Zorg verlenen doen we met elkaar! We staan met ons team van verloskundigen, assistentes en een coach dag en nacht voor je klaar. Maak kennis met ieder van ons en we zien je graag in de praktijk! Zorg verlenen doen we met elkaar! We staan met ons team van verloskundigen, assistentes en een coach dag en nacht voor je klaar. En dat is letterlijk dag en nacht: we zijn altijd bereikbaar en nooit “gesloten”. Maak kennis met ieder van ons en we zien je graag in de praktijk! In karakter zijn wij allemaal verschillend, maar wij delen dezelfde visie als het gaat om geboortezorg We stellen ons graag aan je voor! Verloskundige en mede-eigenaar Meer over Lubien... Lubien de Kool Verloskundige en mede-eigenaar Meer over Charlotte... Charlotte Jacques Verloskundige Meer over Desiree... Desiree Reijnders Verloskundige Meer over Barbara... Barbara Witsiers Verloskundige Meer over Kayleigh... Kayleigh Beerthuizen Praktijkassistente Meer over Yvonne... Yvonne van Bommel Praktijkassistente Meer over Marlijn... Marlijn Bénistant Coach Meer over Simone... Simone Bleumink

Wat betekent inleiden en wat zijn de voordelen en nadelen en op welke wijze maak jij de juiste keuze voor het opgang brengen van de bevalling. Inleiden Wat zijn de afwegingen terug naar bevalling Algemeen Met enige regelmaat wordt er in onze spreekkamer gesproken over “inleiden”. Wat houdt inleiden eigenlijk in en wanneer kiezen we daarvoor? Hoe zit het als je “over tijd” bent, waar ligt de grens en wat gebeurt er dan? Hieronder zullen we deze vragen beantwoorden zodat je meer informatie hierover hebt en wellicht betere keuzes kunt maken. Strippen Voordat je echt gaat praten over inleiden, hebben we een manier achter de hand waarmee je soms een bevalling kan laten starten, dit heet “strippen”. Wat houdt dit in en hoe werkt het dan? Strippen gebeurt door het doen van een inwendig onderzoek. Hierbij wordt er door de verloskundige met 2 vingers gevoeld naar de baarmoedermond. Eerst wordt deze beoordeeld op “rijpheid”. Net als bij een appeltje aan de boom moet ook een baarmoedermond rijpen. Deze is gedurende de zwangerschap gesloten, stevig van structuur en weggekanteld van de uitgang waardoor het een goede bescherming biedt aan de baby, het vruchtwater en de baarmoeder. Aan het eind van de zwangerschap gaat de baarmoedermond “rijpen”. Dit betekent dat de baarmoedermond richting de uitgang gaat kantelen, zachter/weker wordt van structuur en een beetje open gaat staan. Een rijpe baarmoedermond kan gestript worden. Dan masseer je met 2 vingers de randen van de baarmoedermond en woel je de vliezen los van de baarmoedermond die dan nog tegen elkaar aan geplakt zijn. Dit is dus niet de vliezen breken! Strippen kan gevoelig zijn maar is meestal niet pijnlijk. Er kan wat bloedverlies bij ontstaan (denk aan een hoeveelheid waar je een inlegkruisje voor zou dragen), dit is normaal. Het strippen kan de baarmoeder aanzetten tot weeën. Strippen werkt alleen als het lichaam er ook klaar voor is. Wetenschappelijk bewezen is dat strippen de bevalling met 1-2 dagen kan vervroegen. Te vroeg strippen zal dus ook niet werken. Wij gebruiken het in de praktijk in principe alleen vanaf 41 weken. Uiteraard is dit altijd in overleg met jou. Wat houdt inleiden in? Inleiden staat voor het kunstmatig op gang brengen van de bevalling daar waar het lichaam dat zelf nog niet gedaan heeft. Dit kan op verschillende manieren: het kunstmatig breken van de vliezen, een ballonkatheter of met een infuus met oxytocine. Het kunstmatig breken van de vliezen: het breken van de vliezen kan een manier zijn om de baarmoeder aan te zetten tot weeën maken. Tijdens een bevalling gebeurt dit regelmatig maar vóór een bevalling zijn we er altijd terughoudend mee. Dat heeft 2 redenen: Zodra je de vliezen breekt, ontstaat er een open verbinding tussen binnen en buiten de baarmoeder. Daardoor is er kans op infectie. Deze kans houden we graag zo klein mogelijk. Als we je vliezen gebroken hebben en er ontstaan geen weeën, moet je na 24 uur gaan inleiden omdat de kans op infectie dan toeneemt. Daarmee ontneem je jezelf de kans om “natuurlijk” te bevallen. Wanneer kiezen we dan wel voor vliezen breken zonder weeën? Dat doen we alleen de middag/avond voordat je ingeleid wordt. Je geeft je lichaam dan een aantal uren de tijd om te starten met de bevalling en de inleiding voor te blijven. Maar als de bevalling niet op gang komt, weet je dat je toch ingeleid gaat worden in de ochtend want dat stond al gepland. Ballonkatheter: dit wordt alleen in het ziekenhuis gebruikt (door een klinisch verloskundige) om een niet rijpe baarmoedermond te laten rijpen. Dit rijpen is een belangrijk proces. Als je een niet rijpe baarmoedermond hebt en je zou met een infuus weeën gaan opwekken, dan kan de baarmoedermond niet ontsluiten en kom je in een hele langdurige en ellendige bevalling terecht. Het rijpen van een baarmoedermond gaat vanzelf bij een bevalling die spontaan op gang komt. Als er een reden is om je bevalling in te leiden en dit rijpingsproces heeft nog niet plaatsgevonden, dan kun je door middel van een ballonnetje dit versnellen. Er wordt dan een katheter met aan het uiteinde een leeg ballonnetje in de baarmoedermond geplaatst. Deze wordt gevuld met wat (steriel) water. Dit “dwingt” de baarmoedermond om te rijpen. Als het ballonnetje vanzelf losraakt en naar buiten komt, is de baarmoedermond meestal goed gerijpt, 2 tot 3 centimeter open en klaar voor verdere actie. Een infuus met oxytocine: deze vorm van inleiden gebruik je alleen als hier een reden voor is en de baarmoedermond rijp is. Dit gebeurt altijd in het ziekenhuis onder leiding van de klinisch verloskundige. Middels een infuus krijg je het hormoon oxytocine toegediend waar je baarmoeder op reageert door weeën te maken. De hoeveelheid hormoon wordt geleidelijk opgevoerd tot er goede weeën zijn en dan stabiel gehouden. Hoe snel de weeën op gang komen of hoe lang de bevalling duurt, is niet te voorspellen. Bij iedereen verloopt het anders. Inleidingen kunnen heel snel verlopen maar ook langdurig zijn. Voor meer informatie over inleiden kun je in de handige linkjes kijken. Wanneer kiezen we voor inleiden? Inleiden doen we alleen als daar een medische reden voor is. Dit kunnen uiteenlopende dingen zijn als hoge bloeddruk, groeiachterstand van de baby of “over tijd” zijn. Hoe zit het als je over tijd bent? De definitie van over tijd zijn wordt door de WHO gesteld op een zwangerschapsduur van meer dan 42 weken. Hierbij gaan we ervan uit dat de zwangerschapsduur bepaald is met een termijnecho in het eerste trimester. Van de zwangere vrouwen bevalt 90% tussen 39 en 41 weken. Slechts 2-5% is nog niet bevallen bij 42 weken. Na een zwangerschapsduur van meer dan 42 weken ontstaat er een verhoogd risico op slechte conditie van de baby of babysterfte. Daarom worden vrouwen bij die termijn ingeleid en kiezen we ervoor niet langer af te wachten. In onze praktijk houden wij, bij voorkeur, het beleid van inleiden bij 42 weken aan. Tussen 41 en 42 weken zien we je wel regelmatiger zodat we je kunnen controleren en strippen als jij dat wilt. Rond 41+3 weken regelen we een afspraak in het ziekenhuis voor een hartfilmpje van de baby (CTG) en een echo om de hoeveelheid vruchtwater te bekijken. Indien deze controle goed is, wachten we dus af tot 42 weken. We kunnen dan naast het strippen met jou overwegen of we de middag/avond voor de inleiding je vliezen breken. Toch wordt er in het ziekenhuis wel eens eerder ingeleid dan 42 weken, ook al is er geen medische reden. Dit is dan op verzoek van de zwangere en heeft vaak te maken met moeheid (slecht slapen), een pijnlijk lichaam wat het gevoel geeft 'niet meer verder te kunnen' en ongeduld. Dit is een gevoel dat veel zwangeren hebben aan het eind van hun zwangerschap en de vraag is altijd 'is dit voldoende reden om de bevalling in te leiden?' Een inleiding is pittig. Je gaat een bevalling in gang zetten terwijl het lichaam zelf daar nog niet klaar voor is. Je “forceert” het op gang komen van de bevalling. Vaak wordt een inleiding door vrouwen als heftiger ervaren dan een spontane bevalling en we zien dan ook vaker dat vrouwen behoefte hebben aan pijnbestrijding. Lees voor meer informatie onze blog over inleiden . Het verdient in onze ogen absoluut de voorkeur om na 41 weken af te wachten en pas bij 42 weken “in te grijpen”middels een inleiding. Heb je het zwaar in die laatste week? Vraag hoe wij je kunnen ondersteunen om toch door die week heen te komen en hopelijk spontaan te gaan bevallen! Handige linkjes 42 weken Serotiniteit

Het hormoonstaafje, ook wel bekend als implanon, is een klein staafje dat geplaatst kan worden in je bovenarm en is een betrouwbare vorm van anticonceptie Hormoonstaafje terug naar anticonceptie Algemeen Ook wel bekend als Implanon NXT, dit is een klein hormoonstaafje dat geplaatst kan worden in je bovenarm. Het is een zeer betrouwbare (99%) vorm van anticonceptie die door een verloskundige, huisarts of gynaecoloog geplaatst kan worden. De werking van Implanon is 3 jaar. Het hormoon Progestageen wordt steeds geleidelijk afgegeven in je bloedbaan. Je menstruaties kunnen gedeeltelijk of geheel verdwijnen. De voordelen van Implanon zijn o.a. dat je er na het plaatsen geen omkijken meer naar hebt. Ook blijft Implanon betrouwbaar bij ziekte (koorts) of overgeven. Je menstruaties kunnen afzwakken of verdwijnen. De hoeveelheid hormoon is lager dan in de pil en Implanon kan tijdens de borstvoeding gebruikt worden. De nadelen zijn o.a. dat het plaatsen even kort vervelend kan zijn, je geen invloed kan uitoefenen op de menstruaties en dat het wat bijwerkingen kan geven als hoofdpijn, onrustige huid, gewichtstoename en sombere gevoelens. Na het verwijderen van Implanon, kan je snel (weer) zwanger worden. De kosten voor Implanon zijn ongeveer €115,00. Vanaf 21 jaar betaal je zelf voor een Implanon. Tussen 18 en 21 jaar vergoed de zorgverzekeraar de kosten maar deze gaan eerst van je eigen risico af. Onder de 18 jaar worden de kosten volledig vergoed. De plaatsing bij de verloskundige of huisarts wordt wel volledig vergoed. Je kan een adviesgesprek en recept aanvragen via ons of je huisarts. Handige linkjes Anticonceptie Keuzehulp anticonceptie Ondersteunend materiaal Hormoonstaafje Informatie en adviezen over het hormoonstaafje 1.1 MB Openen

Persoonlijk bevallingsverhaal van Anne: De geboorte van Floor... Gelukkig had ik me niet vastgepind op één plan, want je hebt het gewoon niet altijd voor het zeggen. Als dit het pad was dat mijn lichaam was ingeslagen, dan gingen we hem bewandelen ook... Anne's Story De geboorte van Floor... I n februari 2021 beval ik met een keizersnede van onze eerste dochter Pien. We zitten op dat moment middenin de COVID-pandemie, leven van lockdown naar lockdown en in ons leven heerst complete rust; geen drukke agenda’s, geen verplichtingen, geen haast. Dat moet ze gevoeld hebben, want Pien heeft nooit ingedaald gelegen; zij had nog geen zin, maar vanwege een langzaam oplopende bloeddruk hebben we (na 3 weken inleiden met een ballonnetje, 28 Misoprostol-tabletten, 5 nachten ziekenhuis en 0 centimeter ontsluiting) met 41.2 besloten om haar via een keizersnede (en vacuümpomp) de wereld op te helpen. Het was tijd! We hadden met Pien een heerlijke start. Ik keek al snel goed terug op de keizersnede, maar minder goed op het traject ‘’inleiden’’. Die wekenlang op en neer pendelen tussen thuis en het AMC waren mentaal zwaar geweest. Veertien keer dachten mijn man en ik dat we onze dochter mee naar huis zouden nemen, maar dat bleek telkens anders. Ik raakte het vertrouwen in mijn lichaam kwijt. Waarom kon ik dit niet? Toen er drie artsen tegelijkertijd rondom mijn bed stonden en zeiden dat zij het ook even niet meer wisten, ben ik naar huis gegaan om de volgende dag terug te komen voor een keizersnede. Een ding wist ik tóen al zeker: bij een volgende zwangerschap gaan we álles proberen, behalve inleiden. Toen ik tijdens mijn tweede zwangerschap voor de eerste keer bij het Geboortehuis kwam deelde ik bovenstaande met Desiree. Ik vond het fijn om samen terug te blikken op de bevalling van Pien en na te denken over de geboorte van ons tweede kindje. Ik had de wens om vaginaal te bevallen, maar wist inmiddels ook dat je kan wensen tot je een ons weegt… Omdat ik niet negatief naar een keizersnede keek, plande we die in, aan het einde van de 39e week. Zo gaf ik Floor de kans om zélf te komen, maar creëerde ik tegelijkertijd zekerheid voor mezelf. Met dit plan voorkwam ik namelijk mijn worst-case-scenario (opnieuw inleiden en met 41+ alsnog een keizersnede). Dit plan gaf me vanaf het begin rust en ik voelde me sterk en gesteund door Lubien, Charlotte, Barbara en Desiree. ‘We zouden wel zien wat het ging worden…’. Dat dit misschien wel haar laatste avond in mijn buik was en dat we daar maar samen van moesten genieten. En of ze nu misschien kon ophouden met schoppen. Mijn moeder kreeg zwangerschapsvergiftiging toen ze zwanger was van mij. Omdat ik daarmee dus een verhoogde kans had, hielden we daar in de zwangerschap van Pien al rekening mee. Ook in de zwangerschap van Floor werd mijn bloeddruk regelmatig gecontroleerd en waren we extra scherp op ‘’een (te) hoge bloeddruk’’. 7 maanden lang schommelde mijn bovendruk tussen de 125/145; stabiel hoog, maar (nog) niet alarmerend. Toen ik met 36 weken door het Geboortehuis werd overgedragen aan het AMC en dus medisch werd, stond de keizersnede gepland, maar had ik nog steeds de wens om poliklinisch te bevallen mét het Geboortehuis, ín het AMC. Ik zwaaide mijn laptop dicht, ging met verlof, op controle in het AMC en ging vervolgens met een bloeddruk van 130/80 en een weekje op vakantie naar Friesland. Daar kreeg ik voorweeën en díe had ik nog nooit gehad; ik vond het fantastisch! Eindelijk liet mijn lichaam zien dat ze het kon! Helaas ebde de weeën weg en ging ik vocht vasthouden, veel vocht. Toen ik maandag terug kwam van vakantie belde ik het AMC. Ik moest op controle komen. Ik appte mijn man dat ik 12 minuten had gedaan over het waggelen van dat kleine stukje van de parkeergarage naar de poli; ik voelde me niet fit. Mijn bloeddruk werd gemeten: 190/110. Ik brak in tranen uit. Waar we bij Pien bang voor waren, maar gelukkig uitbleef, gebeurde nu in de zwangerschap van Floor wel: pre-eclampsie. Ik werd in een rolstoel gezet en reed door de gangen van het AMC naar H3: Verloskunde. Ik belde mijn man. Vluchttasjes verder inpakken, Pien naar mijn ouders brengen en naar het AMC komen: ik werd opgenomen en zou daar niet meer vertrekken zonder Floor in mijn armen. Ik belde Lubien en zei dat Floor geboren zou worden, dat ik heel erg rustig was en blij dat ik een soort van de regie had in een medische situatie. Ik was even verdrietig dat dit zo ineens gebeurde, maar kon me ook snel bij de situatie neerleggen. Gelukkig had ik me niet vastgepind op één plan, want je hebt het gewoon niet altijd voor het zeggen. Als dit het pad was dat mijn lichaam was ingeslagen, dan gingen we hem bewandelen ook. Het gaf rust dat ik de 37 weken had gehaald; Floor was af. Op de afdeling Verloskunde werd ik naar een bed gereden dat tegenover het bed stond waar ik lag te wachten voor ik naar de OK werd gebracht om te bevallen van Pien. Ik moest toch even lachen, ‘daar zijn we weer’, dacht ik. Ik ging direct aan de CTG, kreeg bloeddrukverlagende medicatie en er werd bloed en urine afgenomen. Waar de artsen en ik verbaast over waren was dat mijn lichaam in alle controles liet zien dat het dealde met een snel oprukkende zwangerschapsvergiftiging, maar ik níet de bijbehorende klachten had: ik was niet misselijk, zag geen sterretjes, had geen band-gevoel om mijn buik. Ik was niet fit, wel moe, hield vocht vast, maar ik voelde me niet ziek. Toen ik ’s avonds ging slapen was mijn bloeddruk 160/80. Nog steeds te hoog... Ik aaide over mijn buik en praatte tegen Floor. Ik zei dat ik blij en dankbaar was dat ze al 37 weken en 1 dag gezond in mijn buik zat… Dat deze zwangerschap me wel zwaarder viel dan die van Pien… Dat ik haar heus nog wel een tijdje wilde dragen, maar ook blij was als mijn bekken weer wat rust zouden krijgen… Je kunt van alles wensen, nuchter en sterk beslissingen nemen die bij je passen, maar in the end heeft elk bevalling z’n rauwe randjes en leveren wij vrouwen een prestatie waar je lichaam de tijd voor mag nemen om van te herstellen. Met die acceptatie hebben Barbara, Charlotte en Lubien me enorm geholpen Dat ik niet kon wachten om haar te zien… Dat dit misschien wel haar laatste avond in mijn buik was en dat we daar maar samen van moesten genieten. En of ze nu misschien kon ophouden met schoppen. We hadden een goede nacht, Floor en ik. Het werd dinsdag 2 mei en nadat ik ’s ochtends met mijn moeder koffie had gedronken, beneden bij de Starbucks, ging ik douchen en lezen in de twee tijdschriften die ik had gekocht bij de kiosk. Mijn bloeddruk bleef schommelen rond de 160/80. Te hoog en niet stabiel. De dokter kwam naast mijn bed zitten. Er moest wat gebeuren, want ik zou alleen maar zieker worden; gelukkig was Floor ‘’af’’. Samen bespraken we de opties: inleiden of een keizersnede. ‘’Als je geen nare geschiedenis had gehad met inleiden had ik je dat nu geadviseerd, maar ik begrijp dat je dat niet wil’’, zei de arts die ik voor het eerst zag. Ik was blij dat ze mijn dossier had gelezen. Ik voelde me gezien en besloot vol vertrouwen dat een keizersnede de juiste beslissing was. Ik belde Lubien en zei dat Floor geboren zou worden, dat ik heel erg rustig was en blij dat ik een soort van de regie had in een medische situatie. Daarna belde ik mijn man en zei: ‘Kom maar naar het AMC, je krijgt vandaag je tweede dochter!’. De super leuke, lieve en geestige arts die mij op 1 mei binnenhaalde op H3 Verloskunde, was ook de arts die op 2 mei om 18.18 uur – bij een zwangerschap van 37.2 – onze dochter Floor via een keizersnede op de wereld hielp. Dat we deze bizarre 24 uur met haar begonnen waren en zij uiteindelijk ook degene was die Floor uit mijn buik haalde hebben we alle drie heel leuk gevonden. Bevallen is bij een zwangerschapsvergiftiging het enige medicijn, maar niet bij iedereen zijn de klachten daarmee direct verdwenen. Ik heb – op het vasthouden van vocht na – niet de typische klachten gehad die horen bij zwangerschapsvergiftiging. Bij mij kwamen de klachten nádat ik was bevallen. En dat had ik niet meer verwacht. Niemand niet, eigenlijk. Ik vond de keizersnede wederom geen vervelende gebeurtenis, ook het herstel daarvan viel voor mij in het niet bij wat de blijvende hoge bloeddruk en zwangerschapsvergiftiging heeft gedaan met mijn lijf. Ik heb me de eerste weken na mijn bevalling echt ontzettend slecht gevoeld. Ik moest terug naar het AMC om mijn bloeddruk te stabiliseren met meer medicatie, heb me loom gevoeld, had een drukkende hoofdpijn, weinig energie, een band-gevoel om mijn buik, geen eetlust, ik verloor 17 kilo in 2 weken tijd, mijn borstvoeding was niet van kwaliteit, ik slikte meerdere bloeddrukverlagende pillen per dag en voelde me alles behalve mezelf. Ik kon heel goed scheiden wat paste bij de gevoelens van een hormonale kraamvrouw en wat paste bij iemand met een hoge bloeddruk. Mijn lijf was totaal van slag en dus ik ook. In een normale situatie neem je met een week of twee afscheid van je verloskundige, maar gelukkig heeft het Geboortehuis mij niet alleen gelaten. Wekenlang kwam Lubien mijn bloeddruk opmeten en hadden we het over meer dan alleen de medische kant van een zwangerschapsvergiftiging. Pien vond het zo interessant wat ‘’Lielebientje’’ elke keer kwam doen, dat we haar zélf maar een bloeddrukmeter hebben gegeven om te helpen. Het was telkens weer even spannend wat de meter zou laten zien, maar door de lieve en goudeerlijke woorden van Lubien kan ik goed terugkijken op een intense periode. Nu, een paar maanden later, gaat het veel beter, maar slik ik nog steeds bloeddrukverlagers en verdwijnen de klachten langzaam. Elke dag voel ik me met kleine stapjes ietsjes beter. Ik heb zin in de dag, maar ik moet ook nog steeds, élke dag weer, erkennen dat ik nog niet de oude ben. Ik voel dat mijn lijf de weg terug aan het zoeken is. En dat is iets wat ik heb moeten accepteren; je kunt van alles wensen, nuchter en sterk beslissingen nemen die bij je passen, maar in the end heeft elk bevalling z’n rauwe randjes en leveren wij vrouwen een prestatie waar je lichaam de tijd voor mag nemen om van te herstellen. Met die acceptatie hebben Barbara, Charlotte en Lubien me enorm geholpen. Ik verloor tijdens mijn eerste zwangerschap het vertrouwen in mijn lichaam, maar kreeg die tijdens mijn tweede terug. Ondanks het feit dat ik geen klachten had die horen bij een zwangerschapsvergiftiging, voelde ik kennelijk toch goed aan op welke momenten ik aan de bel moest trekken. Ik heb geluisterd naar mijn lijf en daar ben ik reuze trots op! Dank je wel lieve Desiree, Barbara, Charlotte en in het bijzonder lieve Lubien, dat jullie ook naar mij geluisterd hebben. En dat het een prachtig samenspel was van vallen en weer opstaan! Paul, Pien, Floor en ik zijn jullie eeuwig dankbaar...

Persoonlijk bevallingsverhaal van Lisa: De geboorte van Benjamin... Een bevalling is een bijzondere kans om de regie te pakken als vrouw, te vertrouwen in jezelf en je kracht als vrouw. Omarm de magie. Lisa's Story De geboorte van Benjamin... De dag begint rustig... Mijn zoontje Elliot is op de opvang en ik ga even koffie drinken met Ineke van de CP groep. De afgelopen maanden heb ik echt genoten van de CP sessies onder begeleiding van Lubien. En het is nu ook zo fijn om aan het einde van onze zwangerschappen samen ons ongeduld te kunnen delen. Ik vertel Ineke dat ik de dag ervoor ‘stiekem’ een overtijd-massagebehandeling aan mezelf cadeau heb gegeven, ook al is de uitgerekende datum pas morgen. Ik ben er zo klaar voor (en klaar mee…de buik zit in de weg en heb nul energie). Ik ontdek als ik naar de wc ga dat ik de slijmprop ben verloren en moet Ineke vragen wat dat ook alweer betekent. Ineke is goed voorbereid en heeft de bel instructies als screenshot op haar telefoon. Ik hoef nog even niets… Thuis merk ik dat ik lichte menstruatiekrampen heb die – in tegenstelling tot vorige dagen – blijven hangen. Pas na het avondeten, als Elliot lekker in zijn bedje ligt, merk ik dat de krampen meer aanwezig zijn en regelmatiger worden. Ik herken het van mijn eerste bevalling: dit gaat doorzetten, maar het kan wel nog even duren. Ik zit op de yogabal en probeer mijn boek nog uit te lezen (want dat gaat natuurlijk niet meer lukken als de baby er eenmaal is). Ik kijk af en toe op mijn horloge en begin een beetje bij te houden hoe vaak de weeën komen en hoelang ze duren. Hoewel ze al om de 3-4 minuten komen zijn ze nog niet pijnlijk. Toch bel ik om 22h00 het Geboortehuis en krijg Lubien aan de lijn. Zo fijn om een bekende stem te horen. Lubien vraagt wat ik wil. Ik voel erg dat het nog niet nodig is dat ze komt: ik kan het nog prima opvangen. Richard en ik maken ons klaar om naar bed te gaan, wetende dat het nog even kan duren maar dat het ook snel kan gaan: het bad staat wel al (ongevuld) klaar in de huiskamer. Eenmaal in de donkere slaapkamer worden de weeën heftiger. Slapen lukt niet meer. Om 00h30 als ik mij omdraai om op handen en knieën de weeën op te vangen hoor ik een luide plop – alsof er een ballon knapt. Mijn vliezen zijn gebroken! Ik spring van het bed, pak het glas dat naast mijn bed staat en probeer het vruchtwater op te vangen. Ik vind het lastig in te schatten of het helder is en de weeën zijn nu zo heftig dat het toch wel tijd wordt om Lubien weer te bellen. Wat een fijne energie hangt er in de kamer. Ik verwonder me over de snelheid en tegelijkertijd de kalme sfeer. Dit was de magische bevalling waar ik bij mijn eerste bevalling nog niet over durfde te dromen. Dat doet Richard terwijl ik mij concentreer op de weeën die komen en gaan. Ik wil graag in het bevalbad wat Richard aan het vullen is, maar wil wachten tot Lubien er is. Zij kan dan bevestigen dat het vruchtwater helder is en we zeker weten lekker thuis kunnen blijven. Ik heb het koud, moet enorm rillen. Ik loop door het huis, ietwat ongeduldig, zit op de yoga bal en leun tegen de keukentafel aan. De weeën zijn nu zo heftig en snel achter elkaar dat ik ervan moet kotsen. Om 1h00 klopt Lubien aan, terwijl ik net een wee opvang op de yoga bal. Zo fijn om haar te zien. Als de wee voorbij is vraagt Lubien mij hoe mijn dag is verlopen en ze checkt de hartslag van de baby. Dan is er een moment van ja en nu? Lubien zit grijnzend naar me te kijken: het is tenslotte aan mij! Hoe fijn om te voelen dat ik de regie heb. Dat gaat goed en het voelt allemaal heel relaxed. Het is warm in huis, de kaarsen branden, de muziek staat zachtjes aan. Dan is er een moment van ja en nu? Lubien zit grijnzend naar me te kijken: het is tenslotte aan mij! Hoe fijn om te voelen dat ik de regie heb. Ik ben eigenlijk wel benieuwd naar hoeveel ontsluiting ik heb. Ik gok zelf even voordat Lubien gaat checken: 3-4 cm? En ja hoor, goed geraden en aangevoeld. Bij mijn eerste bevalling duurde het toen nog best even, dus ik ontspan en stap het bad in met de gedachte dat het allemaal nog even gaat duren. Het bad is heerlijk warm en Lubien en Richard zitten om me heen in het bad. Zo gezellig. De warmte van het water maken de weeën ook heftiger, en ik moet even zoeken naar de juiste houding in het enorme bad. Lubien vraagt hoe ze er voor me kan zijn, en checkt of ik de tegendruk op mijn rug fijn vindt. Zo fijn dat ze mij volgt en ook concreet hulp aanbiedt. Ik voel al snel veel druk naar beneden en kan de weeën niet echt meer wegpuffen. Herinneringen van mijn eerste bevalling komen terug: Oef, wat doet dit pijn en wat een kracht komt erbij kijken. Ik wil heel graag persen, maar waar ik bij mijn bevalling van Elliot steeds werd tegengehouden omdat ik nog geen volledige ontsluiting had, zegt Lubien al gauw de verlossende woorden: volg het maar! Bij de eerste perswee voel ik het hoofd al staan. Ik denk 1) huh nu al! En 2) oh ja die ‘ring of fire’, dat is echt zo’n scherpe pijn. De verbazing is op mijn gezicht af te lezen: Lubien deelt later dat mijn ogen helemaal open gingen op dat moment. Bij de 2 e perswee wordt het hoofdje geboren. Opluchting en alweer verbazing: wat gaat dit enorm snel. Waar ik bij mijn 1e bevalling ruim 1.5 uur geperst heb zonder enige vooruitgang, lijkt het hier allemaal zo vanzelf te gaan. Ik was er al voor gewaarschuwd tijdens de controles: bij de 2e gaat het vaak veel sneller…en toch durfde ik daar niet vanuit te gaan. En nu….Lubien moedigt mij aan even te wachten tot de volgende wee en gewoon even te voelen: ik voel het hoofdje van mijn bijna geboren zoon. Ik kan hem al een aai geven over zijn bol. Wat een magisch moment, een moment om nooit te vergeten. Dan volgt er weer een wee en om 1h48 is Benjamin geboren. Ik pak hem zelf aan en trek het heerlijke kleine lijfje uit het water en leg hem op mijn borst. Hoe snel is dit gegaan! Door de snelle bevalling moet Benjamin even bijkomen, en hoewel ik het even spannend vind omdat hij zo grijs is en nog niet huilt, geeft Lubien mij het vertrouwen dat het allemaal ok is. Na een warme handdoek en wat gewrijf horen we het eerste huiltje van de kleine Benjamin. Hij is er! Geboren op zijn uitgerekende datum. We blijven nog even heerlijk samen in het bad, en al snel volgt er nog een wee voor de placenta. Mijn buik is leeg, en ik voel echt de opluchting. Met Benjamin nog met de navelstreng aan de placenta stap ik uit bad. Een halve lotusbevalling, wow. Al gauw klopt de kraamzorg op de deur, ze heeft het feest gemist en is natuurlijk teleurgesteld. Ik heb nog veel naweeën, het is zo snel gegaan. In alle rust bewonderen we de kersverse baby, terwijl Elliot boven ligt te slapen en niets heeft meegekregen. Zo bijzonder. Wat een fijne energie hangt er in de kamer. Ik verwonder me over de snelheid en tegelijkertijd de kalme sfeer. Dit was de magische bevalling waar ik bij mijn eerste bevalling nog niet over durfde te dromen. En nu is het echt zo gegaan als ik hoopte: thuis, in alle rust, zonder onnodig ingrijpen of medisch gedoe en met een verloskundige die perfect aanvoelt hoe ze er voor je kan zijn. Ook de eerste dagen na de bevalling voelen we ons enorm gesteund door de fijne bezoekjes van Lubien, Charlotte en Barbara. Zo betrokken, warm en relaxed. Voor altijd dankbaar!

Een plek waar onze cliënten hun persoonlijke bevallingsverhalen graag aan jou willen vertellen. Duik in de unieke wereld van zwanger zijn en bevallen. Lees, geniet en ervaar... Een plek waar onze cliënten hun persoonlijke bevallingsverhalen graag aan jou willen vertellen. Duik in de unieke wereld van zwanger zijn en bevallen. Lees, geniet en ervaar... Geboortehuis Story's Overzicht van onze Story's Story Shiva Story Lisa Story Lieke Story Koningsdag Story Michelle Story Lotte Story Menno Story Florine Story Anne Story Kelly Story Wendy Story Stephanie Story Anna Story Charlotte Story Rowena Story Mylene Story Laura Story Cecile Story Laura Story Anouk Filter op onderwerp Alle Badbevalling Buiten de richtlijn Centering Pregnancy Hands off bevalling Inleiding Keizersnee Partner Thuisbevalling Verlies Adelyne Laura B Anouk Mylene Charlotte Cecile Stephanie Kelly

Informatie en tips over het geven van borstvoeding en kunstvoeding. Borst en kunstvoeding Wat past bij jou? terug naar kraambed Algemeen Voor veel vrouwen geldt dat ze al lang voor hun zwangerschap een gevoel hebben bij het voeden van hun baby. Voor de meerderheid is dit het geven van borstvoeding en voor een kleinere groep vrouwen is dit het geven van kunstvoeding. In de zwangerschap kom je vaak echt tot een keuze. Binnen onze praktijk zijn wij voorstanders van het geven van borstvoeding en we zullen ook ons best doen je hier zo goed mogelijk in te stimuleren en te begeleiden. We zullen hieronder de vele voordelen van borstvoeding benoemen. Echter, als jij na het lezen van al deze informatie besluit dat borstvoeding geven voor jou niet de beste keuze is, dan is de keuze voor kunstvoeding ook een goede keuze. Soms is er technisch een probleem waardoor borstvoeding niet mogelijk is (denk bijvoorbeeld aan een operatie aan de borst) en soms zijn er emotionele redenen om niet voor borstvoeding te kiezen (negatieve gevoelens of negatieve eerdere ervaringen). Wij zullen je altijd respecteren in jouw keuze! Borstvoeding Borstvoeding geven is het meest natuurlijke proces na de geboorte van je baby. Het biedt direct de juiste voedingstoffen voor je baby en een veilige geborgen plek. Dat betekent echter niet dat het altijd vanzelf gaat. Je moet het samen met je baby leren. Dat is niet altijd eenvoudig maar met de juiste voorbereiding en de juiste hulp in de eerste week/weken, leren jullie het samen vanzelf. Borstvoeding biedt vele voordelen. De borstvoeding is voorzien van de juiste voedingsstoffen in de juiste samenstelling en hoeveelheid en ook nog op de juiste temperatuur. Het is beter verteerbaar dan elke andere babyvoeding. Bovendien is het gratis! Direct na de geboorte zorgt het drinken aan de borst ervoor dat dezelfde hormonen (oxytocine) vrijkomen die weeën veroorzaken waardoor je baarmoeder goed samentrekt en het bloedverlies binnen de perken blijft. Dit hormoon helpt ook bij de natuurlijke hechting tussen jou en je baby. Elke baby heeft een natuurlijke behoefte aan lichaamscontact. Dit wordt met borstvoeding automatisch meerdere keren per dag gestimuleerd. Borstvoeding bevat vele antistoffen waardoor de baby beschermd wordt tegen ziektes en allergieën. Denk bij ziektes aan griep, longontsteking, oorontsteking, astma en eczeem maar ook ziektes als Crohn of diabetes. Bovendien helpt het de opbouw van het afweersysteem. Verder beschermt borstvoeding tegen het ontwikkelen van obesitas. Borstvoeding verkleint de kans op wiegendood. Het stimuleert een goede mondontwikkeling voor zowel de kaakspieren als de tanden en een betere spraakontwikkeling. Zowel de WHO (World Health Organization) als Unicef bevelen borstvoeding aan. De WHO adviseert om minimaal 6 maanden volledig borstvoeding te geven. Borstvoeding kun je ongelimiteerd geven, je geeft nooit teveel. Borstvoeding blijkt ook een beschermende werking te hebben voor jou als voedende moeder! Het beschermt tegen het ontwikkelen van borstkanker, baarmoederhalskanker en eierstokkanker. Wist je dat is aangetoond dat als je meer dan 24 maanden borstvoeding hebt gegeven in je leven, je 50% minder kans hebt op het krijgen van borstkanker? Zelfs voor meisjesbaby’s levert het krijgen van borstvoeding een lagere kans op borstkanker op latere leeftijd op. Prenataal kolven Als je voor het geven van borstvoeding kiest, is er de mogelijkheid om in de laatste weken van je zwangerschap te starten met kolven. We noemen dit prenataal kolven. Het voordeel hiervan is dat er vrijwel meteen na de bevalling moedermelk beschikbaar is voor de baby. Je kunt vanaf 37 weken zwangerschap beginnen met prenataal kolven. Je kan dit zelf doen met de hand en bij voorkeur als je borsten warm zijn, bijvoorbeeld na het douchen. Door je borsten te masseren en een kolvende beweging te maken komen er al kleine druppels met eerste moedermelk uit je borst. Als je deze opvangt met een lepeltje en daarna in een spuitje giet kan je deze eerste moedermelk invriezen. Op een later moment kun je deze eerste voeding dan geven aan je baby wat een voordeel kan geven in bepaalde situaties zoals na een keizersnee of als er bijvoeding gestart moet worden. Bij de meeste vrouwen kan dit afkolven vanaf 37 weken zwangerschap zonder problemen. Als verloskundigen kunnen we je informatie geven over de voordelen en de wijze waarop je zelf kunt afkolven. Lactatiekundige Als je borstvoeding niet zo goed gaat, kan de lactatiekundige ingeschakeld worden en, zo nodig, bij je thuis komen. Terwijl jij borstvoeding geeft, kijkt zij naar je houding en het drinkgedrag van de baby en geeft advies. Ook kan zij je adviseren over de verdeling van de voedingen in een etmaal en zo nodig over het afkolven van de moedermelk. Indien je zelf vragen hebt, dus ook in de periode na het kraambed, kan je gerust contact met ze opnemen. Zie onderstaande PDF om de namen en adressen te lezen van de lactatiekundigen waar wij veel mee samenwerken. Moedermelkbank Wat veel mensen niet weten is dat er tegenwoordig een Nederlandse Moedermelkbank bestaat. Hier kun je een overschot aan moedermelk doneren. Deze gedoneerde melk wordt gebruikt om prematuur geboren kindjes te voeden als er geen moedermelk van de eigen moeder beschikbaar is. Vooral voor de prematuren is borstvoeding erg belangrijk! Maar er bestaat ook een Moedermelk Netwerk waar je kunt doneren of donormelk kunt ontvangen. Kunstvoeding Kunstvoeding is het alternatief als borstvoeding geven niet gaat of je geen borstvoeding wilt geven. De kwaliteit van de Nederlandse kunstvoeding is goed en alle aangeboden merken zijn onder strenge eisen geproduceerd. Dus zowel de A merken als Hero, Nutricia en Nestlé als de eigen merken van bijvoorbeeld Albert Heijn, Kruidvat of Etos zijn goede babyvoedingen. Verschil zit vooral in je portemonnee. Als je gekozen hebt voor kunstvoeding, is het verstandig al iets in huis te halen en te zorgen dat je dit bij je hebt op de plek van de bevalling. Als je flesvoeding wilt geven en je bevalt in het ziekenhuis heeft het ziekenhuis kunstvoeding (Nutrilon). Mocht je een specifieke kunstvoeding willen geven dan kan je die het beste zelf meebrengen. Zeker als je kiest voor een hypoallergene voeding als er bijvoorbeeld veel allergieën voorkomen in je familie. De voordelen van kunstvoeding zijn o.a. dat het goed meetbaar is. Je ziet precies hoeveel je baby drinkt. Ook kunnen de voedingen makkelijker door een ander gegeven worden. Het is wel verstandig dit zeker in het begin niet door teveel verschillende mensen te laten doen. Geef de baby de mogelijkheid zich goed aan jou en je partner te hechten. Juist bij baby’s die geen borstvoeding krijgen kan het prettig zijn de baby af en toe tegen je blote huid te leggen (huid op huid contact) om de hechting te stimuleren. Ook is het slim de je baby in afwisselende houdingen de fles te geven. Bij borstvoeding gaat dit automatisch. Wij vinden het belangrijk dat je een weloverwogen keuze maakt waar jij en je partner achter staan. Wij zullen je daarin steunen. Handige linkjes Borstvoeding Prenataal kolven Moedermelkbank Samenwerking lactatiekundigen Overzicht van samenwerkingen van Lactatiekundigen met het Geboortehuis 3 MB Openen Ondersteunend materiaal

De prikpil is een betrouwbare vorm van anticonceptie waarbij je 1 keer in de 12 weken een injectie krijgt om de eisprong tegen te gaan. Prikpil terug naar anticonceptie Algemeen Bij deze vorm van anticonceptie krijg je 1x per 3 maanden (12 weken) een injectie met hormoon (Progestageen) om de eisprong tegen te gaan. Het heeft een hoge betrouwbaarheid (99,5%). De voordelen van de prikpil zijn o.a. dat de betrouwbaarheid goed blijft bij ziekte (koorts) of overgeven. Je hoeft er maar 1 keer per 3 maanden aan te denken. Ook ervaren veel vrouwen minder bloedverlies bij hun menstruaties of kan de menstruatie verdwijnen. De nadelen van de prikpil zijn o.a. dat je je steeds elke 12 weken moet laten injecteren, vergeten betekent onvoldoende bescherming! Het kan bijwerkingen geven als hoofdpijn, tussentijds bloedverlies, onrustige huid, gewichtstoename, sombere gevoelens. Het beschermt niet tegen SOA’s! Het duurt ook lang voordat je (weer) zwanger kan worden na het gebruik van de prikpil, wel 6-12 maanden. De kosten zijn ongeveer €15-20,00 per injectie. Boven de 21 jaar worden deze kosten niet vergoed. Tussen de 18 en 21 jaar gaan deze kosten van je eigen risico af. Onder de 18 jaar worden de kosten wel vergoed. De prikpil kan gezet worden door je huisarts. Handige linkjes Anticonceptie Keuzehulp anticonceptie

Informatie over alle controles en contactmomenten tijdens de zwangerschap bij het Geboortehuis Controle Schema Informatie over de controles tijdens je zwangerschap terug naar zwangerschap Algemeen In principe hanteren we het volgende schema als leidraad. Uiteraard stemmen we in onderling overleg af als er meer of andere momenten fijn zijn. Intakegesprek en eerste vroege echo bij 8 weken Een controle met termijnecho en eventueel counselingsgesprek rond de 11 weken. Vanaf de 11e week controle om de 4 weken Vanaf de 14e week de mogelijkheid om te kiezen voor geslachtsbepalende echo Vanaf de 24e week controle om de 3 weken Vanaf de 32e week controle om de 2 weken Vanaf de 35e week echo ligging Vanaf 36/37e week zien we je iedere week voor controle Vanaf 40 weken controle momenten in overleg (thuis of in de praktijk) Bij iedere zwangere wordt er bloed afgenomen, dit wordt gedaan bij of na je tweede controle. Je bloed wordt onderzocht op de bloedgroep, Rhesus factor (D en c), irregulaire antistoffen, lues (=syfilis: een geslachtsziekte), hepatitis B (=leverziekte), HIV, Hb (=ijzergehalte), soms glucose (=suiker) en vitamine D. Meer informatie over dit bloedonderzoek bij zwangeren kun je lezen op de website van het RIVM onder zwangerschapsscreeningen . Tevens geven wij je de folder ‘Zwanger’ mee waarin het bloedonderzoek nog extra wordt toegelicht. De bloedafname kan plaatsvinden bij ons op de praktijk. Wanneer je kiest voor de NIPT dan wordt de bloedafname in een laboratorium gedaan waar deze verwerkt kan worden (Tergooi/Saltro Maarssenbroek/Antonius). Elke vervolgcontrole wordt je bloeddruk gemeten en voelt de verloskundige aan je buik. Zo kan ze bepalen of je kind voldoende groeit en hoe de baby ligt. De laatste maand van de zwangerschap zal zij ook vaststellen of het hoofdje van je baby is ingedaald. Bij elk bezoek wordt er geluisterd naar de harttonen van je baby en is er ruimte voor het stellen van vragen. De assistente maakt een nieuwe afspraak met je. Een vervolgcontrole duurt zo’n 15 minuten. Iedere zwangere krijgt standaard vijf echo's aangeboden in de zwangerschap, afhankelijk van jouw persoonlijke situatie krijg je eventueel extra echo's. De echo's die standaard kunnen plaatsvinden zijn: Een vroege echo bij het intake gesprek Een termijnecho rond de 10 weken De 13 weken screeningsecho, deze echo wordt verricht in een gespecialiseerd echo centrum De 20 weken screeningsecho, deze echo wordt verricht in een gespecialiseerd echo centrum Een liggingsecho rond de 35-36 weken Aan deze echo's zijn geen kosten verbonden. Mocht je het leuk vinden om meer en andere aanvullende echo's te hebben, kijk dan op onze echopagina voor meer informatie. Handige linkjes Zwangerschaps screening RIVM Laboratorium Tergooi Laboratorium Saltro Maarssenbroek Laboratorium Antonius ziekenhuis Ondersteunend materiaal Brochure Zwanger Informatie en adviezen voor de zwangerschap 3.5 MB Openen Pregnant! National Brochure containing information and advice from midwives 0.3 MB Openen

Persoonlijk bevallingsverhaal van Stephanie: De geboorte van Sepp... Het is eerste kerstdag 2021 en 10 dagen na de uitgerekende datum. Ik ben in verwachting van ons tweede kindje en mijn geduld wordt op de proef gesteld. Na twee strippogingen en een bezoekje aan een acupuncturist laat ik een paar tranen... Ik hoop zó op een positieve bevalervaring nadat ik mijn eerste bevalling vies tegen vond vallen. Stephanie's Story De geboorte van Sepp... I k was destijds goed voorbereid. Ik wist dat ik me over moest geven aan de situatie en ving de weeën met een positieve mindset op. Maar wat ik ook deed, de ontsluiting vorderde amper. Het opmeten van de ontsluitingscentimeters demotiveerde enorm. Na 22 uur weeën opvangen, een morfinepompje en 1,5 uur persen zonder persweeën was daar eindelijk onze dochter. Ze was prachtig maar ik was boos, gesloopt en het vertrouwen in mijn lichaam verloren. Nu zit ik naast de kerstboom als de weeën aan het einde van de middag op gang komen. Gelukkig, het gaat beginnen! Als we ’s avonds contact opnemen met het Geboortehuis krijgen we bezoek van Desiree. Ze observeert en vraagt of we nog steeds de wens hebben om in het ziekenhuis te bevallen. Verbaasd vraag ik of ze de ontsluiting niet hoeft op te meten voordat we kunnen vertrekken. Ze vertelt ons dat ze er vertrouwen in heeft dat er voldoende voortgang is. En dat geeft ons weer vertrouwen. In het Tergooi staat een warm bad klaar. De weeën worden nu krachtig en als ik Desiree hoopvol aankijk is ze eerlijk en duidelijk; de weeën zijn nog niet effectief genoeg dus ik moet realistisch zijn en voorlopig door. Even lijkt de moed me in de schoenen te zakken; toch niet weer een eindeloze bevalling….? Dan wisselt Desiree haar dienst met Lubien. Lubien heeft haar eigen gezin achtergelaten bij het kerstdiner om ons nieuwe gezinslid op de wereld te zetten. Ze komt naast het bad zitten, praat rustig op ons in en na een paar minuten merk ik dat de baby zakt. Subtiel vraagt Lubien of ik van houding wil wisselen en op het bed voel ik ontsluitingsweeën overgaan in persweeën. Ook nu blijkt het opmeten van ontsluiting niet nodig. Ik kan het niet geloven als onze zoon Sepp nog op eerste kerstdag ter wereld komt. Ook nu blijkt het opmeten van ontsluiting niet nodig. Ik kan het niet geloven als onze zoon Sepp nog op Eerste Kerstdag ter wereld komt... Lieve Sepp, bedankt dat ik met jou in de herkansing mocht. Je bent precies als je geboorte: liefdevol, evenwichtig en sterk. Lieve verloskundigen van het Geboortehuis, bedankt voor jullie vakkundige begeleiding en vertrouwen in ons.

Centering Pregnancy vanuit het oog van een papa-to-be Centering Pregnancy vanuit het oog van een papa-to-be... Shiva's Story Zwanger zijn is teamwork... A ls man sta je tijdens een zwangerschap vaak in de schaduw van het grote wonder dat zich in de buik van je partner afspeelt. Je bent tijdens deze 9 maanden van alles zoals chauffeur, massagetherapeut en de emotionele klankbordhouder, maar écht begrijpen wat er gebeurt? Dat is een ander verhaal. Gelukkig was daar Centering Pregnancy bij verloskundigenpraktijk Geboortehuis - een ervaring die mij niet alleen inzichten gaf, maar ook een groep lotgenoten en hooplachbuien. De eerste keer: ongemakkelijk of meteen gezellig? De eerste sessie voelde een beetje als een blind date. Een kring van (enigszins gespannen) aanstaande ouders, elk met hun eigen verhalen en vragen. Ik scande de groep: andere vaders-to-be die, net als ik, waarschijnlijk nog nooit hadden nagedacht over dingen als bekkenbodemoefeningen of perstechnieken. We gaven elkaar een knikje dat universeel vertaald kon worden als: We zitten hier samen in, vriend. Af en toe kwam er een ongemakkelijk lachje van ergens uit de groep. Ik was er in ieder geval als de kippen bij als er een kans was voor lol. Echt ongemakkelijk is het nooit geworden want we kwamen als snel in een modus van een veilige omgeving waar we allemaal ons verhaal konden delen en elkaar konden inspireren en informeren. Onze begeleidster in de groep Lubien wist meteen de toon te zetten: laagdrempelig, informatief, maar vooral heel gezellig. Ze heeft een gave om alles – van hormoonschommelingen tot het persen tijdens de bevalling – zo uit te leggen dat zelfs wij, de partners, het snapten. En dat met een flinke dosis humor. Ik had thuis wat boeken liggen waar ik de informatie bij elkaar kon sprokkelen maar zo’n onderonsje maakt de theorie wat levendiger. Ik heb geleerd dat er na de overgangsfase een uitdrijvingsfase bestaat. Mijn enige associatie met het woord ‘uitdrijving’ is een horrorfilm uit de jaren ‘70 van William Friedkin die ik niet kon verenigen met dit mooie gebeuren. Al snel werd duidelijk tijdens een interactief spelletje dat dit de persfase is. Zo leer je wat! Leren van elkaar (en veel lachen) Elke sessie had een thema: voeding, bevallen, de instrumenten van een verloskundige, verdoving, maar ook hoe wij als partners een steentje konden bijdragen. De mooiste momenten? Wanneer we elkaars verhalen hoorden. Sommige vaders waren al ervaren, anderen (zoals ik) liepen nog steeds te stoeien met het idee dat er écht een baby kwam. Het kwam ook steeds dichterbij. Door middel van deze bijeenkomsten had ik het gevoel dat we als groep goed en gezamenlijk elk mijlpaaltje konden delen. We gaven elkaar een knikje dat universeel vertaald kon worden als: We zitten hier samen in, vriend. Er waren hilarische misverstanden zoals toen er een kiwi in mijn handen werd gedrukt en deze moest koppelen aan de zwangerschap. “Heeft dit te maken met babyhaar omdat deze kiwi op een baby met weinig babyhaar lijkt?”. Het bleek te liggen in de sferen van vitamines en tekorten bij de zwangere, sorry mama van Axel. En, ook explorerende vragen zoals “Wat is de visie van de praktijk ten aanzien van het toedienen van lachgas aan de partner?". Maar vooral veel herkenning, goed contact en echt de ervaringen met elkaar delen op een manier hoe een ieder dat zelf wilt. Gelukkig geen ‘hoe-niet-terug-te-knijpen-wanneer-de-zwangere-in-je-hand-knijpt-tijdens-de-bevalling’-avond Eén van de grootste verrassingen van Centering Pregnancy was toch echt de gezellige klik die ontstond onder elkaar. We begonnen met wat onwennige grapjes en uiteindelijk is er een groepsapp waarin bevallingsupdates en slapeloze nachten gedeeld werden. Dit was er vooral van en voor de zwangere maar geheid dat mijn onhandige uitspraken gedeeld werden. Het idee van een zwangerschapscursus met yogamatten, ademhalingstechnieken en ‘hoe-niet-terug-te-knijpen-wanneer-je-partner-in-je hand-knijpt-tijdens-de-bevalling’-avond zijn me bespaard. Ik zou er aan meedoen als dit onderdeel was van het programma maar al snel werd duidelijk dat dit een open, informele en bijzondere optelsom van momenten is geweest. Sommigen van ons dachten vooraf dat deze sessies vooral “voor de moeders” waren, maar we kwamen erachter dat onze rol minstens zo belangrijk was. Lubien wist perfect hoe ze ons erbij moest betrekken. Niet door ons simpelweg taken toe te schuiven, maar door ons echt bewust te maken van hoe wij het verschil kunnen maken – en dat zonder de betweter uit te hangen. Dus aan alle toekomstige vaders: als je ooit twijfelt over Centering Pregnancy – DOEN! Je leert, je lacht, en je ontdekt... Een ervaring om nooit te vergeten Toen de sessies voorbij waren, keken we elkaar aan van, het komt goed jongen. Geniet ervan! Het mooie van deze sessies is ook de bewuste samenstelling van zwangerschappen die dicht bij elkaar liggen. Op die manier zijn de ervaringen meer waardevol. We vertrokken met meer kennis, meer zelfvertrouwen en goede contacten. Oh, en voor mij dat ik mijn liefde voor films moet ontkoppelen en de uitdrijving als persen moest zien. Dus aan alle toekomstige vaders: als je ooit twijfelt over Centering Pregnancy – doen! Je leert, je lacht, en je ontdekt dat je niet alleen staat in deze achtbaan van hormonen, verwachtingen en (ja, ook) liefde. En dan heb ik het niet eens over de zwangere. En als je geluk hebt, krijg je een begeleidster zoals Lubien, die je niet alleen voorbereidt op de bevalling, maar je er ook nog van laat genieten. 2 extra tips voor de papa to be om verder betrokken en geïnformeerd te zijn naast de CP-avonden: Leuke literatuur: 'Túúrlijk schatje ' van Jasper Rombout en 'Babymanagement' voor mannen' van H.J. Hanssen. Apps voor de Paps: Zwangerschap+, ZwangerHap, Oei ik Groei, Túúrlijk schatje, Kinder (mocht je babynamen willen swipen). Shiva - trotse papa van Axel.

Helaas kan een zwangerschap ook misgaan (miskraam) of zijn er redenen om de zwangerschap te beëindigen. In deze periode van verdriet en gemis willen wij jullie steunen en begeleiding bieden. Soms loopt het anders dan gewenst of verwacht....ook in deze periode willen we jou steunen en begeleiden! Lees hieronder meer informatie en voel je gesteund door de verhalen van anderen. Begeleiding bij verlies Begeleiding bij verlies Voel je gesteund! Helaas kan een zwangerschap ook misgaan (miskraam) of zijn er redenen voor ouders om de zwangerschap te beëindigen. Soms is er verlies van een kindje tijdens de zwangerschap, rondom de bevalling of net na de bevalling. Dit is een periode van (groot) verdriet en gemis waarbij we jouw en jullie willen steunen en begeleiden. Afhankelijk van jullie situatie zullen we informatie delen die voor jullie van toepassing is en samen door deze periode gaan. We hebben regelmatig contact en bieden steun voor zolang jullie daar behoeften aan hebben. Op deze pagina vind je informatie omtrent een miskraam en kan je ervaringen van anderen lezen. Tevens laten we zien wat slecht nieuws voor ons als verloskundige kan betekenen en geven we je informatie over rouwverwerking. We beseffen dat het verlies van een kindje een gevoelig en kwetsbaar onderwerp in. Neem gerust contact met ons op! Bron: Wendy's story In dat stukje voelde ik me zo eenzaam, ik was moeder geworden, maar voelde me daarin niet erkend. Dankbaar ben ik deze fantastische dames van het Geboortehuis voor deze erkenning, tijd en aandacht. Dit was meer waard dan ze zich waarschijnlijk zullen beseffen Informatie miskraam Interview Desiree Interview Simone Laura's Story Anna's Story Rowena's Story Wendy's Story