Doorzoek deze website
74 resultaten gevonden met een lege zoekopdracht
- Story Lisa | Geboortehuis
Persoonlijk bevallingsverhaal van Lisa: De geboorte van Benjamin... Een bevalling is een bijzondere kans om de regie te pakken als vrouw, te vertrouwen in jezelf en je kracht als vrouw. Omarm de magie. Lisa's Story De geboorte van Benjamin... De dag begint rustig... Mijn zoontje Elliot is op de opvang en ik ga even koffie drinken met Ineke van de CP groep. De afgelopen maanden heb ik echt genoten van de CP sessies onder begeleiding van Lubien. En het is nu ook zo fijn om aan het einde van onze zwangerschappen samen ons ongeduld te kunnen delen. Ik vertel Ineke dat ik de dag ervoor ‘stiekem’ een overtijd-massagebehandeling aan mezelf cadeau heb gegeven, ook al is de uitgerekende datum pas morgen. Ik ben er zo klaar voor (en klaar mee…de buik zit in de weg en heb nul energie). Ik ontdek als ik naar de wc ga dat ik de slijmprop ben verloren en moet Ineke vragen wat dat ook alweer betekent. Ineke is goed voorbereid en heeft de bel instructies als screenshot op haar telefoon. Ik hoef nog even niets… Thuis merk ik dat ik lichte menstruatiekrampen heb die – in tegenstelling tot vorige dagen – blijven hangen. Pas na het avondeten, als Elliot lekker in zijn bedje ligt, merk ik dat de krampen meer aanwezig zijn en regelmatiger worden. Ik herken het van mijn eerste bevalling: dit gaat doorzetten, maar het kan wel nog even duren. Ik zit op de yogabal en probeer mijn boek nog uit te lezen (want dat gaat natuurlijk niet meer lukken als de baby er eenmaal is). Ik kijk af en toe op mijn horloge en begin een beetje bij te houden hoe vaak de weeën komen en hoelang ze duren. Hoewel ze al om de 3-4 minuten komen zijn ze nog niet pijnlijk. Toch bel ik om 22h00 het Geboortehuis en krijg Lubien aan de lijn. Zo fijn om een bekende stem te horen. Lubien vraagt wat ik wil. Ik voel erg dat het nog niet nodig is dat ze komt: ik kan het nog prima opvangen. Richard en ik maken ons klaar om naar bed te gaan, wetende dat het nog even kan duren maar dat het ook snel kan gaan: het bad staat wel al (ongevuld) klaar in de huiskamer. Eenmaal in de donkere slaapkamer worden de weeën heftiger. Slapen lukt niet meer. Om 00h30 als ik mij omdraai om op handen en knieën de weeën op te vangen hoor ik een luide plop – alsof er een ballon knapt. Mijn vliezen zijn gebroken! Ik spring van het bed, pak het glas dat naast mijn bed staat en probeer het vruchtwater op te vangen. Ik vind het lastig in te schatten of het helder is en de weeën zijn nu zo heftig dat het toch wel tijd wordt om Lubien weer te bellen. Wat een fijne energie hangt er in de kamer. Ik verwonder me over de snelheid en tegelijkertijd de kalme sfeer. Dit was de magische bevalling waar ik bij mijn eerste bevalling nog niet over durfde te dromen. Dat doet Richard terwijl ik mij concentreer op de weeën die komen en gaan. Ik wil graag in het bevalbad wat Richard aan het vullen is, maar wil wachten tot Lubien er is. Zij kan dan bevestigen dat het vruchtwater helder is en we zeker weten lekker thuis kunnen blijven. Ik heb het koud, moet enorm rillen. Ik loop door het huis, ietwat ongeduldig, zit op de yoga bal en leun tegen de keukentafel aan. De weeën zijn nu zo heftig en snel achter elkaar dat ik ervan moet kotsen. Om 1h00 klopt Lubien aan, terwijl ik net een wee opvang op de yoga bal. Zo fijn om haar te zien. Als de wee voorbij is vraagt Lubien mij hoe mijn dag is verlopen en ze checkt de hartslag van de baby. Dan is er een moment van ja en nu? Lubien zit grijnzend naar me te kijken: het is tenslotte aan mij! Hoe fijn om te voelen dat ik de regie heb. Dat gaat goed en het voelt allemaal heel relaxed. Het is warm in huis, de kaarsen branden, de muziek staat zachtjes aan. Dan is er een moment van ja en nu? Lubien zit grijnzend naar me te kijken: het is tenslotte aan mij! Hoe fijn om te voelen dat ik de regie heb. Ik ben eigenlijk wel benieuwd naar hoeveel ontsluiting ik heb. Ik gok zelf even voordat Lubien gaat checken: 3-4 cm? En ja hoor, goed geraden en aangevoeld. Bij mijn eerste bevalling duurde het toen nog best even, dus ik ontspan en stap het bad in met de gedachte dat het allemaal nog even gaat duren. Het bad is heerlijk warm en Lubien en Richard zitten om me heen in het bad. Zo gezellig. De warmte van het water maken de weeën ook heftiger, en ik moet even zoeken naar de juiste houding in het enorme bad. Lubien vraagt hoe ze er voor me kan zijn, en checkt of ik de tegendruk op mijn rug fijn vindt. Zo fijn dat ze mij volgt en ook concreet hulp aanbiedt. Ik voel al snel veel druk naar beneden en kan de weeën niet echt meer wegpuffen. Herinneringen van mijn eerste bevalling komen terug: Oef, wat doet dit pijn en wat een kracht komt erbij kijken. Ik wil heel graag persen, maar waar ik bij mijn bevalling van Elliot steeds werd tegengehouden omdat ik nog geen volledige ontsluiting had, zegt Lubien al gauw de verlossende woorden: volg het maar! Bij de eerste perswee voel ik het hoofd al staan. Ik denk 1) huh nu al! En 2) oh ja die ‘ring of fire’, dat is echt zo’n scherpe pijn. De verbazing is op mijn gezicht af te lezen: Lubien deelt later dat mijn ogen helemaal open gingen op dat moment. Bij de 2 e perswee wordt het hoofdje geboren. Opluchting en alweer verbazing: wat gaat dit enorm snel. Waar ik bij mijn 1e bevalling ruim 1.5 uur geperst heb zonder enige vooruitgang, lijkt het hier allemaal zo vanzelf te gaan. Ik was er al voor gewaarschuwd tijdens de controles: bij de 2e gaat het vaak veel sneller…en toch durfde ik daar niet vanuit te gaan. En nu….Lubien moedigt mij aan even te wachten tot de volgende wee en gewoon even te voelen: ik voel het hoofdje van mijn bijna geboren zoon. Ik kan hem al een aai geven over zijn bol. Wat een magisch moment, een moment om nooit te vergeten. Dan volgt er weer een wee en om 1h48 is Benjamin geboren. Ik pak hem zelf aan en trek het heerlijke kleine lijfje uit het water en leg hem op mijn borst. Hoe snel is dit gegaan! Door de snelle bevalling moet Benjamin even bijkomen, en hoewel ik het even spannend vind omdat hij zo grijs is en nog niet huilt, geeft Lubien mij het vertrouwen dat het allemaal ok is. Na een warme handdoek en wat gewrijf horen we het eerste huiltje van de kleine Benjamin. Hij is er! Geboren op zijn uitgerekende datum. We blijven nog even heerlijk samen in het bad, en al snel volgt er nog een wee voor de placenta. Mijn buik is leeg, en ik voel echt de opluchting. Met Benjamin nog met de navelstreng aan de placenta stap ik uit bad. Een halve lotusbevalling, wow. Al gauw klopt de kraamzorg op de deur, ze heeft het feest gemist en is natuurlijk teleurgesteld. Ik heb nog veel naweeën, het is zo snel gegaan. In alle rust bewonderen we de kersverse baby, terwijl Elliot boven ligt te slapen en niets heeft meegekregen. Zo bijzonder. Wat een fijne energie hangt er in de kamer. Ik verwonder me over de snelheid en tegelijkertijd de kalme sfeer. Dit was de magische bevalling waar ik bij mijn eerste bevalling nog niet over durfde te dromen. En nu is het echt zo gegaan als ik hoopte: thuis, in alle rust, zonder onnodig ingrijpen of medisch gedoe en met een verloskundige die perfect aanvoelt hoe ze er voor je kan zijn. Ook de eerste dagen na de bevalling voelen we ons enorm gesteund door de fijne bezoekjes van Lubien, Charlotte en Barbara. Zo betrokken, warm en relaxed. Voor altijd dankbaar!
- Story Anne | Geboortehuis
Persoonlijk bevallingsverhaal van Anne: De geboorte van Floor... Gelukkig had ik me niet vastgepind op één plan, want je hebt het gewoon niet altijd voor het zeggen. Als dit het pad was dat mijn lichaam was ingeslagen, dan gingen we hem bewandelen ook... Anne's Story De geboorte van Floor... I n februari 2021 beval ik met een keizersnede van onze eerste dochter Pien. We zitten op dat moment middenin de COVID-pandemie, leven van lockdown naar lockdown en in ons leven heerst complete rust; geen drukke agenda’s, geen verplichtingen, geen haast. Dat moet ze gevoeld hebben, want Pien heeft nooit ingedaald gelegen; zij had nog geen zin, maar vanwege een langzaam oplopende bloeddruk hebben we (na 3 weken inleiden met een ballonnetje, 28 Misoprostol-tabletten, 5 nachten ziekenhuis en 0 centimeter ontsluiting) met 41.2 besloten om haar via een keizersnede (en vacuümpomp) de wereld op te helpen. Het was tijd! We hadden met Pien een heerlijke start. Ik keek al snel goed terug op de keizersnede, maar minder goed op het traject ‘’inleiden’’. Die wekenlang op en neer pendelen tussen thuis en het AMC waren mentaal zwaar geweest. Veertien keer dachten mijn man en ik dat we onze dochter mee naar huis zouden nemen, maar dat bleek telkens anders. Ik raakte het vertrouwen in mijn lichaam kwijt. Waarom kon ik dit niet? Toen er drie artsen tegelijkertijd rondom mijn bed stonden en zeiden dat zij het ook even niet meer wisten, ben ik naar huis gegaan om de volgende dag terug te komen voor een keizersnede. Een ding wist ik tóen al zeker: bij een volgende zwangerschap gaan we álles proberen, behalve inleiden. Toen ik tijdens mijn tweede zwangerschap voor de eerste keer bij het Geboortehuis kwam deelde ik bovenstaande met Desiree. Ik vond het fijn om samen terug te blikken op de bevalling van Pien en na te denken over de geboorte van ons tweede kindje. Ik had de wens om vaginaal te bevallen, maar wist inmiddels ook dat je kan wensen tot je een ons weegt… Omdat ik niet negatief naar een keizersnede keek, plande we die in, aan het einde van de 39e week. Zo gaf ik Floor de kans om zélf te komen, maar creëerde ik tegelijkertijd zekerheid voor mezelf. Met dit plan voorkwam ik namelijk mijn worst-case-scenario (opnieuw inleiden en met 41+ alsnog een keizersnede). Dit plan gaf me vanaf het begin rust en ik voelde me sterk en gesteund door Lubien, Charlotte, Barbara en Desiree. ‘We zouden wel zien wat het ging worden…’. Dat dit misschien wel haar laatste avond in mijn buik was en dat we daar maar samen van moesten genieten. En of ze nu misschien kon ophouden met schoppen. Mijn moeder kreeg zwangerschapsvergiftiging toen ze zwanger was van mij. Omdat ik daarmee dus een verhoogde kans had, hielden we daar in de zwangerschap van Pien al rekening mee. Ook in de zwangerschap van Floor werd mijn bloeddruk regelmatig gecontroleerd en waren we extra scherp op ‘’een (te) hoge bloeddruk’’. 7 maanden lang schommelde mijn bovendruk tussen de 125/145; stabiel hoog, maar (nog) niet alarmerend. Toen ik met 36 weken door het Geboortehuis werd overgedragen aan het AMC en dus medisch werd, stond de keizersnede gepland, maar had ik nog steeds de wens om poliklinisch te bevallen mét het Geboortehuis, ín het AMC. Ik zwaaide mijn laptop dicht, ging met verlof, op controle in het AMC en ging vervolgens met een bloeddruk van 130/80 en een weekje op vakantie naar Friesland. Daar kreeg ik voorweeën en díe had ik nog nooit gehad; ik vond het fantastisch! Eindelijk liet mijn lichaam zien dat ze het kon! Helaas ebde de weeën weg en ging ik vocht vasthouden, veel vocht. Toen ik maandag terug kwam van vakantie belde ik het AMC. Ik moest op controle komen. Ik appte mijn man dat ik 12 minuten had gedaan over het waggelen van dat kleine stukje van de parkeergarage naar de poli; ik voelde me niet fit. Mijn bloeddruk werd gemeten: 190/110. Ik brak in tranen uit. Waar we bij Pien bang voor waren, maar gelukkig uitbleef, gebeurde nu in de zwangerschap van Floor wel: pre-eclampsie. Ik werd in een rolstoel gezet en reed door de gangen van het AMC naar H3: Verloskunde. Ik belde mijn man. Vluchttasjes verder inpakken, Pien naar mijn ouders brengen en naar het AMC komen: ik werd opgenomen en zou daar niet meer vertrekken zonder Floor in mijn armen. Ik belde Lubien en zei dat Floor geboren zou worden, dat ik heel erg rustig was en blij dat ik een soort van de regie had in een medische situatie. Ik was even verdrietig dat dit zo ineens gebeurde, maar kon me ook snel bij de situatie neerleggen. Gelukkig had ik me niet vastgepind op één plan, want je hebt het gewoon niet altijd voor het zeggen. Als dit het pad was dat mijn lichaam was ingeslagen, dan gingen we hem bewandelen ook. Het gaf rust dat ik de 37 weken had gehaald; Floor was af. Op de afdeling Verloskunde werd ik naar een bed gereden dat tegenover het bed stond waar ik lag te wachten voor ik naar de OK werd gebracht om te bevallen van Pien. Ik moest toch even lachen, ‘daar zijn we weer’, dacht ik. Ik ging direct aan de CTG, kreeg bloeddrukverlagende medicatie en er werd bloed en urine afgenomen. Waar de artsen en ik verbaast over waren was dat mijn lichaam in alle controles liet zien dat het dealde met een snel oprukkende zwangerschapsvergiftiging, maar ik níet de bijbehorende klachten had: ik was niet misselijk, zag geen sterretjes, had geen band-gevoel om mijn buik. Ik was niet fit, wel moe, hield vocht vast, maar ik voelde me niet ziek. Toen ik ’s avonds ging slapen was mijn bloeddruk 160/80. Nog steeds te hoog... Ik aaide over mijn buik en praatte tegen Floor. Ik zei dat ik blij en dankbaar was dat ze al 37 weken en 1 dag gezond in mijn buik zat… Dat deze zwangerschap me wel zwaarder viel dan die van Pien… Dat ik haar heus nog wel een tijdje wilde dragen, maar ook blij was als mijn bekken weer wat rust zouden krijgen… Je kunt van alles wensen, nuchter en sterk beslissingen nemen die bij je passen, maar in the end heeft elk bevalling z’n rauwe randjes en leveren wij vrouwen een prestatie waar je lichaam de tijd voor mag nemen om van te herstellen. Met die acceptatie hebben Barbara, Charlotte en Lubien me enorm geholpen Dat ik niet kon wachten om haar te zien… Dat dit misschien wel haar laatste avond in mijn buik was en dat we daar maar samen van moesten genieten. En of ze nu misschien kon ophouden met schoppen. We hadden een goede nacht, Floor en ik. Het werd dinsdag 2 mei en nadat ik ’s ochtends met mijn moeder koffie had gedronken, beneden bij de Starbucks, ging ik douchen en lezen in de twee tijdschriften die ik had gekocht bij de kiosk. Mijn bloeddruk bleef schommelen rond de 160/80. Te hoog en niet stabiel. De dokter kwam naast mijn bed zitten. Er moest wat gebeuren, want ik zou alleen maar zieker worden; gelukkig was Floor ‘’af’’. Samen bespraken we de opties: inleiden of een keizersnede. ‘’Als je geen nare geschiedenis had gehad met inleiden had ik je dat nu geadviseerd, maar ik begrijp dat je dat niet wil’’, zei de arts die ik voor het eerst zag. Ik was blij dat ze mijn dossier had gelezen. Ik voelde me gezien en besloot vol vertrouwen dat een keizersnede de juiste beslissing was. Ik belde Lubien en zei dat Floor geboren zou worden, dat ik heel erg rustig was en blij dat ik een soort van de regie had in een medische situatie. Daarna belde ik mijn man en zei: ‘Kom maar naar het AMC, je krijgt vandaag je tweede dochter!’. De super leuke, lieve en geestige arts die mij op 1 mei binnenhaalde op H3 Verloskunde, was ook de arts die op 2 mei om 18.18 uur – bij een zwangerschap van 37.2 – onze dochter Floor via een keizersnede op de wereld hielp. Dat we deze bizarre 24 uur met haar begonnen waren en zij uiteindelijk ook degene was die Floor uit mijn buik haalde hebben we alle drie heel leuk gevonden. Bevallen is bij een zwangerschapsvergiftiging het enige medicijn, maar niet bij iedereen zijn de klachten daarmee direct verdwenen. Ik heb – op het vasthouden van vocht na – niet de typische klachten gehad die horen bij zwangerschapsvergiftiging. Bij mij kwamen de klachten nádat ik was bevallen. En dat had ik niet meer verwacht. Niemand niet, eigenlijk. Ik vond de keizersnede wederom geen vervelende gebeurtenis, ook het herstel daarvan viel voor mij in het niet bij wat de blijvende hoge bloeddruk en zwangerschapsvergiftiging heeft gedaan met mijn lijf. Ik heb me de eerste weken na mijn bevalling echt ontzettend slecht gevoeld. Ik moest terug naar het AMC om mijn bloeddruk te stabiliseren met meer medicatie, heb me loom gevoeld, had een drukkende hoofdpijn, weinig energie, een band-gevoel om mijn buik, geen eetlust, ik verloor 17 kilo in 2 weken tijd, mijn borstvoeding was niet van kwaliteit, ik slikte meerdere bloeddrukverlagende pillen per dag en voelde me alles behalve mezelf. Ik kon heel goed scheiden wat paste bij de gevoelens van een hormonale kraamvrouw en wat paste bij iemand met een hoge bloeddruk. Mijn lijf was totaal van slag en dus ik ook. In een normale situatie neem je met een week of twee afscheid van je verloskundige, maar gelukkig heeft het Geboortehuis mij niet alleen gelaten. Wekenlang kwam Lubien mijn bloeddruk opmeten en hadden we het over meer dan alleen de medische kant van een zwangerschapsvergiftiging. Pien vond het zo interessant wat ‘’Lielebientje’’ elke keer kwam doen, dat we haar zélf maar een bloeddrukmeter hebben gegeven om te helpen. Het was telkens weer even spannend wat de meter zou laten zien, maar door de lieve en goudeerlijke woorden van Lubien kan ik goed terugkijken op een intense periode. Nu, een paar maanden later, gaat het veel beter, maar slik ik nog steeds bloeddrukverlagers en verdwijnen de klachten langzaam. Elke dag voel ik me met kleine stapjes ietsjes beter. Ik heb zin in de dag, maar ik moet ook nog steeds, élke dag weer, erkennen dat ik nog niet de oude ben. Ik voel dat mijn lijf de weg terug aan het zoeken is. En dat is iets wat ik heb moeten accepteren; je kunt van alles wensen, nuchter en sterk beslissingen nemen die bij je passen, maar in the end heeft elk bevalling z’n rauwe randjes en leveren wij vrouwen een prestatie waar je lichaam de tijd voor mag nemen om van te herstellen. Met die acceptatie hebben Barbara, Charlotte en Lubien me enorm geholpen. Ik verloor tijdens mijn eerste zwangerschap het vertrouwen in mijn lichaam, maar kreeg die tijdens mijn tweede terug. Ondanks het feit dat ik geen klachten had die horen bij een zwangerschapsvergiftiging, voelde ik kennelijk toch goed aan op welke momenten ik aan de bel moest trekken. Ik heb geluisterd naar mijn lijf en daar ben ik reuze trots op! Dank je wel lieve Desiree, Barbara, Charlotte en in het bijzonder lieve Lubien, dat jullie ook naar mij geluisterd hebben. En dat het een prachtig samenspel was van vallen en weer opstaan! Paul, Pien, Floor en ik zijn jullie eeuwig dankbaar...
- Klachtenregeling | Geboortehuis
Hoe gaat het Geboortehuis om met klachten en waar kun je terecht KLACHTENREGELING Als cliënt in onze praktijk heb je hoogstwaarschijnlijk verwachtingen van ons als zorgverleners en van het verloop van je zwangerschap, bevalling en kraambed. Het kan voorkomen dat deze verwachtingen niet uitkomen of dat wij als zorgverlener niet kunnen voldoen aan deze verwachting. Tevens kan er gedurende je zorgtraject bij ons iets gebeuren waar je niet tevreden over bent. Wij gaan hier graag met je over in gesprek om samen tot een oplossing te komen. We zullen naar je luisteren, willen van onze fouten leren en jou als cliënt een fijne tijd bieden in onze praktijk. Mochten we er samen niet uitkomen, heb je als cliënt het recht gebruik te maken van een klachtenfunctionaris. Het Geboortehuis is aangesloten bij het CBKZ, https://cbkz.nl/ Zij kunnen advies en ondersteuning geven in het afhandelen van de klacht en gezamenlijk met jou en je zorgverlener tot een oplossing te komen. Dit is een onafhankelijk persoon die beide kanten van het verhaal zal bekijken. Als dit tevens geen tevredenheid brengt, mag je een klachtenformulier indienen bij de geschilleninstantie. Zij zullen via een zitting uitspraak doen over de gegrondheid van de klacht en de oplossing ervan. Uiteraard wordt de afhandeling van een klacht in volledige privacy verwerkt.
- Coaching | Geboortehuis
Een zwangerschap en een geboorte is een intense periode en soms is het fijn om hierbij meer mentale ondersteuning te krijgen. Lees hier wat onze Geboortehuis coach voor jou kan betekenen. Coaching samen "Leren om te vertrouwen op je intuïtie, je eigen keuzes te kunnen maken en je voor te bereiden op de veranderingen die er gaan plaats vinden" Persoonlijke Coaching Een zwangerschap en de geboorte van een kindje is een intense periode die met recht een life-event genoemd mag worden. Soms kan het fijn zijn om tijdens deze periode wat extra mentale ondersteuning te krijgen. Naast fijne en mooie gevoelens kun je namelijk in deze periode ook worstelen met gevoelens van onzekerheid, spanning en verdriet. Lees voor meer informatie onze blog over coaching . Voor wie? niet kunnen genieten van je zwangerschap je lichamelijk niet goed voelen schuldgevoel naar je kindje toe twijfel over de zwangerschap zelf angst voor bloedprikken opzien tegen de bevalling worstelen met een eerdere moeilijke of traumatische bevalling opzien tegen het moederschap moeite met stoppen met roken Praktisch Mijn naam is Simone Bleumink. Ik werk als coach bij het Geboortehuis. Een coachingstraject bestaat vaak uit 1 tot 5 gesprekken, afhankelijk van je coachvraag en de door jou gewenste hulp. Een gesprek kost €110,- en er is geen vergoeding vanuit de verzekering mogelijk. Heb je nog vragen of wil je een afspraak inplannen kun je mailen naar simone@geboortehuis.nl Ik kijk er met vertrouwen naar uit om je te ontmoeten! Ook jij verdient het om je goed te voelen! Werkwijze Samen onderzoeken we wat er speelt en wat jij nodig hebt om je mentaal goed te voelen. Door erover te praten krijg je inzicht in waar bepaalde gevoelens vandaan komen en door middel van gesprekken en oefeningen help ik je om angsten en negatieve gevoelens een plek te geven. Alle zwangeren, pas bevallen vrouwen en jonge moeders uit het Gooi kunnen zich aanmelden voor deze coaching. Samen met Simone heb ik meerdere gesprekken gehad die mij terugbrachten naar de bevalling. Zelfs een EMDR sessie werd toegepast. Meteen was ik enorm onder de indruk van Simone en voelde ik me gehoord. Ik voelde steun, maar vooral ook vertrouwen... Bron: Florine's story
- Story Laura Borst | Geboortehuis
Persoonlijk bevallingsverhaal van Laura: De geboorte van Noortje... Pats.. daar klapte mijn vliezen, een gevoel van blijdschap ging door me heen. ‘s Middags was ik in het ziekenhuis geweest voor een ctg-scan en een echo, alles was goed. Inmiddels was ik 41+3 en was ik wel klaar voor de bevalling maar de kleine meid dacht daar blijkbaar anders over. Laura's Story De geboorte van Noortje... A lthans tot die avond toen om 19 uur ik een stroompje voelde terwijl ik op de bank tv lag te kijken. Mijn man pakte snel handdoeken en wonder boven wonder is niets vies geworden. (Dat je je daar nog druk over kan maken op zo’n moment haha) Tot die avond had ik al drie keer voor weeën gehad, regelmatige serieuze weeën, maar ze stopte steeds als ik ging liggen. Mentaal vond ik dat heel zwaar. Elke keer de knop omzetten van ‘Yes, de kleine meid gaat komen, het gaat eindelijk beginnen’ naar ‘weer geen baby en wie weet wel een inleiding in het ziekenhuis.’ (Die ik echt niet wilde.) Dus ik was zo opgelucht toen mijn vliezen braken. Het eerste wat ik dacht was: ‘ik heb binnen 24uur mijn baby in mijn armen’ en als het sneller gaat dan mijn eerste bevalling dan is het nog véél eerder. Ik ben snel onder de douche gestapt en zag al snel dat het ‘foute boel’ was; meconium, de kleine had in het vruchtwater gepoept. Daar ging mijn plan om thuis in bad te bevallen en zag mezelf al op een ziekenhuisbed aan de banden liggen. Nee nee nee dit ging me niet gebeuren.. Van mijn eerste bevalling wist ik dat ik door het warme water van het bad de weeën veel beter op kon vangen. Ik wil niet naar het ziekenhuis en al helemaal niet bevallen op bed met een wildvreemde aan mijn zij... Barbara W., de verloskundige, kwam langs om even te kijken hoe het met me ging. De weeën waren al snel intenser geworden maar ik kon er nog een beetje doorheen praten. Lubien zou de dienst bijna van haar overnemen en zat nog in een online Centering Pregnancy meeting dus de vraag was of ik het tot die tijd nog vol kon houden. Ik stond onder de warme douche en de weeën waren nog goed op te vangen dus prima. En anders konden we bellen en zou ze er met 5 minuten zijn, dat gaf een geruststellend gevoel. Drie kwartier later verscheen Lubien achter de douchewand met stagiaire Kayleigh. Ik moest een beetje lachen want precies twee weken geleden stonden ze hier ook tijdens mijn eerste serieuze weeën (waarvan ik toen natuurlijk nog niet wist dat het voorweeën waren). Door de meconium moest Lubien mijn zorg overdragen aan het ziekenhuis maar ze wist dat ik dat echt niet wilde. Dus samen zochten we naar een veilige (!) tussenoplossing. Lubien belde de verloskundige in het ziekenhuis en besprak twee opties: 1. We komen naar het ziekenhuis maar we gebruiken de kamer dus de zorg blijft bij mij 2. We blijven thuis, maar met meconium willen we dat natuurlijk liever niet. Ik hoorde dit natuurlijk pas achteraf en vond dit best een brutale zet maar O wat ben ik haar dankbaar dat ze het zo heeft aangepakt! Zo fijn dat Lubien mijn wensen voorop zette en deze oplossing aanbood. Zo was de extra zorg, mocht die nodig zijn, dichtbij maar kon ik wel bevallen zoals ik had gehoopt; helaas niet thuis maar wel in bad. Zo fijn! Lubien kwam met goed nieuws de badkamer in: het bevalbad in Tergooi was nog beschikbaar, wat een opluchting! En Lubien kreeg toestemming van de verloskundige van het ziekenhuis (en dus buiten het standaard protocol om) om de verloskamer te gebruiken en dus de zorg niet over te dragen. Wat was ik daar dankbaar voor! Zo fijn dat Lubien mijn wensen voorop zette en deze oplossing aanbood. Zo was de extra zorg, mocht die nodig zijn, dichtbij maar kon ik wel bevallen zoals ik had gehoopt; helaas niet thuis maar wel in bad. Zo fijn! Mijn moeder was inmiddels aangekomen bij ons thuis om voor onze oudste dochter te zorgen. We zijn direct de auto in gestapt. Oe die weeën opvangen in de auto was echt geen pretje, gelukkig wonen we op maar 5min afstand van het ziekenhuis. In een rolstoel naar de verloskamer (toch een beetje ongemakkelijk met gebroken vliezen haha), direct het bad gevuld en om 21 uur kon ik erin. O wat voelt dat warme water fijn! Elke nieuwe wee was weer zoveel sterker, pff hard werken zeg. Op de buikweeën had ik een beetje invloed, dat gaf me wel een goed gevoel. En bij de rugweeën hielp een beetje duwen en masseren. De weeën voelden zo anders dan tijdens mijn eerste bevalling. Vreemd hoe je lichaam zo anders kan reageren. Ineens voelde ik me licht misselijk. ‘Yes’, ging er door mijn hoofd, ‘dan ben ik al een heel eind gevorderd!’. Vol ongeloof vroeg ik Lubien of dat al mogelijk was. Ik lag voor mijn gevoel nèt in bad. Maar ze bevestigde dat het heel snel ging en dat ik het goed deed. Zo fijn die lieve mensen aan de rand van het bad. Ik heb me zo gesteund en gedragen gevoeld tijdens mijn zwangerschap en bevalling. Niets was te gek en ik was altijd welkom met alles. Mijn lieve man bleef me knuffelen en aaien over mijn schouder. Ik voelde me zo gesteund. ‘Ik voel al persdrang, kan dat wel?!’ Lubien: ‘Zucht weg wat je weg kan zuchten en pers zachtjes mee als dat niet meer lukt’. Wat een kracht kwam er vanuit mijn binnenste. En een gevoel van herkenning kwam terug, oja zo voelde dat. Een paar minuten later kon ik de persdrang niet meer wegpuffen. Ze moet eruit schreeuwde alles van binnen! Ik perste mee en na een paar keer verscheen het hoofdje. Nee nee nee, ik voelde haar weer terug mijn buik in verdwijnen. Zo gemeen! Maar met de volgende wee werd het hoofdje geboren en de wee daarna was ze er al. Wow wat ging dat snel! Wat een opluchting, zo’n intens gevoel. De navelstreng zat om haar nekje maar ze lag nog onderwater dus geen paniek. Kayleigh draaide haar rond om het van haar nekje te bevrijden. Samen tilden we haar uit het water, wat is ze mooi! Zo puur en klein! Onze kleine Noortje, wat ben jij welkom! Het duurde even voordat ze ging huilen, Lubien stelde me gerust en vertelde dat dat veel vaker gebeurd met kinderen die de zachte landing van een badbevalling ervaren. Yes, ze huilde en keek ons aan maar werd al snel weer rustig. Dit lieve kleine meisjes mocht ik 9 maanden bij me dragen en nu gaan we je echt leren kennen. Wat zie ik daar naar uit! Lieve Lubien, Kayleigh en alle andere lieve dames van het geboortehuis, dank jullie wel voor alle goede zorgen en jullie liefde! Ik heb me zo gesteund en gedragen gevoeld tijdens mijn zwangerschap en bevalling. Niets was te gek en ik was altijd welkom met alles. Dank jullie wel en ik hoop dat jullie nog heel veel andere mama’s dit gevoel mogen geven!
- Wat moet je regelen | Geboortehuis
Informatie en tips over het regelen van kraamzorg, erkenning en andere zaken tijdens de zwangerschap Wat moet je regelen? Praktische informatie en handige tips terug naar zwangerschap In de zwangerschap zijn er een aantal dingen die geregeld moeten worden voor de bevalling en daarna. Kraamzorg Na de bevalling komt er een kraamverzorgende bij je thuis om jullie te begeleiden bij het verzorgen van de baby. Denk bijvoorbeeld aan begeleiding bij borstvoeding, de baby verschonen en in bad doen. De kraamverzorgende zal ons bij een thuisbevalling assisteren. Check hieronder bij ondersteunend materiaal welke kraamzorgorganisaties er in de omgeving te vinden zijn. Het aanvragen van kraamzorg kan via je zorgverzekeraar maar je kan ook zelf contact opnemen met een organisatie naar keuze. Nadat je een termijnecho hebt gehad is het verstandig om je zorgverzekeraar te bellen en te melden dat je zwanger bent en kraamzorg aan wilt vragen. Tegenwoordig krijg je een aantal zorguren die jezelf mag verdelen over 8 dagen. In deze regio zijn er meerdere kraamcentra/zzp-kraamverzorgenden waaruit je kunt kiezen. Sommige zorgverzekeraars laten de keuze van het kraamcentrum aan jou over, terwijl anderen je een keuze zullen laten maken uit een aantal kraamcentra waarmee ze een contract hebben. Borstvoeding/kunstvoeding Al tijdens je zwangerschap ga je nadenken over welke voeding je aan je baby wil geven. Beide vormen van je kindje voeden hebben voor- en nadelen. Een goede voorbereiding is het halve werk! Wil je meer weten over de voor- en nadelen en de mogelijkheden op het gebied van babyvoeding, klik dan hier . Zwangerschapsverklaring Deze verklaring heeft je werkgever nodig. De verklaring kan de assistente voor je uitdraaien op het spreekuur en kan worden meegegeven vanaf 11 weken zwangerschap. Voorafgaand aan je afspraak kan je dit aan de assistente vragen. Erkenning Het is belangrijk dat wanneer jullie niet getrouwd zijn en willen dat de baby de achternaam van de vader krijgt, dat je samen in de zwangerschap naar het gemeentehuis gaat. De vader kan dan de baby erkennen. Je moet beiden ID meenemen. Zodra je de baby erkend hebt is het ouderlijk gezag tevens toegewezen aan de vader. Ook kunnen jullie de keuze maken om te trouwen of geregistreerd partnerschap aan te gaan. In deze gevallen kun je automatisch kiezen of je de baby de achternaam van de moeder of de vader geeft en heeft de vader automatisch ook het ouderlijk gezag. Thuisbevalling In Nederland is het mogelijk om thuis te bevallen, zolang er geen medische indicatie is. Voor de thuisbevalling is het noodzakelijk om een aantal dingen in huis te hebben namelijk een ‘kraampakket voor een thuisbevalling’ en klossen. Je kunt hieronder een pdf downloaden met de inhoud van het kraampakket en spullen voor de baby. Is het jouw wens om thuis in bad te bevallen dan kan het zinvol zijn om een bevalbad te huren. Bekijk onze handige linkjes voor verwijzingen naar aanbevolen bevalbaden sites. Poliklinische bevalling Een poliklinische bevalling is een bevalling op ‘eigen verzoek’, meestal in het ziekenhuis zonder medische indicatie. Je hoeft je hiervoor niet vooraf in te schrijven bij het ziekenhuis. Voor een poliklinische baring wordt een eigen bijdrage gevraagd, informeer bij je zorgverzekeraar naar de kosten. Medische bevalling Beval je met een medische indicatie, dan wordt je tijdens de zwangerschap of tijdens de bevalling (bij complicaties tijdens de bevalling) overgedragen aan een gynaecoloog. Een bevalling met een medisch indicatie wordt altijd geheel vergoed door de zorgverzekeraar. Kraampakket Afhankelijk van je verzekeringspakket ontvang je van de zorgverzekeraar wel of geen kraampakket rond de 30 weken zwangerschap. Je moet dit pakket zelf ruim van te voren aanvragen! Mocht je er geen ontvangen dan moet je zelf voor een kraampakket zorgen. Je kunt dit bij de apotheek aanschaffen. Maar op de praktijk komen regelmatig ongebruikte spullen uit kraampakketten retour, waaruit we ook vaak een – min of meer compleet – pakket kunnen samenstellen. Je mag hier naar vragen! Voor een thuisbevalling heb je een volledig kraampakket nodig. Mocht je in het ziekenhuis bevallen dan zul je ook veel spullen uit het pakket gebruiken zoals het kraamverband, de celstofmatjes en de matrasbeschermer. Download hieronder als pdf het kraampakket alvast voor de bevalling zodat je weet wat er allemaal in zit. Spullen voor de baby Naast gebruikelijke spullen zoals een bedje en dergelijke zijn er aantal dingen die wij voor je op een rijtje hebben gezet. Er is zoveel te koop dat het soms lastig is om te weten wat je nou echt nodig hebt. Zie onderstaande pdf in aanvullend materiaal voor de minimale babyuitzet Na de bevalling Na de bevalling moet er aangifte gedaan worden van de baby. Dit kan in vrijwel alle gemeentes tegenwoordig online. Hier heb je dan wel jouw DigiD voor nodig. Heb je de baby in de zwangerschap erkend, dan zul je je erkenningspapieren moeten uploaden. Tevens moet je een geboorteverklaring uploaden. Deze geboorteverklaring krijg je van ons of van het ziekenhuis waar je bevallen bent. Je doet altijd aangifte in de gemeente waar de baby geboren is. Na de geboorte moet de baby worden ingeschreven bij de zorgverzekeraar, meestal is dit bij de kostwinner. Handige linkjes Site beroepsvereniging verloskundigen Gemeente Gooise Meren - Erkenning Gemeente Stichtse Vecht - Erkenning Bevalbad bevallingsbaden.nl Bevalbad Oerbron.nl Kraamzorg Bussum Overzicht kraamorganisaties omgeving Bussum 1.6 MB Openen Kraamzorg Loenen Overzicht kraamorganisataies Loenen aan de Vecht 25MB Openen Kraampakket Wat heb je allemaal nodig in het kraampakket 25MB Openen Ondersteunend materiaal
- Controle Schema | Geboortehuis
Informatie over alle controles en contactmomenten tijdens de zwangerschap bij het Geboortehuis Controle Schema Informatie over de controles tijdens je zwangerschap terug naar zwangerschap Algemeen In principe hanteren we het volgende schema als leidraad. Uiteraard stemmen we in onderling overleg af als er meer of andere momenten fijn zijn. Intakegesprek en eerste vroege echo bij 8 weken Een controle met termijnecho en eventueel counselingsgesprek rond de 11 weken. Vanaf de 11e week controle om de 4 weken Vanaf de 14e week de mogelijkheid om te kiezen voor geslachtsbepalende echo Vanaf de 24e week controle om de 3 weken Vanaf de 32e week controle om de 2 weken Vanaf de 35e week echo ligging Vanaf 36/37e week zien we je iedere week voor controle Vanaf 40 weken controle momenten in overleg (thuis of in de praktijk) Bij iedere zwangere wordt er bloed afgenomen, dit wordt gedaan bij of na je tweede controle. Je bloed wordt onderzocht op de bloedgroep, Rhesus factor (D en c), irregulaire antistoffen, lues (=syfilis: een geslachtsziekte), hepatitis B (=leverziekte), HIV, Hb (=ijzergehalte), soms glucose (=suiker) en vitamine D. Meer informatie over dit bloedonderzoek bij zwangeren kun je lezen op de website van het RIVM onder zwangerschapsscreeningen . Tevens geven wij je de folder ‘Zwanger’ mee waarin het bloedonderzoek nog extra wordt toegelicht. De bloedafname kan plaatsvinden bij ons op de praktijk. Wanneer je kiest voor de NIPT dan wordt de bloedafname in een laboratorium gedaan waar deze verwerkt kan worden (Tergooi/Saltro Maarssenbroek/Antonius). Elke vervolgcontrole wordt je bloeddruk gemeten en voelt de verloskundige aan je buik. Zo kan ze bepalen of je kind voldoende groeit en hoe de baby ligt. De laatste maand van de zwangerschap zal zij ook vaststellen of het hoofdje van je baby is ingedaald. Bij elk bezoek wordt er geluisterd naar de harttonen van je baby en is er ruimte voor het stellen van vragen. De assistente maakt een nieuwe afspraak met je. Een vervolgcontrole duurt zo’n 15 minuten. Iedere zwangere krijgt standaard vijf echo's aangeboden in de zwangerschap, afhankelijk van jouw persoonlijke situatie krijg je eventueel extra echo's. De echo's die standaard kunnen plaatsvinden zijn: Een vroege echo bij het intake gesprek Een termijnecho rond de 10 weken De 13 weken screeningsecho, deze echo wordt verricht in een gespecialiseerd echo centrum De 20 weken screeningsecho, deze echo wordt verricht in een gespecialiseerd echo centrum Een liggingsecho rond de 35-36 weken Aan deze echo's zijn geen kosten verbonden. Mocht je het leuk vinden om meer en andere aanvullende echo's te hebben, kijk dan op onze echopagina voor meer informatie. Handige linkjes Zwangerschaps screening RIVM Laboratorium Tergooi Laboratorium Saltro Maarssenbroek Laboratorium Antonius ziekenhuis Ondersteunend materiaal Brochure Zwanger Informatie en adviezen voor de zwangerschap 3.5 MB Openen Pregnant! National Brochure containing information and advice from midwives 0.3 MB Openen
- Story Stephanie | Geboortehuis
Persoonlijk bevallingsverhaal van Stephanie: De geboorte van Sepp... Het is eerste kerstdag 2021 en 10 dagen na de uitgerekende datum. Ik ben in verwachting van ons tweede kindje en mijn geduld wordt op de proef gesteld. Na twee strippogingen en een bezoekje aan een acupuncturist laat ik een paar tranen... Ik hoop zó op een positieve bevalervaring nadat ik mijn eerste bevalling vies tegen vond vallen. Stephanie's Story De geboorte van Sepp... I k was destijds goed voorbereid. Ik wist dat ik me over moest geven aan de situatie en ving de weeën met een positieve mindset op. Maar wat ik ook deed, de ontsluiting vorderde amper. Het opmeten van de ontsluitingscentimeters demotiveerde enorm. Na 22 uur weeën opvangen, een morfinepompje en 1,5 uur persen zonder persweeën was daar eindelijk onze dochter. Ze was prachtig maar ik was boos, gesloopt en het vertrouwen in mijn lichaam verloren. Nu zit ik naast de kerstboom als de weeën aan het einde van de middag op gang komen. Gelukkig, het gaat beginnen! Als we ’s avonds contact opnemen met het Geboortehuis krijgen we bezoek van Desiree. Ze observeert en vraagt of we nog steeds de wens hebben om in het ziekenhuis te bevallen. Verbaasd vraag ik of ze de ontsluiting niet hoeft op te meten voordat we kunnen vertrekken. Ze vertelt ons dat ze er vertrouwen in heeft dat er voldoende voortgang is. En dat geeft ons weer vertrouwen. In het Tergooi staat een warm bad klaar. De weeën worden nu krachtig en als ik Desiree hoopvol aankijk is ze eerlijk en duidelijk; de weeën zijn nog niet effectief genoeg dus ik moet realistisch zijn en voorlopig door. Even lijkt de moed me in de schoenen te zakken; toch niet weer een eindeloze bevalling….? Dan wisselt Desiree haar dienst met Lubien. Lubien heeft haar eigen gezin achtergelaten bij het kerstdiner om ons nieuwe gezinslid op de wereld te zetten. Ze komt naast het bad zitten, praat rustig op ons in en na een paar minuten merk ik dat de baby zakt. Subtiel vraagt Lubien of ik van houding wil wisselen en op het bed voel ik ontsluitingsweeën overgaan in persweeën. Ook nu blijkt het opmeten van ontsluiting niet nodig. Ik kan het niet geloven als onze zoon Sepp nog op eerste kerstdag ter wereld komt. Ook nu blijkt het opmeten van ontsluiting niet nodig. Ik kan het niet geloven als onze zoon Sepp nog op Eerste Kerstdag ter wereld komt... Lieve Sepp, bedankt dat ik met jou in de herkansing mocht. Je bent precies als je geboorte: liefdevol, evenwichtig en sterk. Lieve verloskundigen van het Geboortehuis, bedankt voor jullie vakkundige begeleiding en vertrouwen in ons.
- Hormoonstaafje | Geboortehuis
Het hormoonstaafje, ook wel bekend als implanon, is een klein staafje dat geplaatst kan worden in je bovenarm en is een betrouwbare vorm van anticonceptie Hormoonstaafje terug naar anticonceptie Algemeen Ook wel bekend als Implanon NXT, dit is een klein hormoonstaafje dat geplaatst kan worden in je bovenarm. Het is een zeer betrouwbare (99%) vorm van anticonceptie die door een verloskundige, huisarts of gynaecoloog geplaatst kan worden. De werking van Implanon is 3 jaar. Het hormoon Progestageen wordt steeds geleidelijk afgegeven in je bloedbaan. Je menstruaties kunnen gedeeltelijk of geheel verdwijnen. De voordelen van Implanon zijn o.a. dat je er na het plaatsen geen omkijken meer naar hebt. Ook blijft Implanon betrouwbaar bij ziekte (koorts) of overgeven. Je menstruaties kunnen afzwakken of verdwijnen. De hoeveelheid hormoon is lager dan in de pil en Implanon kan tijdens de borstvoeding gebruikt worden. De nadelen zijn o.a. dat het plaatsen even kort vervelend kan zijn, je geen invloed kan uitoefenen op de menstruaties en dat het wat bijwerkingen kan geven als hoofdpijn, onrustige huid, gewichtstoename en sombere gevoelens. Na het verwijderen van Implanon, kan je snel (weer) zwanger worden. De kosten voor Implanon zijn ongeveer €115,00. Vanaf 21 jaar betaal je zelf voor een Implanon. Tussen 18 en 21 jaar vergoed de zorgverzekeraar de kosten maar deze gaan eerst van je eigen risico af. Onder de 18 jaar worden de kosten volledig vergoed. De plaatsing bij de verloskundige of huisarts wordt wel volledig vergoed. Je kan een adviesgesprek en recept aanvragen via ons of je huisarts. Handige linkjes Anticonceptie Keuzehulp anticonceptie Ondersteunend materiaal Hormoonstaafje Informatie en adviezen over het hormoonstaafje 1.1 MB Openen
- Koperspiraal | Geboortehuis
Een koperspiraal (T-Safe) is een betrouwbare vorm van anticonceptie Koperspiraal terug naar anticonceptie Algemeen Dit is een zeer betrouwbare (99-99,9%) en al lang gebruike vorm van anticonceptie. Er zijn verschillende soorten en merken op de markt. Wij gebruiken in de praktijk over het algemeen de T-safe. Een koperspiraal kan door een verloskundige, huisarts of gynaecoloog in de baarmoeder geplaatst worden. De T-safe kan 10 jaar in de baarmoeder blijven zitten maar kan ook eerder verwijderd worden als dit gewenst is. Het koperspiraal werkt “lokaal” in de baarmoeder. De koperionen maken de zaadcellen inactief waardoor er geen bevruchting zal plaatsvinden. Mocht dit onverhoopt toch gebeuren dan zal de aanwezigheid van het spiraal in de baarmoeder ervoor zorgen dat er geen plek is voor het eitje om in te nestelen. De voordelen van een koperspiraal zijn o.a. dat je er na de plaatsing geen omkijken meer naar hebt. Ook blijft het spiraal betrouwbaar bij ziekte (koorts) en overgeven. Verder heb je geen hormonen in je lijf en blijft je menstruatiecyclus gewoon door gaan. Je kan het koperspiraal ook gebruiken tijdens de borstvoeding. Wist je dat het koperspiraal ook als noodanticonceptie gebruikt kan worden? Als je deze binnen 5 dagen na onbeschermde seks laat plaatsen, werkt dit als een "morning-after" methode. Ook dit kunnen wij voor je doen of je kan terecht bij je huisarts. De nadelen van een koperspiraal zijn o.a. dat het plaatsen wat ongemakkelijk/vervelend kan zijn en dat je menstruaties wat heftiger kunnen verlopen. Vrouwen ervaren ongeveer 10% meer aan bloedverlies en krampen als ze menstrueren met een koperspiraal. Soms kun je tussentijds bloedverlies ervaren of meer afscheiding. Het koperspiraal beschermt niet tegen SOA’s! De kosten van een koperspiraal zijn ongeveer €80,00, deze worden boven de 21 jaar niet vergoed. Ben je onder de 18 dan worden deze kosten wel vergoed. Ben je tussen de 18 en 21 jaar, dan gaan de kosten eerst af van je eigen risico. De kosten voor de plaatsing worden bij de verloskundige en huisarts volledig vergoed. Je kan een adviesgesprek en recept aanvragen via ons of je huisarts. Heb je en spiraal en wil je deze laten verwijderen? Dan kun je ook bij ons terecht! Handige linkjes Spiraal plaatsen Anticonceptie Keuzehulp anticonceptie Ondersteunend materiaal T safe Informatie en adviezen over de T safe koperspiraal 1.4 MB Openen
- Story Shiva | Geboortehuis
Centering Pregnancy vanuit het oog van een papa-to-be Centering Pregnancy vanuit het oog van een papa-to-be... Shiva's Story Zwanger zijn is teamwork... A ls man sta je tijdens een zwangerschap vaak in de schaduw van het grote wonder dat zich in de buik van je partner afspeelt. Je bent tijdens deze 9 maanden van alles zoals chauffeur, massagetherapeut en de emotionele klankbordhouder, maar écht begrijpen wat er gebeurt? Dat is een ander verhaal. Gelukkig was daar Centering Pregnancy bij verloskundigenpraktijk Geboortehuis - een ervaring die mij niet alleen inzichten gaf, maar ook een groep lotgenoten en hooplachbuien. De eerste keer: ongemakkelijk of meteen gezellig? De eerste sessie voelde een beetje als een blind date. Een kring van (enigszins gespannen) aanstaande ouders, elk met hun eigen verhalen en vragen. Ik scande de groep: andere vaders-to-be die, net als ik, waarschijnlijk nog nooit hadden nagedacht over dingen als bekkenbodemoefeningen of perstechnieken. We gaven elkaar een knikje dat universeel vertaald kon worden als: We zitten hier samen in, vriend. Af en toe kwam er een ongemakkelijk lachje van ergens uit de groep. Ik was er in ieder geval als de kippen bij als er een kans was voor lol. Echt ongemakkelijk is het nooit geworden want we kwamen als snel in een modus van een veilige omgeving waar we allemaal ons verhaal konden delen en elkaar konden inspireren en informeren. Onze begeleidster in de groep Lubien wist meteen de toon te zetten: laagdrempelig, informatief, maar vooral heel gezellig. Ze heeft een gave om alles – van hormoonschommelingen tot het persen tijdens de bevalling – zo uit te leggen dat zelfs wij, de partners, het snapten. En dat met een flinke dosis humor. Ik had thuis wat boeken liggen waar ik de informatie bij elkaar kon sprokkelen maar zo’n onderonsje maakt de theorie wat levendiger. Ik heb geleerd dat er na de overgangsfase een uitdrijvingsfase bestaat. Mijn enige associatie met het woord ‘uitdrijving’ is een horrorfilm uit de jaren ‘70 van William Friedkin die ik niet kon verenigen met dit mooie gebeuren. Al snel werd duidelijk tijdens een interactief spelletje dat dit de persfase is. Zo leer je wat! Leren van elkaar (en veel lachen) Elke sessie had een thema: voeding, bevallen, de instrumenten van een verloskundige, verdoving, maar ook hoe wij als partners een steentje konden bijdragen. De mooiste momenten? Wanneer we elkaars verhalen hoorden. Sommige vaders waren al ervaren, anderen (zoals ik) liepen nog steeds te stoeien met het idee dat er écht een baby kwam. Het kwam ook steeds dichterbij. Door middel van deze bijeenkomsten had ik het gevoel dat we als groep goed en gezamenlijk elk mijlpaaltje konden delen. We gaven elkaar een knikje dat universeel vertaald kon worden als: We zitten hier samen in, vriend. Er waren hilarische misverstanden zoals toen er een kiwi in mijn handen werd gedrukt en deze moest koppelen aan de zwangerschap. “Heeft dit te maken met babyhaar omdat deze kiwi op een baby met weinig babyhaar lijkt?”. Het bleek te liggen in de sferen van vitamines en tekorten bij de zwangere, sorry mama van Axel. En, ook explorerende vragen zoals “Wat is de visie van de praktijk ten aanzien van het toedienen van lachgas aan de partner?". Maar vooral veel herkenning, goed contact en echt de ervaringen met elkaar delen op een manier hoe een ieder dat zelf wilt. Gelukkig geen ‘hoe-niet-terug-te-knijpen-wanneer-de-zwangere-in-je-hand-knijpt-tijdens-de-bevalling’-avond Eén van de grootste verrassingen van Centering Pregnancy was toch echt de gezellige klik die ontstond onder elkaar. We begonnen met wat onwennige grapjes en uiteindelijk is er een groepsapp waarin bevallingsupdates en slapeloze nachten gedeeld werden. Dit was er vooral van en voor de zwangere maar geheid dat mijn onhandige uitspraken gedeeld werden. Het idee van een zwangerschapscursus met yogamatten, ademhalingstechnieken en ‘hoe-niet-terug-te-knijpen-wanneer-je-partner-in-je hand-knijpt-tijdens-de-bevalling’-avond zijn me bespaard. Ik zou er aan meedoen als dit onderdeel was van het programma maar al snel werd duidelijk dat dit een open, informele en bijzondere optelsom van momenten is geweest. Sommigen van ons dachten vooraf dat deze sessies vooral “voor de moeders” waren, maar we kwamen erachter dat onze rol minstens zo belangrijk was. Lubien wist perfect hoe ze ons erbij moest betrekken. Niet door ons simpelweg taken toe te schuiven, maar door ons echt bewust te maken van hoe wij het verschil kunnen maken – en dat zonder de betweter uit te hangen. Dus aan alle toekomstige vaders: als je ooit twijfelt over Centering Pregnancy – DOEN! Je leert, je lacht, en je ontdekt... Een ervaring om nooit te vergeten Toen de sessies voorbij waren, keken we elkaar aan van, het komt goed jongen. Geniet ervan! Het mooie van deze sessies is ook de bewuste samenstelling van zwangerschappen die dicht bij elkaar liggen. Op die manier zijn de ervaringen meer waardevol. We vertrokken met meer kennis, meer zelfvertrouwen en goede contacten. Oh, en voor mij dat ik mijn liefde voor films moet ontkoppelen en de uitdrijving als persen moest zien. Dus aan alle toekomstige vaders: als je ooit twijfelt over Centering Pregnancy – doen! Je leert, je lacht, en je ontdekt dat je niet alleen staat in deze achtbaan van hormonen, verwachtingen en (ja, ook) liefde. En dan heb ik het niet eens over de zwangere. En als je geluk hebt, krijg je een begeleidster zoals Lubien, die je niet alleen voorbereidt op de bevalling, maar je er ook nog van laat genieten. 2 extra tips voor de papa to be om verder betrokken en geïnformeerd te zijn naast de CP-avonden: Leuke literatuur: 'Túúrlijk schatje ' van Jasper Rombout en 'Babymanagement' voor mannen' van H.J. Hanssen. Apps voor de Paps: Zwangerschap+, ZwangerHap, Oei ik Groei, Túúrlijk schatje, Kinder (mocht je babynamen willen swipen). Shiva - trotse papa van Axel.
- Story's | Geboortehuis
Een plek waar onze cliënten hun persoonlijke bevallingsverhalen graag aan jou willen vertellen. Duik in de unieke wereld van zwanger zijn en bevallen. Lees, geniet en ervaar... Een plek waar onze cliënten hun persoonlijke bevallingsverhalen graag aan jou willen vertellen. Duik in de unieke wereld van zwanger zijn en bevallen. Lees, geniet en ervaar... Geboortehuis Story's Overzicht van onze Story's Story Shiva Story Lisa Story Lieke Story Koningsdag Story Michelle Story Lotte Story Menno Story Florine Story Anne Story Kelly Story Wendy Story Stephanie Story Anna Story Charlotte Story Rowena Story Mylene Story Laura Story Cecile Story Laura Story Anouk Filter op onderwerp Alle Badbevalling Buiten de richtlijn Centering Pregnancy Hands off bevalling Inleiding Keizersnee Partner Thuisbevalling Verlies Adelyne Laura B Anouk Mylene Charlotte Cecile Stephanie Kelly










