig babyhaar lijkt?”. Het bleek te liggen in de sferen van vitamines en tekorten bij de zwangere, sorry mama van Axel. En, ook explorerende vragen zoals “Wat is de visie van de praktijk ten aanzien van het toedienen van lachgas aan de partner?". Maar vooral veel herkenning, goed contact en echt de ervaringen met elkaar delen op een manier hoe een ieder dat zelf wilt. Gelukkig geen ‘hoe-niet-terug-te-knijpen-wanneer-de-zwangere-in-je-hand-knijpt-tijdens-de-bevalling’-avond Eén van de grootste verrassingen van Centering Pregnancy was toch echt de gezellige klik die ontstond onder elkaar. We begonnen met wat onwennige grapjes en uiteindelijk is er een groepsapp waarin bevallingsupdates en slapeloze nachten gedeeld werden. Dit was er vooral van en voor de zwangere maar geheid dat mijn onhandige uitspraken gedeeld werden. Het idee van een zwangerschapscursus met yogamatten, ademhalingstechnieken en ‘hoe-niet-terug-te-knijpen-wanneer-je-partner-in-je hand-knijpt-tijdens-de-bevalling’-avond zijn me bespaard. Ik zou er aan meedoen als dit onderdeel was van het programma maar al snel werd duidelijk dat dit een open, informele en bijzondere optelsom van momenten is geweest. Sommigen van ons dachten vooraf dat deze sessies vooral “voor de moeders” waren, maar we kwamen erachter dat onze rol minstens zo belangrijk was. Lubien wist perfect hoe ze ons erbij moest betrekken. Niet door ons simpelweg taken toe te schuiven, maar door ons echt bewust te maken van hoe wij het verschil kunnen maken – en dat zonder de betweter uit te hangen. Dus aan alle toekomstige vaders: als je ooit twijfelt over Centering Pregnancy – DOEN! Je leert, je lacht, en je ontdekt... Een ervaring om nooit te vergeten Toen de sessies voorbij waren, keken we elkaar aan van, het komt goed jongen. Geniet ervan! Het mooie van deze sessies is ook de bewuste samenstelling van zwangerschappen die dicht bij elkaar liggen. Op die manier zijn de ervaringen meer waardevol. We vertrokken met meer kennis, meer zelfvertrouwen en goede contacten. Oh, en voor mij dat ik mijn liefde voor films moet ontkoppelen en de uitdrijving als persen moest zien. Dus aan alle toekomstige vaders: als je ooit twijfelt over Centering Pregnancy – doen! Je leert, je lacht, en je ontdekt dat je niet alleen staat in deze achtbaan van hormonen, verwachtingen en (ja, ook) liefde. En dan heb ik het niet eens over de zwangere. En als je geluk hebt, krijg je een begeleidster zoals Lubien, die je niet alleen voorbereidt op de bevalling, maar je er ook nog van laat genieten. 2 extra tips voor de papa to be om verder betrokken en geïnformeerd te zijn naast de CP-avonden: Leuke literatuur: 'Túúrlijk schatje ' van Jasper Rombout en 'Babymanagement' voor mannen' van H.J. Hanssen. Apps voor de Paps: Zwangerschap+, ZwangerHap, Oei ik Groei, Túúrlijk schatje, Kinder (mocht je babynamen willen swipen). Shiva - trotse papa van Axel.

Helaas kan een zwangerschap ook misgaan (miskraam) of zijn er redenen om de zwangerschap te beëindigen. In deze periode van verdriet en gemis willen wij jullie steunen en begeleiding bieden. Soms loopt het anders dan gewenst of verwacht....ook in deze periode willen we jou steunen en begeleiden! Lees hieronder meer informatie en voel je gesteund door de verhalen van anderen. Begeleiding bij verlies Begeleiding bij verlies Voel je gesteund! Helaas kan een zwangerschap ook misgaan (miskraam) of zijn er redenen voor ouders om de zwangerschap te beëindigen. Soms is er verlies van een kindje tijdens de zwangerschap, rondom de bevalling of net na de bevalling. Dit is een periode van (groot) verdriet en gemis waarbij we jouw en jullie willen steunen en begeleiden. Afhankelijk van jullie situatie zullen we informatie delen die voor jullie van toepassing is en samen door deze periode gaan. We hebben regelmatig contact en bieden steun voor zolang jullie daar behoeften aan hebben. Op deze pagina vind je informatie omtrent een miskraam en kan je ervaringen van anderen lezen. Tevens laten we zien wat slecht nieuws voor ons als verloskundige kan betekenen en geven we je informatie over rouwverwerking. We beseffen dat het verlies van een kindje een gevoelig en kwetsbaar onderwerp in. Neem gerust contact met ons op! Bron: Wendy's story In dat stukje voelde ik me zo eenzaam, ik was moeder geworden, maar voelde me daarin niet erkend. Dankbaar ben ik deze fantastische dames van het Geboortehuis voor deze erkenning, tijd en aandacht. Dit was meer waard dan ze zich waarschijnlijk zullen beseffen Informatie miskraam Interview Desiree Interview Simone Laura's Story Anna's Story Rowena's Story Wendy's Story

Een koperspiraal (T-Safe) is een betrouwbare vorm van anticonceptie Koperspiraal terug naar anticonceptie Algemeen Dit is een zeer betrouwbare (99-99,9%) en al lang gebruike vorm van anticonceptie. Er zijn verschillende soorten en merken op de markt. Wij gebruiken in de praktijk over het algemeen de T-safe. Een koperspiraal kan door een verloskundige, huisarts of gynaecoloog in de baarmoeder geplaatst worden. De T-safe kan 10 jaar in de baarmoeder blijven zitten maar kan ook eerder verwijderd worden als dit gewenst is. Het koperspiraal werkt “lokaal” in de baarmoeder. De koperionen maken de zaadcellen inactief waardoor er geen bevruchting zal plaatsvinden. Mocht dit onverhoopt toch gebeuren dan zal de aanwezigheid van het spiraal in de baarmoeder ervoor zorgen dat er geen plek is voor het eitje om in te nestelen. De voordelen van een koperspiraal zijn o.a. dat je er na de plaatsing geen omkijken meer naar hebt. Ook blijft het spiraal betrouwbaar bij ziekte (koorts) en overgeven. Verder heb je geen hormonen in je lijf en blijft je menstruatiecyclus gewoon door gaan. Je kan het koperspiraal ook gebruiken tijdens de borstvoeding. Wist je dat het koperspiraal ook als noodanticonceptie gebruikt kan worden? Als je deze binnen 5 dagen na onbeschermde seks laat plaatsen, werkt dit als een "morning-after" methode. Ook dit kunnen wij voor je doen of je kan terecht bij je huisarts. De nadelen van een koperspiraal zijn o.a. dat het plaatsen wat ongemakkelijk/vervelend kan zijn en dat je menstruaties wat heftiger kunnen verlopen. Vrouwen ervaren ongeveer 10% meer aan bloedverlies en krampen als ze menstrueren met een koperspiraal. Soms kun je tussentijds bloedverlies ervaren of meer afscheiding. Het koperspiraal beschermt niet tegen SOA’s! De kosten van een koperspiraal zijn ongeveer €80,00, deze worden boven de 21 jaar niet vergoed. Ben je onder de 18 dan worden deze kosten wel vergoed. Ben je tussen de 18 en 21 jaar, dan gaan de kosten eerst af van je eigen risico. De kosten voor de plaatsing worden bij de verloskundige en huisarts volledig vergoed. Je kan een adviesgesprek en recept aanvragen via ons of je huisarts. Heb je en spiraal en wil je deze laten verwijderen? Dan kun je ook bij ons terecht! Handige linkjes Spiraal plaatsen Anticonceptie Keuzehulp anticonceptie Ondersteunend materiaal T safe Informatie en adviezen over de T safe koperspiraal 1.4 MB Openen

Persoonlijk bevallingsverhaal van Laura: De geboorte van Noortje... Pats.. daar klapte mijn vliezen, een gevoel van blijdschap ging door me heen. ‘s Middags was ik in het ziekenhuis geweest voor een ctg-scan en een echo, alles was goed. Inmiddels was ik 41+3 en was ik wel klaar voor de bevalling maar de kleine meid dacht daar blijkbaar anders over. Laura's Story De geboorte van Noortje... A lthans tot die avond toen om 19 uur ik een stroompje voelde terwijl ik op de bank tv lag te kijken. Mijn man pakte snel handdoeken en wonder boven wonder is niets vies geworden. (Dat je je daar nog druk over kan maken op zo’n moment haha) Tot die avond had ik al drie keer voor weeën gehad, regelmatige serieuze weeën, maar ze stopte steeds als ik ging liggen. Mentaal vond ik dat heel zwaar. Elke keer de knop omzetten van ‘Yes, de kleine meid gaat komen, het gaat eindelijk beginnen’ naar ‘weer geen baby en wie weet wel een inleiding in het ziekenhuis.’ (Die ik echt niet wilde.) Dus ik was zo opgelucht toen mijn vliezen braken. Het eerste wat ik dacht was: ‘ik heb binnen 24uur mijn baby in mijn armen’ en als het sneller gaat dan mijn eerste bevalling dan is het nog véél eerder. Ik ben snel onder de douche gestapt en zag al snel dat het ‘foute boel’ was; meconium, de kleine had in het vruchtwater gepoept. Daar ging mijn plan om thuis in bad te bevallen en zag mezelf al op een ziekenhuisbed aan de banden liggen. Nee nee nee dit ging me niet gebeuren.. Van mijn eerste bevalling wist ik dat ik door het warme water van het bad de weeën veel beter op kon vangen. Ik wil niet naar het ziekenhuis en al helemaal niet bevallen op bed met een wildvreemde aan mijn zij... Barbara W., de verloskundige, kwam langs om even te kijken hoe het met me ging. De weeën waren al snel intenser geworden maar ik kon er nog een beetje doorheen praten. Lubien zou de dienst bijna van haar overnemen en zat nog in een online Centering Pregnancy meeting dus de vraag was of ik het tot die tijd nog vol kon houden. Ik stond onder de warme douche en de weeën waren nog goed op te vangen dus prima. En anders konden we bellen en zou ze er met 5 minuten zijn, dat gaf een geruststellend gevoel. Drie kwartier later verscheen Lubien achter de douchewand met stagiaire Kayleigh. Ik moest een beetje lachen want precies twee weken geleden stonden ze hier ook tijdens mijn eerste serieuze weeën (waarvan ik toen natuurlijk nog niet wist dat het voorweeën waren). Door de meconium moest Lubien mijn zorg overdragen aan het ziekenhuis maar ze wist dat ik dat echt niet wilde. Dus samen zochten we naar een veilige (!) tussenoplossing. Lubien belde de verloskundige in het ziekenhuis en besprak twee opties: 1. We komen naar het ziekenhuis maar we gebruiken de kamer dus de zorg blijft bij mij 2. We blijven thuis, maar met meconium willen we dat natuurlijk liever niet. Ik hoorde dit natuurlijk pas achteraf en vond dit best een brutale zet maar O wat ben ik haar dankbaar dat ze het zo heeft aangepakt! Zo fijn dat Lubien mijn wensen voorop zette en deze oplossing aanbood. Zo was de extra zorg, mocht die nodig zijn, dichtbij maar kon ik wel bevallen zoals ik had gehoopt; helaas niet thuis maar wel in bad. Zo fijn! Lubien kwam met goed nieuws de badkamer in: het bevalbad in Tergooi was nog beschikbaar, wat een opluchting! En Lubien kreeg toestemming van de verloskundige van het ziekenhuis (en dus buiten het standaard protocol om) om de verloskamer te gebruiken en dus de zorg niet over te dragen. Wat was ik daar dankbaar voor! Zo fijn dat Lubien mijn wensen voorop zette en deze oplossing aanbood. Zo was de extra zorg, mocht die nodig zijn, dichtbij maar kon ik wel bevallen zoals ik had gehoopt; helaas niet thuis maar wel in bad. Zo fijn! Mijn moeder was inmiddels aangekomen bij ons thuis om voor onze oudste dochter te zorgen. We zijn direct de auto in gestapt. Oe die weeën opvangen in de auto was echt geen pretje, gelukkig wonen we op maar 5min afstand van het ziekenhuis. In een rolstoel naar de verloskamer (toch een beetje ongemakkelijk met gebroken vliezen haha), direct het bad gevuld en om 21 uur kon ik erin. O wat voelt dat warme water fijn! Elke nieuwe wee was weer zoveel sterker, pff hard werken zeg. Op de buikweeën had ik een beetje invloed, dat gaf me wel een goed gevoel. En bij de rugweeën hielp een beetje duwen en masseren. De weeën voelden zo anders dan tijdens mijn eerste bevalling. Vreemd hoe je lichaam zo anders kan reageren. Ineens voelde ik me licht misselijk. ‘Yes’, ging er door mijn hoofd, ‘dan ben ik al een heel eind gevorderd!’. Vol ongeloof vroeg ik Lubien of dat al mogelijk was. Ik lag voor mijn gevoel nèt in bad. Maar ze bevestigde dat het heel snel ging en dat ik het goed deed. Zo fijn die lieve mensen aan de rand van het bad. Ik heb me zo gesteund en gedragen gevoeld tijdens mijn zwangerschap en bevalling. Niets was te gek en ik was altijd welkom met alles. Mijn lieve man bleef me knuffelen en aaien over mijn schouder. Ik voelde me zo gesteund. ‘Ik voel al persdrang, kan dat wel?!’ Lubien: ‘Zucht weg wat je weg kan zuchten en pers zachtjes mee als dat niet meer lukt’. Wat een kracht kwam er vanuit mijn binnenste. En een gevoel van herkenning kwam terug, oja zo voelde dat. Een paar minuten later kon ik de persdrang niet meer wegpuffen. Ze moet eruit schreeuwde alles van binnen! Ik perste mee en na een paar keer verscheen het hoofdje. Nee nee nee, ik voelde haar weer terug mijn buik in verdwijnen. Zo gemeen! Maar met de volgende wee werd het hoofdje geboren en de wee daarna was ze er al. Wow wat ging dat snel! Wat een opluchting, zo’n intens gevoel. De navelstreng zat om haar nekje maar ze lag nog onderwater dus geen paniek. Kayleigh draaide haar rond om het van haar nekje te bevrijden. Samen tilden we haar uit het water, wat is ze mooi! Zo puur en klein! Onze kleine Noortje, wat ben jij welkom! Het duurde even voordat ze ging huilen, Lubien stelde me gerust en vertelde dat dat veel vaker gebeurd met kinderen die de zachte landing van een badbevalling ervaren. Yes, ze huilde en keek ons aan maar werd al snel weer rustig. Dit lieve kleine meisjes mocht ik 9 maanden bij me dragen en nu gaan we je echt leren kennen. Wat zie ik daar naar uit! Lieve Lubien, Kayleigh en alle andere lieve dames van het geboortehuis, dank jullie wel voor alle goede zorgen en jullie liefde! Ik heb me zo gesteund en gedragen gevoeld tijdens mijn zwangerschap en bevalling. Niets was te gek en ik was altijd welkom met alles. Dank jullie wel en ik hoop dat jullie nog heel veel andere mama’s dit gevoel mogen geven!

Bij een bevalling speelt het ervaren en beleven van pijn een grote rol. We zullen je tijdens het bevalproces hierin steunen en begeleiden en samen ontdekken wat voor jou de beste manier is om deze pijn goed op te kunnen vangen. Pijnbestrijding Wat zijn de mogelijkheden? terug naar bevalling Algemeen De geboorte van je baby is een belangrijke gebeurtenis, maar voelt vaak ook spannend. Bij een bevalling speelt het ervaren en beleven van pijn een grote rol. We zullen je tijdens het bevalproces hierin steunen en begeleiden en samen ontdekken wat voor jou de beste manier is om deze pijn goed op te kunnen vangen. Je lichaam reageert meteen op bevallingspijn door zelf pijnstillers (endorfines) aan te maken zodat je minder pijn voelt. Angst of spanning belemmert de aanmaak van deze endorfines. Je bevalt daarom het beste op de plek waar je je veilig voelt. Daarbij is het belangrijk dat je je zo ontspannen en comfortabel mogelijk voelt. Wat kan je zelf doen? Omstandigheden die hierbij een positieve invloed hebben zijn onder andere - Verschillende en comfortabele houdingen - Warmte zoals een bad of warme douche - Veilige en vertrouwde omgeving (sfeer/ licht/ muziek) - Ademhaling - Massage - Steun en coaching van je partner (en/of andere vertrouwde mensen) en van ons als verloskundigen - Afleiding zoeken - Gebruik maken van TENS apparaat (dit is een apparaatje waarbij via elektrodes, draadjes die op je rug zijn geplakt, stroomstootjes je lichaam binnen gaan. Je bedient dit apparaatje zelf, wat gevoel van controle geeft). Welke pijnbestrijding kan je kiezen? Mocht je tijdens het bevalproces behoefte hebben aan pijnbestrijding gaan we dit met je bespreken en voor je regelen. Onderstaande pijnbestrijding met medicatie wordt in de ziekenhuizen in onze regio aangeboden: - een ruggenprik (epidurale analgesie) - een infuus met remifentanil Deze vormen van pijnbestrijding hebben voor -en nadelen. Het is goed om je hier tijdens de zwangerschap al in te verdiepen en de afweging te maken of de voordelen van de pijnbestrijding opwegen tegen de mogelijke risico’s en nadelen. Je kan hiervoor met vragen en/of behoefte aan informatie altijd bij ons terecht. We verwijzen hiervoor tevens naar de links en folders op deze pagina. Handige linkjes Lichaamseigen pijnbestrijding Pijnbestrijding zonder medicatie Pijnbestrijding met medicatie Pijnbestrijding Hoe ga je om met pijn tijdens jouw bevalling 9 MB Openen Pijnbestrijding (EN) How to deal with pain (English version) 0.5 MB Openen Pijnbestrijding (AR) How to deal with pain (Arabic version) 0.5 MB Openen Ondersteunend materiaal

Wanneer bel je jouw verloskundige bij de bevalling? Beladvies 24 uur / 7 dagen per week terug naar bevalling Wanneer moet je de verloskundige bellen Ten alle tijden geldt dat je ons belt als je zorgen hebt!! Voor je 37ste zwangerschapsweek: Als je vocht/vruchtwaterverlies, bloedverlies of weeën hebt. Na je 37ste zwangerschapsweek: Als je regelmatige weeën gedurende 1,5 uur om de 3-5 minuten hebt die zo’n 60 seconden aanhouden. Als je vruchtwater verliest. We maken onderscheid tussen helder vruchtwater (kleurloos, meestal wat troebel door vlokjes huidsmeer) en meconium houdend vruchtwater (groen van kleur, zeker op een witte ondergrond duidelijk te zien). Als er sprake is van helder vruchtwater dan hoef je ’s nachts niet gelijk te bellen, dat kan ook in de ochtend. Als het vruchtwater groen van kleur is, bel je altijd direct, ook ’s nachts. Tenslotte als de baby niet goed zit ingedaald en je vliezen breken, dan bel je ook en ga je liggen. Het is handig als je wat vruchtwater kunt opvangen zodat de verloskundige er naar kan kijken (of bewaar de kleding waar het in zit) Als je plotseling veel bloed verliest (zoals tijdens een menstruatie). Als je persoonlijke instructies van ons hebt ontvangen. Als je ongerust bent, het even niet meer weet of bij twijfel. Voor spoedgevallen en bevallingen kun je bellen met: 035 - 691 54 58, optie 1 Je krijgt dan de dienstdoende verloskundige aan de telefoon. Handige linkjes Neem contact op Geboortehuis belinstructies Wanneer bel je met de verloskundige? 9 MB Openen Call instructions (ENG) When do you call the midwife? 9 MB Openen Ondersteunend materiaal

Een interview met onze Geboortehuis coach Simone over rouwverwerking na een miskraam Interview Simone Rouwverwerking na een miskraam terug naar verlies Het verliezen van een kindje vroeg in de zwangerschap kan een hele heftige gebeurtenis zijn die grote invloed op je heeft. Toch wordt er vaak niet of nauwelijks over gesproken. Soms mag het verdriet er even zijn, maar merk je dat je omgeving al snel probeert de gevoelens die je hebt kleiner te maken of te rationaliseren. Meestal goedbedoelde opmerkingen, zoals ‘het is maar beter zo, er was vast iets mis met het kindje’, hoe goed bedoeld ook, bieden vaak helemaal geen troost. Het is juist door dit soort opmerkingen niet makkelijk om te delen wat er is gebeurd en hoe je je werkelijk voelt terwijl een miskraam zo’n ontzettende impact op je kan hebben. Alle hoop, verwachtingen en toekomstdromen, worden in één keer weggevaagd. En natuurlijk weet je ook wel dat er misschien nog meer kansen komen, maar dat wat je nu voelt is zo groot. Dat komt omdat ons rationele brein misschien wel weet dat het biologisch gezien misschien een vruchtje was dat in aanleg niet goed was, maar ons emotionele brein verliest niet een vruchtje, maar een kindje, dat in onze gedachten al helemaal af was, waar jullie misschien al een naam voor hadden bedacht en waar je al lang over fantaseerde. Ons emotionele brein is veel sneller en krachtiger dan ons rationele brein. Het laat zich door die paar goed bedoelde opmerkingen niet geruststellen. De emoties die je voelt, zijn er en verdwijnen vaak niet zomaar. Wat heb je dan wel nodig? Belangrijk is dat al je gevoelens er mogen zijn: verdriet, gemis, schuldgevoel, ongeloof, boosheid, een gevoel van leegte of misschien juist berusting. Als we gevoelens ruimte geven om echt gevoeld te worden kan ons brein ze daarna makkelijker loslaten. Maak tijd en ruimte voor je verdriet, praat erover met je partner, een vriendin, je moeder of zus. Je kunt natuurlijk ook terecht bij onze verloskundigen. Het kan ook fijn zijn om een afscheidsritueel of een symbolisch plekje te maken met bijvoorbeeld een kaarsje om letterlijk ruimte te maken voor dit kindje en het verdriet dat daarbij hoort. Weet dat het heel normaal is dat je merkt dat je je niet goed kunt concentreren, dingen makkelijk vergeet en erg moe bent. Alle emoties die horen bij zo’n gebeurtenis vergen veel van ons. Wanneer is het goed om hier hulp bij te zoeken? Het is normaal dat je heftige gevoelens hebt bij een miskraam. Als je er veel last van hebt en ook merkt dat die gevoelens eigenlijk niet minder worden of na langere tijd nog steeds in alle heftigheid opspelen kan het heel waardevol zijn om hier hulp bij te zoeken. Het kan moeilijk zijn om door de miskraam ineens echt te voelen dat het leven niet zo maakbaar is en we minder controle hebben dan we zouden willen. Dat kan gevoelens van angst geven. We willen zo graag voorkomen dat dit nog eens gebeurt dat ons brein kan gaan piekeren; je vraagt je af of je misschien iets had kunnen doen om dit te voorkomen zodat je het in de toekomst anders kunt doen. Dit is vrijwel altijd een onterechte vraag, echter ook hier geldt dat ons rationele brein dat wel weet, maar ons emotionele brein veel krachtiger is, waardoor we toch deze onterechte gevoelens, zoals bijvoorbeeld schuld, schaamte of spijt hebben. En hierdoor kunnen we eindeloos blijven malen en deze gevoelens, hoe onterecht ook, maar niet loslaten. Soms is dan alleen praten niet genoeg. Je kunt bij mij op de praktijk terecht, dan kijken we samen hoe we zorgen dat je die emoties kunt verwerken. Daarnaast is het waardevol om te begrijpen dat mensen verschillende manieren hebben om om te gaan met heftige gebeurtenissen. Het kan soms lastig zijn als je partner een hele andere coping strategie heeft dan jij. Daardoor kan het voelen alsof jullie elkaar en elkaar gevoelens niet kunnen begrijpen. Het lijkt misschien alsof het hem of haar minder of soms meer raakt en dat er geen ruimte is voor elkaars beleving. Het kan moeilijk zijn om ook het (grote) verdriet bij de ander te zien. Probeer met elkaar in gesprek te blijven, te zien dat de ander er op een andere manier mee omgaat, en dit niet te veroordelen. Grof gezegd zien we vaak twee reacties, de een wil meer stilstaan bij wat er gebeurd is en hier met aandacht naar kijken, achterwaarts rouwen. De ander heeft juist zijn blik vooruit naar de toekomst en wil het bijvoorbeeld (al) hebben over een volgende zwangerschap, voorwaarts rouwen. Er is geen goed of fout hierin, echter het verschil is soms wel heel lastig. Vraag om ruimte voor jouw gevoelens en geef ook ruimte aan de gevoelens van de ander. Dat ze misschien niet hetzelfde zijn, betekent niet dat ze er niet ook mogen zijn. Er is geen vaststaande tijd tot dit verdriet voorbij is, maar ik gun iedereen die worstelt met gevoelens om daar niet te lang mee te blijven lopen. Zoek hulp om dit op een fijne manier te verwerken, dat kan binnen het Geboortehuis, maar ook via de POH van de huisarts of met een doorverwijzing naar een psycholoog. Blijf er niet alleen mee rondlopen. Vaak zie ik dat het dan later in je leven of mogelijk bij een volgende zwangerschap zoveel extra spanning en angsten kan geven. Ik gun je steun en verwerking zodat je, mocht je in de toekomst zwanger worden, zoveel als voor jou mogelijk is kunt genieten. Mocht je vragen hebben over de informatie van afgelopen week of behoefte hebben aan contact, gesprek of begeleiding voel je dan altijd welkom bij het Geboortehuis.

Persoonlijk bevallingsverhaal van Mylene: De geboorte van Nina... Met behulp van de liefdevolle, professionele en adequate zorg van de dames van het Geboortehuis heb ik drie gezonde dochters mogen baren, Sophia in 2016, Feline in 2020 en Nina in 2022. Mylene's Story De geboorte van Nina... Z e zijn alle drie thuis geboren en dankzij de goede zorg kijk ik met een goed gevoel terug op alle drie de bevallingen. Mijn man ook, doordat de verloskundigen niet alleen oog hadden voor de kraamvrouw en de baby maar ook voor de vader en door hem gerust te stellen en bij alles te betrekken... Tijdens de zwangerschap van Sophia was ik medisch en liepen mijn controles via het ziekenhuis en was ik alleen op papier aangemeld bij het Geboortehuis (wel kennis gemaakt). Toen mijn vliezen braken tijdens het stofzuigen zijn mijn man en ik naar het ziekenhuis gegaan. Omdat de weeën nog uit bleven stuurden ze me na wat controles weer naar huis om daar de weeën af te wachten, want dit kon nog wel even duren. Amper thuis diende zich de eerste wee aan. Ik voelde me al gauw niet lekker en de heftigheid van de weeën bouwde zich al snel op van mild tot behoorlijk pittig. We ondernamen nog geen actie want we verkeerden in de veronderstelling dat het nog uren ging duren, dat is wat we hadden gehoord en gelezen, zeker bij een eerste bevalling. Toch raakte ik redelijk gestrest naarmate de weeën echt heftig werden en mijn man met behulp van een app concludeerde dat dit voorweeën moesten zijn. Als dit slechts voorweeën waren wist ik niet hoe ik de rest ging overleven. Toen ik het begon uit te schreeuwen belde hij toch maar het ziekenhuis. De verloskundige daar luisterde mee en zei dat we niet meer moesten komen, maar dat ze de verloskundige en een ambulance onze kant op zou sturen. Het enige wat ik hoorde was ‘ambulance’, wat me nog banger maakte, want met deze helse pijn wilde ik niet vervoerd worden. Voor mijn gevoel was Desiree van het Geboortehuis er binnen 10 minuten nadat mijn man gebeld had, ze was er in een flits. We hadden elkaar nog niet eerder ontmoet en Desiree wist ook niet wat ze aan zou treffen omdat ik vanwege mijn medische status naar het ziekenhuis had gemoeten. Vanaf het moment dat ze er was, was ik ontzettend opgelucht en dankbaar. Ze wist me vrij snel uit mijn paniek te halen en vertelde precies wat ik moest doen. Ik had kennelijk al persweeën en mocht gelukkig beginnen met persen. Na twee uur persen werd Sophia om 2.26u op mijn borst gelegd, gezond en wel. In de tussentijd waren de ambulance broeders gearriveerd maar Desiree had alles onder controle waardoor ze net zo snel vertrokken als dat ze binnen waren gekomen. Zonder complicaties en zonder knip of scheur was de beoogde ziekenhuis bevalling een succesvolle thuisbevalling geworden. Ik was en ben Desiree onwijs dankbaar voor haar kundigheid, snelheid en vermogen om een schreeuwende, barende vrouw in paniek tot bedaren te krijgen. Toen Feline geboren moest worden was net de allereerste lockdown afgeroepen. Ik wilde aanvankelijk in het ziekenhuis bevallen maar vanwege corona was thuisbevallen veiliger. Door mijn eerste ervaring met Desiree had ik er vertrouwen in dat deze bevalling ook goed zou gaan thuis. Deze bevalling begon zonder weeën maar met een aanzienlijke hoeveelheid bloedverlies. Vanwege de hoeveelheid bloed kwam Charlotte alvast poolshoogte nemen. Desiree had dienst maar zij was nog bezig met een bevalling. Terwijl Charlotte er was begonnen de eerste weeën en ook nu nam de mate van heftigheid in korte tijd toe. Ik was blij dat Charlotte er al was omdat ik door de eerste keer wist hoe snel het ineens kon gaan. Ze had een geruststellende invloed op me en gaf me vertrouwen voor de bevalling. Desiree loste Charlotte af toen ik al tegen de persweeën aan zat echter waren mijn vliezen nog niet gebroken, dus brak Desiree deze. Feline bleek in het vruchtwater te hebben gepoept, maar het leek Desiree geen goed idee om alsnog naar het ziekenhuis te gaan gezien de ervaring met de snelheid van mijn vorige bevalling. Dat had ze goed ingeschat, want niet veel later had ik om 8.39u Feline in mijn armen. Gezond en ze deed het prima ondanks dat ze wat vervuild vruchtwater had binnen gekregen. Zonder scheur of knip, mede doordat Desiree me een paar keer had gezegd te stoppen met persen en de wee weg te puffen anders was het wellicht wel gebeurd. Ik was en ben Desiree onwijs dankbaar voor haar kundigheid, snelheid en vermogen om een schreeuwende, barende vrouw in paniek tot bedaren te krijgen. In de tussentijd waren we verhuisd van Bussum naar Almere Poort en had ik me aangemeld bij een verloskundige in de buurt toen ik zwanger was van Nina. Ik vond dat erg jammer want het liefst beviel ik ook van de derde onder begeleiding van het Geboortehuis. Na de eerste controle in Almere zei mijn gevoel dat ik toch het Geboortehuis moest bellen en vragen of er een mogelijkheid was dat ik me toch bij hen kon aanmelden. Ik kreeg Lubien aan de lijn, die ik toen nog niet kende en zij zei me dat ze zou bespreken wat er mogelijk was. Ze belde me terug met de mededeling dat ik welkom was. Ik was dolblij. Het was, zeker vergeleken met de eerste twee, fysiek een zware zwangerschap. Ik voelde me hierin gesteund door Lubien en Charlotte tijdens de controles. Ruim twee weken voor de uitgerekende datum voelde ik Nina minder bewegen dus ging voor controle langs op de praktijk. Alles bleek in orde maar Lubien opperde de mogelijkheid om in het ziekenhuis een extra check te doen als ik me daar geruster door zou voelen. Zij had me al gerust gesteld, dus het was niet nodig, maar ik vond het heel fijn dat ze die keuze aan mij liet. Twee dagen later kreeg ik een bloeding en dit deed me herinneren aan hoe de bevalling van Feline begon, dus ik belde Charlotte. Het was al 21.00u maar Charlotte wilde me nog even zien voordat ik de nacht in zou gaan. Er waren geen weeën en tijdens de controle bleek dat de hoeveelheid bloed niet zorgwekkend was. Ik kon weer naar huis en moest bellen als er iets veranderde. Het bleek loos alarm. Alhoewel ik vanaf dat moment wel 2 à 3 cm ontsluiting had. Ik wist niet dat je daar dagenlang mee rond kon lopen. Zo leerde ik steeds nog wat bij, ook al had ik al twee kinderen. Ik was blij dat Charlotte er al was omdat ik door de eerste keer wist hoe snel het ineens kon gaan. Ze had een geruststellende invloed op me en gaf me vertrouwen voor de bevalling. Het wachten en het valse alarm vielen me zwaar. Ik zat er echt al behoorlijk doorheen. Tijdens de controle bij Lubien een paar dagen later zei ze dat ze verwachtte dat het niet lang meer op zich zou laten wachten. Als het er de week erop bij de volgende controle nog niet was zouden we kunnen bepalen of en wanneer we de bevalling konden inleiden. Dit vond ik zo’n verademing, alleen al het idee dat ik niet tot week 40 of 41 zou hoeven wachten. Ik stelde dit heel erg op prijs dat ik zelf ook inspraak had. Lubien raadde me wel op subtiele manier af om zelf mijn vliezen te breken aangezien ik zelf had onderzocht en waargenomen dat ik al enige centimeters ontsluiting had en de vliezen kon voelen. Het is jouw lijf zei ze, maar je kan beter de natuur zijn gang laten gaan. Ik was niet van plan om ze zelf te breken, maar kon het zeer waarderen dat ze het op een adviserende en geen belerende toon zei. Anderhalf etmaal later belde ik Lubien midden in de nacht met de mededeling dat ik dacht dat de bevalling begonnen was. Mijn vliezen waren gebroken (spontaan 😊) en de eerste weeën Los van de zwangerschappen en bevallingen wil ik ook mijn waardering uiten ten opzichte van Simone die mijn man en mij al vanaf 2018 begeleid in onze relatie en de daarbij behorende struggles. waren begonnen. Ik was even bang voor weer een vals alarm, maar Lubien zei dat ze eraan kwam. Mijn man maakte de meisjes wakker en kleedde ze aan om ze naar opa en oma te brengen. Maar toen Lubien was gearriveerd en had vastgesteld hoe ver ik al was zei ze tegen mijn man dat het wellicht beter was als hij thuis zou blijven en opa en oma de meisjes zouden komen halen. Heel goed want net toen opa en oma de kinderen hadden gehaald en de deur achter zich dichttrokken perste ik voor de derde en laatste keer en daar was Nina. Vlak voordat ik begon met persen zei ik tegen Lubien dat ik het eng vond om te persen. Ik herinnerde me de bevalling van Feline dat ik een paar keer moest stoppen om te voorkomen dat ik uitscheurde. Maar Lubien zei: ‘Voel zelf maar…’ Ik voelde hoe ver het hoofdje al uitstak en toen was ik overtuigd en gerust gesteld. In slechts twee uur en tien minuten tijd vanaf het moment dat ik wakker werd van buikpijn en mijn gebroken vliezen werd Nina geboren om 4.44u. Wederom zonder scheur of knip. Voor het verhaal zou het mooi zijn geweest als Desiree ook de derde bevalling had begeleid. En ook door de prettige ervaringen natuurlijk. Maar ik was ook ontzettend blij en dankbaar met Lubien, zoals zij me (al vanaf de controles) vertrouwen in mezelf gaf, over mijn eigen gevoel en inschattingsvermogen, voor haar rust die ze uitstraalt en het betrekken van mij in het maken van keuzes en behouden van controle over de gang van zaken. Los van de zwangerschappen en bevallingen wil ik ook mijn waardering uiten ten opzichte van Simone die mijn man en mij al vanaf 2018 begeleid in onze relatie en de daarbij behorende struggles. Ze heeft ons al een heel eind op weg geholpen sindsdien en heeft mij ook op individueel niveau enorm geholpen en doet dat nog steeds. Ik ben ik mijn leven een aantal obstakels tegen gekomen waar ik verschillende hulpverleners voor heb gehad, maar oprecht kan ik zeggen dat alleen Simone echt de vinger op de zere plek kan leggen en inzichten geeft waar ik daadwerkelijk wat aan heb. Haar manier van communiceren vind ik erg fijn, wat ze zegt komt binnen omdat ze snapt waar ze het over heeft, en ze overziet dingen en weet dat helder over te brengen. Ze deinst niet terug om je de waarheid te vertellen, maar altijd op een positieve opbouwende manier. Die eerlijkheid stel ik op prijs en daar kan ik wat mee. Ze heeft de theorie van haar opleidingen goed onder de knie, maar belangrijker, ze weet deze kennis in de praktijk te brengen op een constructieve en behapbare manier. Alleen kennis uit een boek maakt je nog geen goede therapeut of coach is mijn ervaring. En dat is Simone in alle opzichten dus wel. Zoals gezegd, voor het verhaal zou het mooi zijn geweest als Desiree ook de derde bevalling had begeleid. En ook door de prettige ervaringen natuurlijk. Maar ik was ook ontzettend blij en dankbaar met Lubien, zoals zij me (al vanaf de controles) vertrouwen in mezelf gaf, over mijn eigen gevoel en inschattingsvermogen, voor haar rust die ze uitstraalt en het betrekken van mij in het maken van keuzes en behouden van controle over de gang van zaken.